Wrecking Crew Orchestra

Creatief met licht, die jongens. De eerste 30 seconden merk je daar overigens niets van.

Waldeck - Addicted

leuk nummer, luisteren!

adembenemend mooie fotoos van Africa

Natuurlijk, het internet barst van de mooie fotoos. Maar wil ik nog graag wijzen op de site die ook al onder het kopje: 'interessante links' vermeld staat. Wanneer je die aan klikt, en je drukt op 'explore' dan kom je bij een foto-serie terecht die mij, ook door zijn thematiek, bijzonder aanspreekt. Schoonheid en harmonie in zwart wit. Echt de moeite waard.

http://ashesandsnow.org/en/flash-popup.php

Commentaar

Rick Nieman in een vraaggesprek met advocaat Bram Moskowicz in het programma: 'een kwestie van kiezen'

'Het Recht moet zegevieren' of 'Winnen'?

En Bram antwoorde eerlijk: 'Winnen'

Of het recht zijn loop heeft is niet aan de advocaat, maar aan de rechter. Het beroep van advocaat vind ik echter een beroep met bedenkelijke kanten, omdat die mensen die dat ambt uitoefenen leep, gewiekst en geslepen op zoek moeten gaan naar de mazen van de wet, waardoor mensen die een zware straf verdienen, er soms veel te makkelijk vanaf komen. Voor de advocaat is het een spel, en wanneer hij heeft gewonnen zien we een hatelijk superieur lachje. Een misselijkmakend lachje voor slachtoffers.

'Onschuldig is hij met de beste advocaat'. Zo is het vaak, en zo zou het toch niet moeten zijn. Voor veel mensen is dit onbegrijpelijk en onverteerbaar. En hier ligt mijns inziens een van de grootste oorzaken van het ongenoegen dat in dit land gevoeld wordt.

Brandwond

Elke dag was ze, bezorgd voor het milieu, bezig afval te scheiden. De keuken was er een stuk kleiner door geworden, die stond vol met bakken voor gescheiden afval. De keuken was eigenlijk een soort klein milieu-park. Maar ze had het er voor over, want het milieu, de aarde, de kinderen, dat ging haar ten harte.

De lege pakjes shag van haar zoon, die tegen wil en dank het niet kon laten om rook in z’n longen te zuigen, die trok ze los. Het plastic bij het plastic, het papier bij het papier. Wikkeltjes van dropjes, kroontjes van tomaatjes, celbatterijtjes, de schillen van de ongepelde pinda's, het werd door haar keurig geselecteerd en gedeponeerd in de daarvoor bestemde afvalbak.

Het papier werd eens in de twee weken opgehaald. Dan ging ze daarvoor al een doos scoren bij een supermarkt. Daar kon ze het oude papier dan in doen en langs de kant van de weg zetten.

Dan werd het opgehaald. Ze zwaaide altijd naar de mannen van de ophaaldienst. Ze doen toch zulk goed werk!

Die vrouw, die vrouw, die zit nu zwaar in een depressie. Ze hoorde het nieuws van de brand in Velsen. Bij het recyclebedrijf aldaar. waar ook haar geselecteerde papier bewaard bleef, was brand uitgebroken. Alle samengeperste papier, niet alleen dat van haar, maar ook van haar milieuvriendinnen en van tienduizenden die de moeite hadden genomen papier apart te houden van het restafval, was in rook opgegaan. Verbrand. Dat wat zij beschouwde als haar TAAK in dit leven, de ZIN van haar leven, ja bijna als haar levenswerk was nu in rook opgegaan.

De bakken heeft ze de keuken uitgesmeten, ze heeft de hele nacht gehuild, en een besluit genomen.

Diegene die verantwoordelijk is voor die brand in Velsen zal boeten! Ze zal hem weten te vinden, en hij zal niet bij het groenafval belanden, maar bij het chemisch- of het restafval, daar was ze nog niet uit.

‘inspired by my favourite song’

Een stukje muziek kan veel doen met een mens. Daar vertel ik denk ik niets nieuws mee. Wat doet het mij?

Het maakt dat ik me lekker voel, dat ik in een rustige stemming kan komen, dat ik ontroerd raak, dat ik bewonder. Muziek kan inspireren. Het kan inspireren om zelf muziek te gaan maken. Met andere muzikanten samen werken en iets moois maken of iets lekkers. Het lijkt me werkelijk een van de mooiste dingen die er bestaan. Maar veel meer als de luchtgitaar is het bij mij niet geworden.

Een paar van mijn favoriete nummers staan op dit blog. Onder 'Davincini's tearjerkers' staan nummers waarbij ik zelfs ontroerd kan geraken. Deze nummers hebben me geïnspireerd meer te zoeken, meer muziek te luisteren. Het smaakt naar meer! Het geeft me een kick! Ik ben een jurylid van de Voice, en ik heb mijn stoel helemaal omgedraaid. En ik wil al snel MEER muziek ontdekken, die me NET ZO kan ontroeren.!

En als ik dan weer iets nieuws vind…een nummer dat ik voor de eerste keer hoor, en dat ik UIT MOET blijven luisteren omdat ik erdoor gevangen wordt, omdat het past, dan is dat op dat moment mijn favoriete nummer! Er is zo veel moois gemaakt! Wat maak ik toch deel uit van een geweldige soort!

Kijk, ik kan me vaak laagdunkend uitlaten over de fratsen en idiote capriolen van de mensch in de ruimte, en op de wereld in het bijzonder, maar wanneer ik sommige van hun kunsten bezie en beluister, dan bewonder ik diezelfde mens.

Het kan mij eveneens raken van anderen te horen over muziek. Welk nummer voor hen betekenisvol is, en ontroerend. En als dat nog eens een keer een nummer is dat ik zelf ook al prachtig vond…..dan zijn we vrienden voor het leven.

wasverzachter

Telkens als ik deze foto zie kan ik er opnieuw om glimlachen, deze reclame voor wasverzachter. Prachtige foto waarvan ik me afvraag of er iets aan gefotoshopt is, en zo niet...wat gebeurd er dan hier?

Verhaaltje voor het slapen gaan

Gepiep, gepiep in haar hoofd......een onophoudelijk gepiep. Het is er een kwartier geleden ingekomen. Julia was moe en zoog op haar duim. Dat deed ze als ze ging slapen. Buiten was de wereld koud. Onder haar dekbed was het heerlijk warm, maar het gepiep begon ook. Aanhoudend gepiep dat haar stoorde, dat de behaaglijkheid van haar bed naar de achtergrond verdrong.

Gepiep van? Buiten? Ze had geen zin om er uit te gaan en het raam open te zetten om de luisteren of het volume toe zou nemen.

Zo bleef ze liggen.

Nee, het kwam niet van buiten. Het zat in haar oor. Een voortdurend irritant hoge toon.

Wrijven en drukken tegen haar oor had geen enkel effect

Ze kende de verhalen. Een ex-zwager van haar moeder had ook zo'n piep gehad in zijn oor, en die is nooit meer weggegaan. Heeft er mee moeten leren leven. Hoe leer je te leven met zoiets?

Tergend irritant. De slaap bleef erdoor weg, hoewel ze moe was.

