Vlaanderen (2)

Die nacht heb ik goed geslapen. Maar toen ik goed en wel keek hoe laat het was vertelde mijn gsm dat het nog maar net 04.00 was. 

Wederom in slaap vallen wilde niet meteen lukken. Het viel me op dat ik geen gezelschap nodig had om in overleg te moeten treden. Ik kon dat prima met mezelf. Oeverloze samenspraken met mijn hoofd, Zal ik er uit gaan? Zal ik gaan schrijven? Nog wat gaan lezen? 

Na een douche , verschillende spelletjes etc lukte het me toch rond 06.30u wederom in dromenland te geraken. Vervolgens werd ik pas om 09.45 wakker! Kutteputplus!! Het ontbijt zou hier zijn tot 09.30! 

Maar er was niemand. Er zal wel iemand geweest zijn want er stond op de ruimte waar het ontbijtbuffet wordt klaargezet wel een schaal met wat appels en een peer. 

Ik drukte op de knop 'koffie' op een koffiezetapparaat en proefde de smerigste koffie die ik van mijn leven gedronken heb, althans, het is bij een minislokje gebleven. 

Ik besloot nog niet meteen de hort op te gaan maar nog even wat te schrijven in de algemene ruimte. Na een tiental minuten  kwam daar de stem van de telefoon binnen met haar lijf. De eigenaresse(?) van het pand met wie ik de betaling voor dit onderkomen nog moest regelen. Ze zette snel wat voor me klaar op het buffet. 'Wilt U er ook boter bij?'

Ik zei dat een broodrooster niet nodig was, maar daar kreeg ik spijt van omdat het brood ongeroosterd wel erg veel weg had van voer in celblok C van de Stasigevangenis in Oost Duitsland. 

Plan van vandaag: Wederom naar Brugge. Ik wilde de Kathedraal nog in en naar Brusk! 

Toch fijn dat ik voor mezelf goed plannen kan uitstippelen.

Ik ga me niet weer te buiten aan superlatieven voor Brugge, waar zelfs de toeristenkoetsjes niet echt uit de toon vielen, en waar ik ervan genoot  rond te kuieren in het begijnhof waar ik toevallig langskwam. Ook de Kathedraal van Sint Salvator in Brugge vind ik prachtig, want het gebouw oogt niet Kathedralisch maar eerder als een immense burcht. Veel tijd had ik niet om er binnen rond te lopen want een stem galmde door een speaker in het huis van God , alsof het God zelf was,  in zeven talen dat de bezoekers verzocht werden de Kathedraal te verlaten want de Kathedraal ging sluiten. 

Op een schrijven bij de ingang zag ik dat om 14.00 de poorten weer open zouden gaan. Het was lunchtijd in de Kathedraal kennelijk. God moet ook lunchen.

Ik bracht wederom een heerlijke dag door in Brugge met als hoogtepunt de tentoonstelling waar ik de vorige dag eigenlijk al heen had gewild. Van die videokunstenaar. 

Ik kreeg geen spijt dat ik daar heen ben gegaan, want dit was weer heel bijzonder. 

Het lukt me helaas even niet om bewegende beelden te plaatsen hiervan, behalve dan een wat mislukt kort videootje,  maar neem van mij aan dat het fascinerend was. 'Trippy'

zei mijn dochter die zich graag bedient van Engelse terminologie.

Op een terrasje nam ik een Brugse Zot en daarbij wat salami-worstjes. Die deelde ik met een Schots stel naast me, want het was wat te veel. Die Brugse Zot niet. Die smaakte naar meer. Ik vind het een lekker blond biertje waar ik er nog een van bestelde. Het leven is mooi, dus we gaan niet doen of dat niet zo is. 

Om de dag te vervolmaken besloot ik die avond lekker uit eten te gaan. Ik vond niet al te ver rijden van de Lege Herberg een prima restaurant waar ik heb genoten van een supermaaltijd en uitkeek over de Vlaamse weiden. 

Wat een dag!

Ik heb geen moeite om alleen aan een tafeltje in een restaurant te zitten. Het eten wordt er niet minder om. 

In mijn cel voel ik me steeds meer thuis. Ik keek er nog wat tv op mijn mobiel en dronk nog wat totdat mijn oogleden zwaar werden.