Varanasi

Tsjeeeszzs..alweer 21 geleden dat ik er was. Op 1 januari 1987. vrijwel geen drank te krijgen in Varanassi. Het was een ander nieuwjaar. Geen oliebollen en vuurwerk, maar wel een onvergetelijk! Tot op heden is Varanassi, het vroegere Benares(India), geloof ik de meest imposante stad die ik ooit gezien heb.

Gert in Amerika

Ik heb Gert opgezocht.
Ik vond hem als Amerikaans interviewer in een filmpje op Utube.
Hij stond daar in de kamer van een geduldig man. Deze geduldige man had in zijn vrije tijd wat bijzonders gedaan. Hij had van luciferstokjes de St. Pieter van Rome nagebouwd. Het geheel was een bouwwerk geworden van 2m 60 hoog. Het was nagebouwd met oog en aandacht voor elk detail.

‘You only live once’zal de geduldige man gedacht hebben.

Het resultaat was verbluffend. Het was dan ook volkomen terecht dat deze man zijn ’15 minutes of fame’gegeven werd.
Gert was er op afgegaan.

Het interview met de Geduldige Man zou vooral uit cijfers bestaan.
‘Hoeveel lucifers?’
‘Hoeveel jaren?’
‘Hoeveel lijm?’

En, hoe kon hij de tijd vinden, en wat vond zijn vrouw ervan? (zij was immers bij hem weg)

Gert liep al interviewend om het gebouw heen met zijn microfoon.
De microfoon die niet draadloos was.

Wat we op het filmpje zien is de aarde die zich niet opende om Gert te laten ontsnappen, zoals Gerts wens geweest zou zijn toen hij het geluid hoorde van wat niet anders zijn kon als het instorten van het lucifergebouw, en hij zag hoe het snoer van zijn microfoon, het snoer waar hij onvoldoende op gelet had, de onderste regionen van de St. Pieter geraakt en ingesnoerd had.
Fundamenteel voor het gansche gebouw.
De St. Pieter viel. Door zijn toedoen. Duizenden en nog eens duizenden en nog eens duizenden lucifertjes vielen. En uit de blik van de Geduldige man lag geen geduld, maar ingehouden woede, en uit de blik van Gert de wens om alstUblieft in de grond te mogen zakken.
Was het stamelend? Het klonk niet, het woord ‘Sorry’

Maar goed,

Dáár zat Gert dus, in Amerika!,

gesignaleerd (1)

In een stationshal in het midden van het land

Slaven van een valse vooruitgang

"Het moderne leven levert een bijdrage aan het onbehagen. We zijn te rijk, te materialistisch, niet vriendelijk genoeg, te veel met onszelf bezig, kortom, de slaven van een valse vooruitgang"

Dalai Lama

Die kredietcrisis zal vast iets positiefs in zich meedragen.

Maarten van Roozendaal - Mooi!

Maarten van Roozendaal

de geschilderde vrouwen

Zoeken naar jezelf

Uit de bijlage van ‘De Trouw’ (‘Mijn betere ik’) van 18-10-2008-10-18, een interview van Eveline Brandt met filosoof Coen Simon:

Over ‘Jezelf zoeken’

“We blijven zoeken juist omdat we onszelf niet kunnen vinden. Want als je met je eigen ogen naar jezelf kijkt, kun je niet je eigen ogen zien. Dat is de dode hoek van onze zelfkennis. En dat is ook waarom we blijven zoeken.
Ik wil de tobbers en narcisten van deze tijd voorhouden: geef je over aan de wereld en keer je niet naar binnen, naar je eigen ‘diepe kern’- daar is niets te zien. Hoe kun je jezelf definiëren in termen van alleen jezelf? Niemand kan zichzelf omschrijven zonder zijn relaties tot de wereld te noemen. Je bent altijd de zoon van, of de moeder van, of de schrijver van.”

“…leven, een beetje reflecteren, vaststellen dat je het wéér verkeerd hebt gedaan en verder leven naar beste kunnen.
Die levenskunst is te gekunseld en te individueel. Het streeft zijn eigen doel voorbij. Alsof je graag wilt slapen en alleen maar ligt te denken hoe je in slaap moet vallen – waardoor je niet in slaap valt”

Italiaanse schoenen

"Sinds hij als chirurg een fatale fout heeft gemaakt, leeft Fredrik Welin teruggetrokken op een Zweeds eiland. Hij heeft de stilte opgezocht en sluit zich af voor mensen. Elke dag hakt hij een wak in het ijs om een duik te nemen. Op een dag schuifelt iemand over het bevroren water naar het eiland toe. Het is Harriet, de vrouw die hij bijna veertig jaar geleden verliet zonder iets te zeggen..."

\davincini's mooi (5)

Woorden

Hoe het is om een probleemkind te hebben

Om de ramp te overleven

Hoe het is om honger te hebben

Om zo ziek te zijn

Hoe het is om jou werk te doen

Daar kun je over vertellen. Immers is dat de manier om je verhaal over te brengen. Zij het, dat het een uiterst beperkte manier is. Tenzij je je vertelkust een gave kunt noemen.