Julia lag met haar ogen dicht, en dacht aan haar ademhaling. Ze had bedacht zich DAAROP te gaan concentreren. Buikademhaling in; vasthouden; langzaam door de mond uitademen. De piep vergeten, daar ging het om. Voordat die zich in haar voorhoofd zou gaan nestelen en zich zou gaan koppelen aan pijn.

Inademen…. naar boven die buik… maak bol…. voel hoe de lucht je lichaam vult… houdt het vast….godverdomme! Het lukte niet. Temeer omdat de frequentie van het gepiep begon te variëren, het leidde haar af - het zoog naar beneden, dan weer even naar boven, het leek even te suizen, en dan opeens te brommen, en te kraken…dan weer te piepen. Het leek haar hoofd te vullen. Vloeibaar geluid als stroop. Haar oor, haar evenwichtsorgaan, binnen, haar hersenen. Dan opeens duizelde het naar een laag monotoon gebrom. Als ze zich nog op haar ademhaling had geconcentreerd had ze gemerkt dat ze haar adem inhield. Ze schrok over wat haar overkwam. Was ze psychotisch aan het worden? Ging ze zo stemmen horen? Julia moest denken aan de lage gebeden die ze ooit uit de monden van Tibetaanse monniken had horen klinken.

Je kon wel eens liedjes in je hoofd hebben, maar de klanken die ze nu hoorde beheersten haar, vulden haar, haar hoofd werd een subwoofer, een duwende gigantische versterker. Ze leek aangesloten. Gebruikt. Een instrument in vreemde handen, waartegen het zinloos was om je ertegen te verzetten, Ze hoefde alleen haar mond nog maar te openen om het geluid naar buiten te laten komen.

Maar ze hoefde haar mond niet te openen. Haar mond WERD geopend.

Niet dat het pijn deed. Het was een willoosheid. Haar eigen wil leek niet langer te bestaan, speelde geen rol toen zij haar mond opende: "AAAAARKIAAAAAANNNNEEEEEEEE!!!"

Arkianee? Wat betekent dat? Waren de laatste angstige gedachten die ze van zichzelf had, waarna Julia overgenomen werd door de Anderen.

...om nog even bij acteurs te blijven

FF een quizzachtig dingetje

Een spelletje, een zoekertje. Op de bovenste foto staat een foto uit een van de beste films ooit.

Wat is de naam van de film?

Daaronder oude foto's van beroemde acteurs ( van weleer).

Wie zijn het? herken je deze klassieke koppen? Er is er eentje bij die ook een rol had in de film. Wie is dat?

geheugenspelletje

‘ik ging naar Zandvoort en ik nam mee...een fiets...’
-'OK!..Ik ging naar Zandvoort en ik nam mee: een fiets, en een boek!'
'ik gingnaarZandvoortennammee..een fiets, een boek, en een opblaaspop..'
-'Hij weer hoor....opblaaspop..Ha…..Ikgingnaarzandvoortennammee een fiets, een boek, een opblaaspop, en een muts'
-'Voor om je snikkel zeker...heb je niet nodig hoor, bij opblaaspoppen...MUTS! Es kijke..kgingnarzandvrtennammeee: een fiets, een boek, een opblaaspop, een muts, en m'n kleine leuke laptopje....Jij weer Bonito!'
'Kijke..kgingnaarzanvoortennammee..een fiets, een boek, een opblaaspop, een muts, m'n kleine leuke laptopje, en m'n pinpas.'
-Naarzandvoortennammeeeee.....m'n fiets, een boek een opblaaspop, een muts, m'n leuke kleine laptop,'pinpass, en een lekker wijf!...'
'Je had toch al die pop bij je?'
-'Ja maar alstie kapot gaat?'
'Jaa hoor, neemt ie een lekker wijf mee, gaat ie 's avonds met z'n POP!...'
-'...die pop is mijn luchtbed, voor op het water. Zo dobberen...'
'Goed, kgingzandvoortennammee eenfiets,een boek, een opblaaspop, een muts, eeeeh, m'n lieve leuke laptopje, m'n pinpas, een lekker wijf..tsjongejonge, en een sjaal..'
-Een Sjaal? en je had al een muts! 't Is Zandvoort hoor! Geen Wladiwostok! Anders had het spelletje wel geheten 'k ging naar Wladiwostok en nam mee.....MUTS!..Goed, kijke...Zandvoort,nammee...fiets,boek,opblaaspop, muts, laptopje,
'M'n LIEVE laptopje hè?'
-Zeik niet, laptopje....pinpas ,lekkerwijf ,sjaal...en een voetbal!
'Goed! Zanvoord! Fiets, Boek, Opblaaspop, Muts, lief laptopje, pinpas, lekker wijf, sjaal, en een voetbal, en een tegoedbonnenboekje voor gratis snacks...'
- Tsjeeesz....tegoedbonnenboekje voor gratis snacks!!..wordt gezellig daar. En Bonito maar fietsen, want die had z'n fiets meegenomen. Voor de snackbarroute zeker! Goed! Zanvoort, fiets, boek, opblaaspop, muts, lief laptopje, pinpas, lekker wijf, sjaal, en shit...wat zei jij ook alweer?.........

'Gelukkig, afgelopen! Wat een kutspel zeg. Iemand nog een pilsje?'

-'Wacht even! VOETBAL! IK weet het weer, èn bonneboekje!'

'jammer....is buite de tijd'

mensbeeld

Mijn mensbeeld is overeenkomstig mijn stemming. Bovenstaande figuurtjes zitten er wel vaak tussen

Manitas de Plata

Geboren in een Gypsy (Gitano)caravan in Sète in Zuid- Frankrijk. Hij werd beroemd door zijn jaarlijks optreden bij de Saintes-Maries-de-la-Mer Gypsy bedevaart in de Camarque, waar hij live werd opgenomen door Debe n Bhattacharya. Manitas de Plata wilde pas 10 jaar na het overlijden van Django Reinhart (unaniem beschouwd als de koning van de zigeuner gitaristen) in het openbaar spelen. Jean Cocteau en Pablo Picasso waren grote bewonderaars van Manitas.

Deze analfabeet verdient meer aandacht. Vandaar deze video op dit blog. Als hommage aan een geweldige flamengo-gitarist met de uitstraling van een gepassioneerd zigeuner die tot de verbeelding spreekt, zoals een flamengo-gitarist hoort te zijn

facing the fear

Eerst haar half ontklede lijk.

Dan strontvlekken, haren, bloed. Ze markeerden de plek die later werd omgeven door rood-wit afzetlint, en nog later door een bloemenpracht werd toegedekt. In een park dat nooit meer het park zou worden.

Dit was de plek waar ze de angstigste momenten van haar leven moet hebben gekend. Waar ze het kwaad in de ogen heeft gezien, er wanhopig tegen heeft gevochten, en uiteindelijk er zo wreed tegen heeft verloren.

De politie tast in het duister. Het duister het duister. Daar moet het zijn, het kwaad...

