Vlaanderen (3)

04.00 wakker. Rond 06.00 weer in slaap. Ik had de wekker gezet dit keer om me niet te verslapen.

Ik trof Bart de ochtend. Een sympathieke Belg die hier de boel mee-runt. Hij vertelde me over hoe vol de Lege Herberg in de zomer was geweest en had ook een aantal tips voor me. Zo zou ik ook eens een kijkje kunnen nemen in het dorpje Lissewege, slechts 5 kilometer hier vandaan. Dat moest de moeite waard zijn. 

Ik at mijn geroosterde boterhammen en constateerde dat het niet alleen grijs was buiten, maar dat het ook begonnen was te plenzen. 

Dat was niet erg. Het zou wel opklaren, en het gaf mij de gelegenheid in alle rust  achter mijn laptop plaats te nemen en wat ervaringen te delen. 

Het was al bijna middag toen ik vertrok. Lissewege! Nooit van gehoord!

Ik parkeerde bij de robuuste kerk. Lissewege wordt wel 'het witte dorp' genoemd want bijna alle huizen zijn er wit. Ze willen graag op de toeristische kaart gezet worden. Nog maar honderd meter had ik gewandeld toen mijn oog viel op een bordje 'beeldentuin' Een vrij toegankelijke appelboomgaard waar verschillende kunstenaars hun werk hadden uitgestald, en ik die al snel dingen mooi vind, kon me weer een tijdje vergapen. Uiteraard met mijn camera in de aanslag. Ook in de vrijwel geheel verlaten kerk waar slechts het 'Ave Maria' te horen was stonden veel werken van kunstenaars uitgestald. Wat een bijzondere beleving was dat. Hier werd een vorm van spiritualiteit over mij uitgestrooid die me niet helemaal onberoerd liet. Ik schreed langs de kunstwerken op de tonen van spiritueel gezang . 

En wat een plaats voor het beeld van Maria!  Midden in de kerk! 

Zo aanwezig

Ik bleef er een tijdje, totdat ik besloot het dorpje verder te gaan ontdekken. Winkeltjes waren  dicht, maar eet- etablissementen waren geopend. In een bescheiden maar sfeervol restaurantje bestelde ik een pannenkoek en een biertje. Er werden twee pannenkoeken geserveerd, met drie soorten suiker in kommetjes en een kuipje boter. Nooit geweten dat boter op een pannenkoek en daarop dan de suiker die gesmolten was zo verrukkelijk kon zijn.

Het dorp is niet groot, maar eromheen valt ook mooi te wandelen. Niet dat ik dat gedaan heb. Je hoeft niet alles te doen.  Gent en Sluis waren eveneens van mijn planbord afgesodemieterd  gevallen.  Wel besloot ik tot slot van dit beeldenuitstapje nog een kijkje te nemen bij de verderop gelegen abdijschuur Ter Doest, een restant van een cisterstijnenklooster uit 1100. Eenmaal daar bleek de omgeving van de schuur ook door werken van kunstenaars ingenomen. 

Daarna vond ik het fijn om even lekker in mijn cel op bed te liggen en wat te lezen. Ik ben bezig in 'Mythos' een boek van Stephen Fry waarin hij verhaald over  Griekse sagen en legende's. Tot mijn oogleden zwaar werden en ik even kon slapen. 

Eenmaal wakker had ik geen behoefte meer om me weer achter het stuur te zetten naar weer een nieuw stukje Vlaanderen. Ik schreef verder, schonk mezelf een bruisende Prosecco in en besloot mezelf op deze laatste avond ( ja, 't Is de moeite!..) weer te begeven naar het restaurant dat bij studering dicht bleek te zijn. Maar er zijn meerdere restaurants. Ik reed er een aantal af, die ik om verschillende redenen niks vond en trof toen een Indiaas restaurant waar ik een heerlijke chicken Vindaloo heb gegeten. 

Helemaal goed. Thuis weer vegetarisch doen. 

Voldaan naar de cel. Morgen huiswaarts, en dan over niet al te lange tijd gewoon weer terug. Er is nog wel wat dat ik zien wil en nog niet gezien heb.