Anderen werkelijk deelgenoot maken maken van bovenstaande en meer ervaringen gebeurt denk ik zelden door het overbrengen van woord.
Frustrerend soms. Maar bedenk: zelfs beeld en geluid zijn meestal niet toereikend.

Mensen begrijpen het best door zelf te ervaren.
Wil je het werkelijk weten? Ga er maar aan staan!

Woorden en ons bevattingsvermogen schieten dikwijls te kort.

non-relatie

Ik wil jou
alleen
als ik jouw liefde
wil.

spreekwoorden (3)

Opmerkelijk vind ik het gezegde:’ Aan de weg timmeren’ Opmerkelijk, omdat je kunt zeggen, ‘Gert timmert aan de weg’en dat zou dan betekenen dat Gert zorgt voor een appel voor de dorst en schaapjes op het droge.
Ik vind het armoedig klinken: ‘Gert? Nee, waar die mee bezig is? Ligt de hele dag in zijn luie nest, pulkt wat in zijn neus en zit een beetje aan de weg te timmeren. Hopeloos!’
Dat klopt meer!

Ik heb mensen aan de weg zien timmeren. Vrouwen en kinderen in Rajhastan, India werden uitgebuit door ze ver onderbetaalde arbeid te laten doen. Deze mensen hielden zich noodgedwongen dag in dag uit bezig, door met handgereedschap langs de kant van de weg in de gloeiendhete zon rotsblokken tot kiezelsteentje te slaan.

Ik denk er wel eens aan als ik, luxe paardje, met tegenzin naar mijn werk ga.

De platte TV ! Groots!

Ik vind ze prachtig, die grote platte TV schermen die nu snel hun plaats in de Nederlandsche huiskamers innemen. Als je een selectieve kijker bent, zoals ik, wil je het immers echt GOED zien ook!

In dat verband vond ik deze poster grappig.

Albert Einstein en religie

Uit de ‘Happinez’nr 7- 2008. Een artikel over Einstein.

“Probeer de geheimen der natuur te doorgronden. Met onze beperkte middelen kom je tot de ontdekking dat achter al die waarneembare wetten en verbanden iets zit wat subtiel, ongrijpbaar en onbegrijpelijk is. Het ontzag voor die kracht die schuilt achter alles wat we kunnen begrijpen, dát is mijn religie.

‘Als dit universum in zijn miljoenvoudige orde precies het resultaat van een blind toeval zou zijn, dan is dat net zo geloofwaardig als wanneer een drukkerij explodeert en alle lettertjes weer op de grond terechtkomen in de voltooide en foutloze vorm van het woordenboek’

Einstein meende dat wij simpelweg een te klein verstand hebben om zoiets machtigs als het universum te bevatten. Hij vergeleek de mens met een kind in een gigantische bibliotheek vol boeken in een vreemde taal. Het kind vermoedt dat iemand die boeken geschreven moet hebben en het vermoedt een vage, mysterieuze ordening, maar het kan deze niet doorgronden. Precies zo staan wij, hoe intelligent ook, tegenover God.
Volgens Einstein zijn er twee manieren om te leven: doen alsof niets een wonder is, en doen of alles een wonder is. Hij geloofde in het laatste”

Rinske Hillen

Zo denk ik ook!. Hee! Ik lijk een beetje op Einstein!. (Albert voor vrienden

Jezus beneden N.A.P.

Het werd tijd dat de finaciële markt een tik op z’n neus kreeg. Gaan we ons verder niet druk over maken.
Het nieuws van vandaag heeft te maken met de onbevlekte ontvangenis van een haai. Een zwartpunthaai die niet bevrucht kon zijn, is zwanger geraakt. Een klein zwartpunthaaitje werd geboren, inderdaad zonder mannelijk DNA. Haaien zijn geen hermafrodieten, dus we kunnen hier spreken van een Godswonder.
Een aseksuele reproduktie.
De geboorte van Jezus onder de haaien.
( niet helemAAl) uniek, want vorig jaar is er onder hamerhaaien ook zo’n geval ontdekt)..

Wat gebeurt er met een Jesus onder de haaien?
Die wordt binnenstebuiten gekeerd en tegen het licht gehouden. Hoe het nou toch allemaal in Godsnaam mogelijk is.
De onderzoekers wilden natuurlijk het raadsel ontrafelen.Een wetenschapper is een wetenschapper,
Scoren, weten. Blootleggen , ontleden die hap

Tot het Heilig dier stierf eer het episch geofferd kon worden.Ook Moeder Haai heeft door de nijvere wetenschappers het loodje gelegd.

Hulde jongens – gedegen onderzoek!
Als die van ONS beeld en gelijkenis terugkeerd op aarde, gaat ie het vast anders aanpakken.

gieter

Ontdekt:

De Belgen zijn Fier als een gieter.
Nederlanders gaan Af als een gieter.
Hoe deze tegenstelling te verklaren?

Een onderzoekje lijkt me op zijn plaats.

Welke rol speelt de gieter in de Vaderlandse geschiedenis?
En in de Belgische?