Hekate

Nu zou het niet mijn keuze zijn. Vroeger was dat het wel. Deze plaat had ik als poster jarenlang op mijn slaapkamer hangen. Het is een afbeelding van een schilderij van Johfra. De godin uit de Griekse en Romeinse mythologie werd niet speciaal vereerd, maar wel aangeroepen door vrouwen in barensnood. Dus het is niet onwaarschijnlijk dat 'Hekate' het eerste woord is dat door vele baby-oortjes is opgevangen. Hekate wordt verder in verband gebracht met de nieuwe maan. De poster is jarenlang op mijn kamer blijven hangen, want er was ontzettend veel op te zien

de plaats waar ik het meest van hou

Een plaats waar ik van hou? Het meest?

M'n bed, denk ik.

's Avonds, na een fijne dag zit ik vaak eerst de avond te rekken. Ook al ben ik afgemat- toch blijf ik zitten. Vaak omdat ik het lekker en gezellig vind. In de nachtelijke uren hoef ik geen agenda te raadplegen, er rinkelt geen telefoon, er wordt geen beroep op me gedaan. We kunnen praten en luisteren naar muziek. We drinken nog een glaasje wijn, en zeggen tussendoor dingen als 'Nog één dan!'en 'ik ga zo naar bed' Soms wordt het ook later omdat ik er geen zin in heb de avondrituelen te moeten uitvoeren die bij het naar bed gaan horen: de lichten uit doen, het ontbijt klaarzetten, de verwarming laag draaien, de lege flessen en de volle asbakken opruimen,de deuren op slot doen, tanden poetsen, wassen. Normaal gesproken heb je dat gedaan voordat je het beseft, maar als ik na een lange lange dag en een lange avond uit-ein-de-lijk in ons don kere afgesloten huis de deur van de slaapkamer open, en daar het bed zie... En dat ik daar dan IN mag! Met mijn lijf! Dat lijf dat Zo wil liggen! Zo wil rusten.... Hoeveel uren mag ik hier in? 5? 6? 7? Heeeeerlijk. Liggen, rusten, warm, thuis zijn, veilig, en dan ook nog...m'n wijffie in dat bed .Die als het even mee zit een flesje massage-olie opendraait, en me begint te masseren.

Oh, man.

Tropische stranden zijn mooi, de Himalaya ook, bij mijn roots voel ik me lekker.Maar het bed, dat daar weer uitnodigend op me wacht, en dat ik nu weer zie en met mijn door vermoeidheid bijna pijnlijke ledematen heb kunnen bereiken aan het eind van een welbesteede dag, dat kan m'n hemel zijn.

Daar kan misschien nog maar 1 ding boven: een villa aan een tropisch strand..en dan dat bed daarin!!.

Daniel Arends

Gaaf stukje cabaret.

eenzaam besef

Gert werd die ochtend weer wakker in het eenzame besef:

Gert dacht er ook nog bij: 'èn betere!'

Schets van 23 feb. 2012

23 Februari. Dat is een verjaardag datum. Ik kan zo 5 namen noemen van mensen die vandaag jarig zijn. Die zijn in het voorjaar verwekt, zoals het hoort. Als je vandaag jarig bent, gefeliciteerd. Je ouders zijn lui die weten wanneer het tijd is om te paren.

23 februari was voor mij geen verjaardag. Het was weer zo'n dag waarop eigenlijk niets is gebeurd. Ik kon op een relaxte manier mijn geld verdienen en thuis viel ik in de routine van een overheerlijke maaltijd klaarmaken en tv kijken.

Rondom werksituaties is er momenteel wel wat te nagelbijten. Daarmee zouden we ons gemakkelijk een hele avond kunnen bezig houden, aangezien mijn partner en ik allebei voor eenzelfde Stichting werken, die er als een olifant in een porceleinkast op los reorganiseert. Het is de kunst om niet in dat nagelbijten te verzanden.

Gelukkig bood Ajax een spannende afleiding.

En een fles witte wijn zorgde voor een goede nachtrust.

Marjon Merckelbach

schets van 22 februari 2012

Het hoge woord moet er uit:

Ik heb vandaag niets meegemaakt!

Huh?

Ja..

Ik sliep beroerd -veel te weinig wijn gedronken natuurlijk, daar kan ik niet goed tegen - ik krijg er slaapproblemen van. Vanmorgen was het geen ongewoon tafereel te zien dat mijn partner opstond om half zeven. Ze vloekte niet, ze schold niks uit. De kutwekker werd niet genoemd, de klote dag niet gehoord, de shit zooi bleef voor mijn gehoor achterwege. Ze stond vlot op, en stevende af op de badkamer.

Gewoon. Zoals vaker

Ik kreeg een kop koffie, ze gaf me een kus toen ze weg ging.

En ik probeerde nog even te slapen. Ik had nog anderhalf uur. Het bed lag lekker, en de slaap was welkom, maar hij kwam niet. Hij riep maar: Je moet er TOCH zo uit! Het heeft geen ZIN meer om te slapen!!

De ochtendtaferelen verliepen gelijk de andere dagen. Daily routine. Toen ik zelf weg ging schreef ik een briefje voor mijn kinderen. Die lagen nog op bed vakantie te vieren.

'Het is vandaag een mooie dag. Maak het gezellig samen! Kus Pappa'

Het weer was helder en blauw. De winterkou was wèl blijven hangen: Oprotten nou joh! Tijd voor de lente!

Ik stelde mijn navigatietoestel in en reed naar mijn bestemming. Ik zou een rondleiding krijgen in een werkplaats, natuurhuis en tuin in de buurt van Middelburg.

Ik kwam hier i.h.k.v. mijn werk bij een antroposofische instelling. Ik trof er veel cliënten en medewerkers. Veel lieve en creatieve mensen.

Creatieve mensen, die zie ik graag, gedreven mensen, enthousiaste mensen. Maar het drukt me wel in een wankele positie, want als ik naar mijn handen kijk, die zijn beide links...Ik wil ook creatief zijn. Zou 'Left Hands Art 'ooit kans van slagen krijgen?

De rondleiding was leuk en interessant, met als afsluiting een gezellig samenzijn met broodjes en soep.

Voor in de middag was ik weer thuis. De kinderen zaten èn achter hun laptop èn voor de tv hun vakantie een ultieme vorm te geven.

Ik mailde de foto's die ik van de rondleiding had gemaakt naar mijn werk. Dan konden ze die op hun site plaatsen.

Boodschappen halen en thuiskomen met onder andere verkeerde lampen en verkeerde bloempotten. Grr. Haastige spoed zeker. Ik weer. Dussss...terûhug...

Wel tussendoor nog even zoon van 12 gehoord. Die was inmiddels opgehaald door vriendjes om te gaan voetballen en hij kwam na een klein kwartier terug.

Nou al??! Hij werd gepest op het trapveldje verderop, zei hij.

Ik besloot er een kijkje te nemen en zag mezelf even later afstappen op een paar jongetjes van Marokkaanse afkomst die zich stoer stonden te vervelen. Mijn zoontje durfde niet mee, want dan zouden die jongens weten dat ik zijn vader was en hem later vast en zeker in elkaar slaan.

Ik vroeg of ze het gezellig hadden, en of het mogelijk was dat anderen ook gezellig konden spelen.....Maar voor mijn zoontje en zijn vriendjes was de lol er vanaf, en de angst er in geschoten.

Ik beraadde me op andere plannen - een gesprekje met de wijkagent bijv. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurd. Dat speelveldje moet er toch voor iedereen zijn...

Met lampjes en bloempotten drie keer op een bel bij een service balie gedrukt. Het was idioot druk.

Thuis lekkere trek - even een appelkoek - ja calorieën. ..effe burgerlijk ongehoorzaam jegens mijzelf. Heerlijk! Niet zeiken.

Vrouw belde op of ik haar met de auto kwam halen want haar fiets was kapot.

We gingen borrelen bij kennissen. Dit was gister afgesproken. Bijkletsen .Dat 'borrelen...' Ik heb een bloedhekel aan dat woord, behalve als er daadwerkelijk geborreld wordt!! Als we met z'n allen even een flesje whisky scoren, of rum of cognac..Maar hier in deze streek wordt een glaasje laffe cola drinken al 'borrelen' genoemd. Bah, vies woord, dan!!

Thuis maakte ik van restjes voedsel nog wat lekkere warme maaltijdhapjes voor een ieder, en keek naar mijn avondprogramma op TV.

's avonds doe ik ook niet veel meer. Zit wat achter de laptop.

Maar goed, reproducerend... wel IETS gedaan toch.

Onderbroekterrorist

DETROIT - De Nigeriaan die zich in 2009 probeerde op te blazen in een van Schiphol opgestegen vliegtuig, heeft een levenslange celstraf gekregen. Een rechtbank in het Amerikaanse Detroit deed donderdag uitspraak.

Umar Farouk Abdulmutallab (25) had op een vlucht van Northwest Airlines naar Detroit een explosief in zijn onderbroek verstopt. De bom ontplofte niet maar vloog in brand, waardoor Abdulmutallab brandwonden opliep. De Nederlander Jasper Schuringa wist hem daarna te overmeesteren. Het vliegtuig had 289 mensen aan boord.

*
Je zult maar gevierd willen worden als een martelaar voor de goede zaak door een Westers vliegtuig op te blazen, en dan als beloning voor die goede zaak terecht komen in een hemel tussen 40 mooie maagden......
en jezelf terug vinden in een Amerikaanse cel, waar je bekend komt te staan als de Nigeriaanse onderbroekterrorist,,,dan heb je pech hé?
Dan ben je toch op z'n minst geïrriteerd. Levenslang heeft ie gekregen. Want vliegtuigen opblazen met explosieven in je onderbroek, dat mag niet. Ook al zijn die gezegend. Want dat zei Umar Farouk Abdulmutallab in de rechtzaal. Dat hij een gezegend wapen had in zijn onderbroek.
Geen bescheiden jongen.
Maar wel levenslang de onderbroekterrorist.

Van Dale, binnenhalen dat woord!

Tumble weed

Duncan Robson heeft een compilatie gemaakt van films waarin tumble-weeds voorbij kwamen rollen. Je moet maar durven...Want er zou zo maar es een wit busje voor komen rijden...
Maar ik vond het wel grappig, want ze vielen me altijd al wel op in films. En in deze compilatie krijgen ze karakter. Ik wist niet dat ze 'tumble-weeds' genoemd werden. Ik moest wel vaak denken aan die rollende struikresten in westerns, toen ik een jaar of 15 geleden werkte op de Bergse Plaat bij Bergen op Zoom. Daar zag ik dit soort 'tumble-weeds door de in aanbouw zijnde wijk rollen, maar dan bestonden ze uit muggenlijkjes. Er was een gigantische muggenplaag toen.

De compilatie mag een naam dragen. Verzin een leuke:
- scenes uit Tumbleweed, The Return of the Tumbleweed, en The Son of the TumbleWeed
- I am a poor lonesome Tumble Weed
- The Good, the bad and the TumbleWeed

chimps de champs

Briljante chimpansee | Flabber


Chimpansees zijn zo dom nog niet, ze hebben een uitstekend geheugen, dat blijkt. Of de chimpansee in dit filmpje is zeer uitzonderlijk. Deze aapachtige kan, als je het geloofd, achter een computerscherm cijfers die op een willekeurige plaats op de monitor verschijnen een HALVE SECONDE bekijken en dan kan hij dat reproduceren, zodanig dat de cijfers allemaal in de juiste volgorde worden aangetikt.
Doe dat maar eens na, mensch! kroon op de schepping...(HA)

vrouw in bed

NOS 20.00u journaal 8 februari 2012

Het NOS journaal stond in het teken van het NIET doorgaan van de elfstedentocht. Het ijs is niet dik genoeg en dus is het niet veilig genoeg - duidelijk zat.

Het ging er bijna 32 minuten over, en toen nog even wat ander nieuws. Twee binnenlandse dingetjes, en dan buitenlands nieuws. In Syrië, Damascus is het oorlog. De VN vraagt aandacht ook speciaal voor de kinderen. Tientallen zouden er al zijn omgekomen. Ze worden gedood, misbruikt, verkracht, we zien een bloedend en huilend kind op de grond liggen, men probeerd hem medische hulp te geven.
Het is een intriest beeld.
In de studio zit de nieuwslezer, hij vat de vertoonde beelden samen met 'een patstelling dus, daar in Syrië', dan draait hij zich naar de weerman die daar voor de weerkaart staat, en vervolgt: '' wij kunnen in ieder geval TOCH schaatsen, hè?'.

winter 2012

Het is zo'n winter die je een keer in je leven meegemaakt moet hebben, met wekenlang de temperaturen tot zwaar onder nul, en waarin Friesland in het nieuws een rol speelt.
En dat is leuk voor ze.
Als het over Friesland gaat in het Journaal dan gaat het over de 11-stedentocht. Voor de rest vernemen we nauwelijks iets van deze provincie, die vooral bevolkt lijkt door schaatsers, ijsmeesters en rayonhoofden. Het is net of ze het daar eigelijk ALTIJD, misschien ook wel 's zomers, over de 'tocht der tochten' hebben.
Zouden ze daar in mid-juli in het cafe naast de bonkervaart ook gewoon met hun schaatsen om de nek en hun mutsen op achter de Beerenburg zitten? Ik krijg wel zo'n vermoeden. En dan praten of dat het dit joar oan sal gaen ?

Wel leuk hoor, die uitgelaten koppies van die schaatsers op TV. Het glunderend enthousiasme als van kinderen die een dagje Efteling in het vooruitzicht staat. Dat is mooi. Schattig! Mag ik dat zeggen?
Daarom hoop ik voor de Friezen dat het goed blijft vriezen.
Ik zit in Zuid-Nederland. Hier mag wat mij betreft de winter voorbij zijn. Vandaag nog!
Ik heb het weer gezien

verloren tas

Een kwart van mijn leven ben ik bezig met het WACHTEN op iets of iemand.
Daar heb ik mee leren omgaan. Voorheen liep ik mezelf te verbijten, tegenwoordig neem ik er meer mijn gemak van. Het heeft immers geen zin je op te winden, heb ik geleerd. Door je op te gaan fokken pest je jezelf en ook je omgeving. Want die is vaak niet helemaal op zijn gemak, en voelt zich opgejaagd door de ongeduldige uitstraling van een stampvoetend ventje.
Een ander kwart ben ik bezig met het ZOEKEN naar dingen. Ik ben vaak iets kwijt. Mijn sleutels, mijn agenda, de tv- gids, de afstandsbediening van de TV, mijn mobieltje enz. Uiteindelijk vind ik alles wel. Er gaat wat tijd, gegotver en zenuwachtig gedoe aan vooraf maar goed.
En als ik het niet kan vinden dan WORDT het wel gevonden.
Een telefoontje dat mijn portemonnaie met inhoud ( honderden euro's! en enkele pasjes) gevonden is, mijn FIETS nadat die in Den Haag was gestolen , er wordt aangebeld door een man die zegt dat mijn sleutelbos aan de buitenkant van de voordeur hangen, enzovoorts enzovoorts.Ik maak het voortdurend mee.
En nu was ik mijn werktas kwijt. Die was uit mijn fietstas gehaald, of er misschien uit gevallen. Vervelend, vooral omdat mijn paspoort er in zat.
Ik belde de politie. En op datzelfde moment stond er in het bureau van de plaats waar ik woon iemand aan de balie die mijn tas kwam aangeven als gevonden voorwerp. HA!
Dus ik naar het bureau,
Parkeren bij het politiebureau, en dan geen geld in de parkeerautomaat doen, een uitdaging.
Binnen zag ik hem meteen staan, mijn tas, ooit meegekregen van de Bredaase Bieb. De tekening er op, en de sleutelhanger die ik van mijn dochter heb gekregen er aan. Een sleutelhanger met een kleine gymschoen er aan. Een soort Allstar, maar dan merkloos. Omdat ik die zo vaak aan heb de laatste jaren.
Op het formulier 'Aangifte gevonden voorwerpen'stond de naam en het adres van de vinder.
Een Marrokaan van geboorte, meneer Elkandouni.
Ik er naar toe. Ik had als vindersloon een klein geldbedrag in een mooie enveloppe gedaan.
Hij woonde in een flat. Beneden bij een ris naamplaatjes zocht ik naar het nummer, en belde aan. De naam achter het nummer correspondeerde niet met de naam op het formulier. Maar ja..misschien was het naamplaatje verouderd.Van een vorige bewoner.je weet het niet.
Door de spreekverbinding klonk 'Hallo?!'
En ik zei 'goedenavond, ik heb iets voor U'
De deur zwaaide open, ik liep naar de lift, de zevende verdieping, daar moest ik zijn.
Op de gallerij werd de deur van het woonhuis al geopend voor ik aan kon bellen. een vriendelijk gezicht, kaal hoofd, baardje.
Ik liet hem het formulier zien van de politie met de naam er op. 'Bent U dat?'
Hij was het. Hij begon over mijn tas.
Ik zei dat ik hem kwam bedanken.
Hij vroeg of ik binnen wilde komen om wat te drinken? hij was zeer verrast dat hij bedankt werd.'Dat is toch mijn plicht? U zou dat toch ook voor mij doen?! Heeft U kinderen? Wacht..'
Hij snelde naar de keuken, ik hoorde de koelkast open en dicht gaan en even later stond hij voor me met een pak ananassap: 'Voor de kinderen'
Ik pakte het aan, en zei : 'OK dan, gelijk oversteken. Ik pakte het pak sap en gaf hem het gekleurde envelopje.
We gaven elkaar een hand. Hij vond het fantastisch dat ik was langsgekomen om te danken.

De liftdeur schoof al dicht toen ik hem rennend naar me toe zag komen. Ik deed mijn voet tussen de schuifdeur van de lift die zich daarmee weer opende. Hij had geldbriefjes in zijn hand die ik in de envelloppe had gedaan.'Niet doen, niet nodig, U zou dit ook voor mij doen. Het is mijn plicht...' Ik zei hem nog dat het me anders veel geld zou hebben gekost om bijv een nieuw paspoort te krijgen, maar nee, hij wilde geen geld. Hij dacht dat ik alleen een mooi plaatje had gegeven. Nou zat er geld in, dat wilde hij niet.
OK, ik wilde hem niet beledigen.

En even later zoefde de lift naar beneden. In mijn handen geld en een pak ananassap.
Later, elke keer als ik een glas ananassap dronk, bedacht ik hoe goed ik toch wel was geweest om iemand te gaan bedanken..

Aandacht voor Tibet (2)

Verklaring van Kalon Tripa, Dr Lobsang Sangay,
over het recente doden van Tibetanen door de regering van de Volksrepubliek China

1 februari 2012

Terwijl Chinezen overal de eerste paar dagen van het Jaar van de Draak vierden, schoot de Chinese politie op 23 en 24 januari 2012 lukraak op honderden Tibetanen die vreedzaam in Drakgo, Serthar, Ngaba, Gyarong en andere nabijgelegen Tibetaanse gebieden bijeen gekomen waren om hun fundamentele rechten op te eisen. Zes Tibetanen werden gedood en ongeveer zestig raakten gewond. Sommigen verkeren in kritieke toestand.

Gruwelijke daden zoals deze, en de systematische onderdrukking van Tibetanen, doet de wrok en boosheid onder de Tibetanen tegenover de Chinese overheid sinds de protesten in 2008, alleen maar groeien.

Al sinds de bezetting van Tibet beweert de Chinese regering standvastig dat zij er naar streeft om een socialistisch paradijs te creëren. Echter, fundamentele mensenrechten worden Tibetanen onthouden, het kwetsbare milieu wordt vernietigd, de Tibetaanse taal en cultuur worden geassimileerd, portretten van Zijne Heiligheid de Dalai Lama zijn verboden, en Tibetanen worden economisch gemarginaliseerd. Tibet is in een virtuele staat van omsingeling. Buitenlanders zijn uitgesloten om naar Tibet te reizen en de hele regio verkeert in wezen in een niet afgekondigde staat van beleg.

Ik dring er bij de Chinese leiders op aan om gevolg te geven aan de noodkreten van de Tibetaanse demonstranten en degenen, die zichzelf in brand hebben gestoken. Door doodslag en geweld zullen jullie nooit de werkelijke grieven van de Tibetanen en het herstel van de stabiliteit in Tibet aanpakken. De enige manier om de Tibetaanse kwestie op te lossen en te zorgen voor duurzame vrede is door eerbiediging van de rechten van het Tibetaanse volk en door middel van dialoog. Voor iemand met een diepe toewijding aan een vreedzame dialoog, is het gebruik van geweld tegen Tibetanen onaanvaardbaar. Dit moet bovendien scherp worden veroordeeld door alle mensen in China en over de hele wereld.

Ik roep de internationale gemeenschap op om solidariteit te tonen en om op dit kritieke moment uw stem te verheffen ter ondersteuning van de fundamentele rechten van het Tibetaanse volk. Ik verzoek dat de internationale gemeenschap en de Verenigde Naties een fact-finding delegatie naar Tibet sturen en ook dat de wereldpers toegang krijgen tot de regio. De leiders in Peking moeten beseffen dat het doden van hun eigen 'familieleden' een duidelijke schending van internationale en Chinese wetten is, en dat zulke acties nog meer twijfel zullen doen rijzen over de morele legitimiteit van China en hun aanzien in de wereld.

Ik wil mijn geliefde broeders en zusters in Tibet vertellen, dat we jullie noodkreten luid en duidelijk horen. Wij verzoeken jullie dringend niet te wanhopen en je te onthouden van drastische maatregelen. We voelen jullie pijn en zullen niet toestaan dat de offers die jullie hebben gebracht tevergeefs zijn geweest. Jullie allen zijn elke en iedere dag in ons hart en onze gebeden.

Aan mijn mede-Tibetanen wil ik verzoeken geen Losar (Tibetaans Nieuwjaar), dat valt op 22 februari van dit jaar, te vieren. Echter, wees zo goed om de gebruikelijke religieuze rituelen in acht te nemen, zoals het naar tempel gaan, het branden van wierook en het doen van traditionele offergave.

Om onze solidariteit met Tibetanen in Tibet te tonen, dring ik er bij Tibetanen en onze vrienden over de hele wereld op aan om deel te nemen aan een wereldwijde wake op woensdag 8 februari 2012. Laten we een luide en duidelijke boodschap sturen naar de Chinese overheid, dat geweld en het doden van onschuldige Tibetanen onacceptabel is! Ik verzoek iedereen om deze wakes op vreedzame wijze te voeren, overeenkomstig de wetten van jullie land, en met waardigheid.

Einde verklaring.

Davincini: ben je sympathisant, dan kun je wat doen, kijk op http://www.tibet.nu/

Anouk bij DWDD

brok in m'n keel

Anouk

Hier is ze met Postman op Parkpop, Anouk. En hoe ze daar zingt, schreeuwt, dat is lekkâh,
Ik zag haar afgelopen week in DWDD, en was even helemaal in de ban. Ik kan het fragment op YOUTUBE niet vinden, maar als het er is, zal ik het hier plaatsen. Ik vond wel andere opnamen van haar. En, ze heeft een stem jongens..ik denk dat, als ze nog een concert geeft, ik daar wel naar toe wil.

everything I want to do...

Aandacht voor Tibet

Ik ben al een jaar of 20 lid van de TSG. Dit is de Tibet Support Group
Dit heeft te maken met de reizen die ik naar Azie gemaakt heb. Ik ben in Tibetaanse vluchtelingenkampen geweest in Nepal, en in India bezocht ik Dharmasala, waar de Dalai Lama zijn residentie had -en nog heeft, en waar veel Tibetanen de tijd afwachtten wanneer het weer veilig genoeg zou zijn om naar huis te gaan, naar Tibet.
Inmiddels moet de laatste hoop aan het wegdrijven zijn dat Tibet er ooit nog zal zijn voor de Tibetanen. China heeft Tibet ingelijft, en biedt geen ruimte meer voor Tibetanen om hun cultuur nog langer te beleven. Kloosters werden vernield, er komen meer Chinezen wonen in Tibet dan dat er Tibetanen zijn, er wordt onderwijs gegeven in het Chinees. enz enz.
Diep triest, vooral ook, omdat de Tibetaanse cultuur zo een rijke cultuur is, en de Dalai Lama, de geestelijk leider, een voor velen inspirerend figuur is.
Het allerlaatste middel waar de Bouddhistische monniken naar grijpen is zelfverbranding. Zelfverbranding om mensen, leiders, wakker te schudden. Het is het brengen van het ultieme offer voor je ideaal.
Een schreeuw voor hulp.
Die, vind ik, niet genoeg doorklinkt in de pers.

De TSG doet wanhopige pogingen om e.e.a. wel meer aandacht te geven. Onderstaand artikel las ik in hun nieuwsbrief:


Een Tibetaanse monnik bij een wake voor Tibetanen die zichzelf in brand staken, in Bodh Gaya. Foto AP /Altaf Qadri

Tibet Brandt

door Tsering Woeser

De twintigjarige monnik Tapey van het Kirtiklooster in het Ngaba-district (in de voormalige provincie Amdo), die zich op 27 februari 2009 in brand stak, was misschien wel de eerste in de Tibetaanse regio die zich op die manier uitdrukte. Terwijl hij de vlag met de twee sneeuwleeuwen en een foto van de Dalai Lama omhoog hield stak hij zijn met benzine doordrenkte pij in brand, en liep in vlammen gehuld de straat op, uit protest tegen het donker dat Tibet bedekt.Twee jaar later, op 16 maart 2011, stak de twintigjarige monnik Phuntsog uit het Kirtiklooster zichzelf in brand. Op basis van wat de plaatselijke Tibetanen vertelden, heb ik de hele scène in een artikel beschreven: ‘Helemaal alleen verliet hij het klooster, dat onder strenge controle van de militaire politie stond, en liep onder de felle middagzon de straat op, plotseling ging hij in vlammen op. Te midden van die vlammen was zijn stem te horen: “Laat Zijne Heiligheid terugkeren! Vrijheid voor Tibet!” De mensen keken vol verbijstering toe, zwaarbewapende troepen van ME-ers, bewapende politie, gewone politie en politie in burger sloegen genadeloos met hun knuppels op hem in. Was dat om het vuur te doven of om hem te slaan?’In de maanden daarna vonden er tien zelfverbrandingen plaats, waarvan de laatste op 3 november 2011: de negenentwintigjarige Tsewang Norbu, de achttienjarige Lobsang Kelsang, de achttienjarige Lobsang Kunchok, de zeventienjarige Kelsang Wangchuk, de negentienjarige Choephel, de achttienjarige Khaying, de negentienjarige Norbu Dramdul, de achtendertigjarige Dawa Tsering; en twee nonnen: de twintigjarige Tenzin Wangmo en de vijfendertigjarige Palden Choetso.Wat betekent zelfverbranding? Staat het gelijk aan zelfdoding? Druist het niet in tegen de boeddhistische leer?De hele wereld herinnert zich tot op de dag van vandaag hoe een Vietnamese boeddhistische monnik zich ruim achtenveertig jaar geleden in brand stak in het centrum van Saigon. Hij wordt vereerd als een groot martelaar, en in het park naast de desbetreffende plek is voor hem een bronzen beeld opgericht in de vorm van de tragische scène van zelfverbranding. De woorden die deze zevenenzestigjarige monnik Thich Quang Duc achterliet luidden: ‘Voordat ik mijn ogen sluit en Boeddha zal gaan zien, smeek ik de president compassie te tonen voor het volk en zijn belofte waar te maken om alle religies gelijke rechten te geven… Ik roep alle gelovigen en de volgelingen van het boeddhisme op om indien nodig opofferingen te brengen ter bescherming van het boeddhisme.’ Dat is precies het ideaal dat de tien Tibetaanse monniken en nonnen hebben willen uitdrukken door hun zelfverbranding.In de paar maanden na de dood van Thich Quang Duc staken nog zes andere monniken en nonnen zichzelf in brand op de straten van Vietnam. Een hooggeplaatste Vietnamese monnik, die een heel nauwkeurige uitleg gaf, kenschetste het gedrag van de martelaren als volgt: ‘De media spreken van zelfmoord, maar dat is het in wezen helemaal niet. In de brief die deze monniken achterlaten leggen ze uit dat het hun er alleen om gaat de mensen wakker te schudden, tot de onderdrukkers door te dringen, en de hele wereld op te roepen om zich het lot van het vervolgde Vietnamese volk aan te trekken… Met al hun kracht en vastbeslotenheid willen ze tonen dat zij bereid zijn de grootst mogelijke pijn te doorstaan om hun volk te beschermen… Wie zo’n ideaal uitdrukt door middel van zelfverbranding moet niet worden beschouwd als destructief, maar is juist heel constructief: hij is bereid te lijden en zelfs te sterven voor het volk. Dat is iets heel anders dan zelfmoord.’In feite zijn juist de alleenheerschappij en het schrikbewind onmenselijk, zij zijn het die de lichamen van de praktiserende monniken en de gewone mensen in brand steken! De Franse Tibetologe Katia Buffetrille, die kortgeleden nog naar Tibet is geweest, heeft helemaal gelijk wanneer ze zegt: ‘De monniken in het Kirtiklooster zijn inmiddels volkomen wanhopig, omdat de omstandigheden daar onophoudelijk verslechteren. Het enige antwoord van de plaatselijke autoriteiten is onderdrukking, wat de relaties alleen maar nog explosiever maakt. Er schijnen echt pamfletten rond te gaan waarin staat dat nog veel meer monniken bereid zijn om hun leven op te offeren als de situatie niet verbetert.’Vertaald door Silvia Marijnissen.http://www.nrc.nl/china/2012/01/18/tibet-brandt/

Henry van Loon

Henry weet DWDD knap weg te zetten! En leuk.

Oh oh Den Haag

'Goedennacht! Wilt U even open maken? '
-...............huh?
'Wilt U alstublieft uw tent even open maken?'
-...........het is al 01.00!...........Ik slaap nog...
'Politie hier....'
-......aaah! Typhuszooi....IK SLAAP NOG..'
'Juist! Daar wou ik het nèt even met U over hebben'
-...en dat kan morgen niet?!'
'Meneer, U slaapt hier onrechtmatig. Het is verboden hier te slapen. En als U nu Uw tent niet openmaakt, dan zal ik U een handje helpen'
- ...Dan klaag ik jou aan wegens tentvredebreuk! Teringlijer..

Er klinkt beweging in de tent. De sluiting wordt losgeritst. Een slaperig hoofd kijkt naar buiten. Hij slaapt hier als lid van de Occupy beweging al weken op het Malieveld.
*
Het is winter. Er hangt 's nachts vorst in de lucht. De gemeente Den Haag wilde de winterregeling voor zwervers uitvoeren. Die regeling behelst dat bij 5 nachten achtereen vorst zwervers niet buiten mogen slapen.
Aanvankelijk wilde Den Haag dat daarom het hele kamp opgebroken moest worden.
Maar een rechterlijke uitspraak ( na een kort geding dat Occupy had aangespannen) stelde daarmee de gemeente niet in het gelijk.
De uitspraak werd uiteindelijk dat het kamp mocht blijven, maar dat er niemand mocht slapen!

Hele volksstammen over de hele wereld leggen hun moede hoofd te rusten in temperaturen ver onder het vriespunt. Zij beschikken niet over de best mogelijke slaapzakken, en warmhoudmateriaal, waar de actievoerders waarschijnlijk wel gebruik van zullen maken. Maar het is weer Nederland op zijn kleinst. En de betutteling op het grootst.
En in deze mini-soap zal burgemeester Jozias van Aartsen het kamp nog even moeten gedogen.

gespot

'Hier?'
-"....nee"
'Hier dan?'
-'Nee....ik voel nix'
'Hm...en als ik dat dan met DEZE vinger?...'
-'Nee, misschien ligt het aan mij, maar...'
'Nee, het ligt niet aan U...en als ik dan nu zo snel beweeg..? zo?'
-'........het spijt me'

...en zo zijn ze nu al maanden bezig, maar wetenschappers hebben nog steeds de G-Spot bij vrouwen niet ontdekt.
Dommeriken..

nieuwgierig? kijk op
http://www.dokterdokter.nl/gezondheid/seks-relatie/32746/wetenschappers-kunnen-g-spot-niet-vinden

tekortkomingen

Bij ons op het toilet hangt een kalender met spreuken. Vaak wat Bouddhistisch van karakter. Veel gaan over 'loslaten'.
'ja ja'denk ik dan, deze wijsheden bekijkend; je hebt allemaal gelijk, maar DOE het allemaal maar es! De dagelijkse spreuken confronteren me even dagelijks op mijn tekortkomingen.

"Het is beter een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken"

Mooie spreuk. Niet mopperen, niet zeuren, maak er het beste van. Die vind ik nog wel te billijken. Hoewel ik daar een eigen vorm aan geef. Ik begin lekker te kankeren, en dan maak ik de boel groter. Veel groter.Zo groot dat het lachwekkend word, en ik er lol om kan hebben. Dat is mijn kaarsje.
Relativatie.
Dat je zegt 'ach ja...'

"Ook koude en warmte mogen je niet uit je evenwicht brengen"

Mijn partner drukte me deze spreuk in de hand. Ze weet dat ik een koukleum ben en dat er een vorstperiode zit aan te komen. Bij kou wil ik voornamelijk maar 1 ding: naar binnen.
Maar goed, ik moet sterker zijn dan de kou.

"Het pad is niet moeilijk
als je afstand kunt doen
van je voorkeuren en afkeuren"

Tsjeesz..nee dan is het pad niet moeilijk nee...als je dat kan. Maar ja. Hoeveel levens mag ik daar precies over doen? Want in dit leven zal het padje nogal moeilijk begaanbaar blijven, vrees ik. Zo'n kalender heeft makkelijk praten. Ik BEN een beetje mijn voor- en mijn afkeuren!

En dan heb je nog die spreuken die je er op wijzen dat je in het hier en nu moet leven, en dat je geduld en vertrouwen moet hebben.

't Is dat het allemaal wat laxerend op me werkt, en dat is wel praktisch als ik op het toilet zit....los te laten, maar ik ben geen echte Bouddha geloof ik.

Wim Helzen in 'Mag ik U kussen'

Hij is leuk!

Tijd voor een zonnige vakantie

Een familiefeest en een begrafenis verder.
Het leven rijgt zich als een snoer van gebeurtenissen aaneen,. Gebeurtenissen die geen belevenissen meer zijn. Die niet meer als zodanig ervaren worden. Geen markeringspunten of mijlpalen. Het zijn niet langer zaken die sporen nalaten. Ze zijn er, zoals ze er eerder waren.
Hoe ouder je word, hoe groter je referentiekader. Hoe vaker je in aanraking was met verdriet, pijn, vreugde, leven en dood, hoe gewoner het wordt. Het snoer van gebeurtenissen heeft dezelfde kralenkleur gekregen: grijs.

Tijd voor een zonnige vakantie, de batterij moet opgeladen worden, als je zo gaat denken en voelen.

laurel & hardy

Naar bovenstaande sublieme scene van Laurel and Hardy ( EN Ben Turpin!) was ik al een tijdje op zoek. Ik vond alleen dit exemplaar, met muziek van Ramstein. Het maakt niet uit, het blijft leuk, en het past prima ook nog. Ik zag deze filmpjes in mijn jongste jeugd. Zwart-wit humor.Maar vooral: de grootmeesters Laurel& Hardy MOET je gezien hebben, en op zijn minst kennen. Een merk in humor!

lullig T-shirt

M'n vader wordt binnenkort 87. Wil toch nog een beetje meegaan met nieuwe ontwikkelingen. Voor zijn verjaardag zou hij best een laptop willen hebben bijvoorbeeld, of een camcorder. Misschien ook maar een kek T-shirtje erbij doen?
Nee hoor, grapje. Je zou er je vader ook niet mee willen zien lopen.

strandwandeling

Verleden week liep ik met twee vrienden van Renesse naar Westenschouwen, en terug ( na een uitgebreide lunch) Ongeveer 28 kilometer over het brede strand. genieten van de wijdsheid, de ruimte, en de natuur.

geldwagen

Als (buiten het bezoek van de Amerikaanse president om), iets in Nederland met veiligheidsprocedures is omhangen, dan is het wel het geldtransport. U kent die blauwe pantserwagens wel, die langskomen om de pinautomaten weer van eurobriefjes te voorzien. De geüniformeerde chauffeur en bijrijder zijn bewapend. Er wordt gescreend, gevolgd, geintercomt, gecheckt, dubbel gecheckt, “We gaan nu rijden, geeft U ons de route maar” – de route is zelfs bij de chauffeurs van tevoren niet bekend. Speciale sleutels, code’s afin, noem maar op. Alles moet volgens het protocol gebeuren.
Ha, een geldtransport overvallen? De boeven zullen van zeer goede huize moeten komen. Ok…maar dat komen ze ook.
Een enkele keer echter is het niet nodig om de moeite te doen om een overval te organiseren. Je kunt ook volstaan door simpel achter een geldwagen aan te rijden en simpelweg te wachten tot er een koffertje uit de wagen valt.

Hoe is het mogelijk dat half augustus zo een geldtransport geld verliest op de snelweg? Dat heel dat protocollencircus er kennelijk niet aan heeft voldaan dat het ONMOGELIJK was dat er een koffer uit de auto viel? Er VIEL EEN KOFFER UIT een geldtransport!!!
HOE KAN DAT?
Is het protocol niet gevolgd?
Nooit heb ik er meer iets van gehoord, maar ik wil dat wel eens weten

Doors locked?
Yep!

Duizenden en duizenden vrachtwagens op de snelweg. Ze transporteren van alles en nog wat: varkens, meubelen, auto’s, suikerbieten, noem maar op. Je moet er op kunnen vertrouwen dat je, als je achter zulk vervoer rijdt, alles goed gesloten is.
En dat is het ook.
Maar dan rijdt je achter Tup en Youp in het geldtransport, en dan flikkert er een kofferje met duizenden en duizenden euro’s uit!
‘Houston’ we have a problem.

Ik wil het verhaal. Hoe is dat nou gegaan? Ik heb er nooit meer over gehoord!En ik wil een smeuïg verhaal. Van blowende chauffeurs, sloten die niet werkten en dronken instructies. Kom op nou!!

Tinet Elmgren

Die Tinet, die houdt van een potje schilderen.
Leuk, creatief, en 't ziet er nog aardig uit ook. Maar je kijkt er wel met andere ogen naar als je weet dat het geschilderd is met menstruatiebloed.
Tinet, gekke meid...

hoofddoekjes

Nee hè...
Hou toch es op met dat gezever over hoofddoekjes. 'Symbool van vrouw-onderdrukking '...HA! KOM nou...dat heb ik nog geen enkele vrouw horen zeggen.
(Mijn moeder droeg vroeger ook wel eens een hoofddoekje.) Als het hoofddoekje al ergens een symbool voor zou moeten zijn, zou het het symbool van bescherming moeten zijn. Zoals de paraplu dat is voor de regen. Loshangend haar trekt immers de blikken van mannen die dat niet gewend zijn. Die al opgewonden raken bij het zien van een vrouwenenkel. Die mannen die heb je nu eenmaal. Het doekje biedt de vrouw bescherming tegen de geilheid van die mannen. Het biedt ze bescherming tegen een mogelijke verkrachting.
Het zijn natuurlijk die mannen die zich moeten beheersen. Die wat moeten wennen. Het vergt een omslag. Die omslag, die kultuuromwenteling, heeft even de tijd nodig. Maar, ik weet zeker, dat komt allemaal goed. Geduld nou toch een beetje....hé!!!
Een integratie in de Nederlandse samenleving...dat gaat niet in 1 generatie.
Overigens, Nederlandse senioren die zich aan de Spanje kust vestigen, DIE zijn het voorbeeld van integratie!!!Met hun Nederlandse zaakjes, en zuurkool met worst. Weet je wat er serieus door hen gezegd wordt in Spanje? Zij vinden het vervelend dat ze er soms in het Spaans worden aangesproken...Ze vinden dat dat in het Engels moet gebeuren! Olé!!

Wees!

HEE!!
Geniet jij wel genoeg?

En zo nee, waarom dan niet?
Kun je dat niet?

Dat kan, dat je het niet kunt,
omdat net je kindje is overleden, bijvoorbeeld, dat kan.

Maar
Heb je oog voor licht en donker
Heb je oor voor trilling,
Proef je en ruik je?
worden signalen doorgeseind?

Wordt je wel eens geraakt, geroerd?
laat je je aanraken?
Kun je dat toestaan?

Ik gun je genot,
dat je zinnen gestreeld,
je organen geprikkeld,
je geest geroerd,

adem in
voel,wees,en weet
dat dat goed is.

Dat adem je dan uit

Jacek Yerka

Mocht deze surrealistische schilderkunst je aanspreken, meneer Yerka heeft een gigantische produktie. Genoeg te vinden op het internet

de angst van sommigen

Tanya Tagaq

Tsjeesz...wat hier nu weer van te denken? De liefhebber van de lekker toegankelijke muziek kan beter deze video links laten liggen geloof ik. Deze vrouw, een beoefenaarster van het 'throat-singing' zien we in deze video langzaam verworden tot een dier, een beest, met klanken die van binnen komen en mij ook van binnen raken. Zeker met de muzikale begeleiding, die na twee minuten zijn intrede doet.Het ontaard in een typisch grensgeval tussen kunst en waanzin.
En dat juist kan ik zo boeiend vinden

Reinbert de Leeuw 4:33

Dit stuk televisie uit 'De Wereld Draait Door' is al uitgezonden in 2010, anders had het voor mij HET televisiefragment geweest van 2011.
Ik ben een bewonderaar van Reinbert de Leeuw en hang aan zijn lippen als hij over muziek vertelt. De bovenmeester van de muziek, dat is Reinbert de Leeuw! Het is bovendien een uniek stuk televisie, zo anders dan alles wat we al kennen:
De uitvoering van 4:33 van John Cage.