In hoeverre is de vorm van de gieter niet bepalend voor karaktereigenschappen die het krijgt toegeworpen?

Wij zijn benieuwd.

huisdieren (3)

Ach, ik begrijp ze wel hoor huisdierenbezitters. leuke diertjes bij je thuis. Je krijgt er toch ook veel van terug. Maar het is toch beter om ze in hun natuurlijke omgeving te laten. Gelukkig is het verboden deze kleine orang oetangs als huisdier te houden. De Mensch zou er anders maar al te veel voor over hebben om ze een tijdje in de achtertuin te hebben.

Nog even over Fritzl

"Het horrorhuis van Josef Fritzl in Amstetten staat te huur. De 73-jarige Fritzl biedt zijn huis te huur aan, maar de kelder waar hij zijn familieleden opsloot, blijft voorlopig verboden terrein.

Huurders pakken koffers.

Fritzl leefde met zijn vrouw Rosemarie, dochter Elisabeth en drie van haar kinderen op de bovenste verdieping van het huis. De andere appartementen waren verhuurd. Toen de hele zaak aan het licht kwam, hebben de geschrokken huurders hun contract opgezegd en hun koffers gepakt. "We konden het niet aan om zo dicht bij de gruwelijke feiten te wonen en er elke dag mee geconfronteerd te worden", aldus een ex-huurder. "Daarom zijn we met onze kinderen verhuisd om ergens anders opnieuw te beginnen."

Appeltje voor de dorst

De Oostenrijkse overheid kan Fritzl niet tegenhouden zijn horrorhuis te verhuren. Zelfs de gruwelijke kelder kan na het proces, als het geen 'crime scene' meer is, verhuurd worden. Fritzl is het beu dat iedereen geld aan hem verdient en wil zelf ook wel een centje bijverdienen.

Miljoenen voor autobiografie

Daarom is de man die zijn dochter 24 jaar lang opsloot en zeven kinderen bij haar verwekte, plannen aan het maken voor een autobiografie. Die zou de Oostenrijker een miljoenenbedrag opleveren. Fritzl heeft een aantal adviseurs ingeschakeld die zijn memoires moeten verkopen. Hij wil zijn herinneringen aan de 'kelderjaren' aan de hoogste bieder verkopen. De bieding start bij vier miljoen euro. De adviseurs zijn momenteel in gesprek met een aantal kranten.

Film

Alsof een boek nog niet voldoende is, heeft Fritzl ook een topadvocaat onder de arm genomen om eventueel enkele lucratieve filmdeals af te sluiten. Karl Bernhauser heeft vroeger voor Elfriede Blauensteiner, voor Fritzl de bekendste crimineel van Oostenrijk, gewerkt. Blauensteiner stond bekend als de 'Black Widow', en heeft minstens 12 moorden op haar geweten. Haar echtgenoten en vriendjes zaten er steeds warm in en werden vermoord voor hun miljoenen. Blauensteiner stierf voor haar proces aan een hartaanval in haar cel.

Hebberig

De Oostenrijker is er nog altijd van overtuigd dat hij maar 10 jaar in de cel zal verblijven en wil een appeltje voor de dorst als hij terug vrijkomt. "Fritzl beweert dat hij het geld nodig heeft om voor zijn familie te zorgen als hij er zelf niet meer is, maar in werkelijkheid wil hij gewoon zoveel mogelijk verdienen voor zichzelf. Hij is ervan overtuigd dat hij ooit zal vrijkomen en wil dan een dikke bankrekening om een zo aangenaam mogelijk leven te leiden", aldus een familielid. (adv)

Wie is dit?

Wie ging daar zo vol vertrouwen en prestigieus op weg, en kwam zichzelf tegen, wiens prestige liep zo'n deuk op?

Rita Verdonk? Of denk je aan iemand anders? Of iets anders? De voortvarendheid van het kapitalistme wellicht?

Planning

‘……..en dan belt U dinsdag naar onze winkel, dan kunnen we U vertellen hoe laat ongeveer het vinyl bij U afgeleverd zal worden’

Ze hadden vinyl besteld voor de zolder.

Dinsdag belde hij de winkel. Een sympathieke stem zei:
‘Hoe laat? U kunt dan het best bellen met ons hoofdkantoor. Die doen de planning.’
Gert belde het hoofdkantoor
‘Ja, inderdaad, dat wordt vandaag geleverd. Tussen negen en twee’
-‘Kunt U iets exacter zijn in de tijdsaanduiding?’
‘Nee, tussen negen en twee’
-‘Tussen negen en twee precies dus. O.k dankuwel’

Iedereen, ook Gert, weet dat dit de normale gang van zaken is. Het is voor veel bedrijven kennelijk onmo-gelijk om een meer precieze tijd door te geven. Gert voelde zich echter dik aan het lijntje gehouden, sterker nog: 'een burgerslachtoffer van machtsmisbruik'. Hij was hierbij immers veroordeeld tot wie weet wel 5 uur lang gevangenschap in eigen huis!

Is het nou zo moeilijk, om bij de afdeling planning het zo te regelen, dat van de klant het GSM-nummer opgevraagd wordt, en dat de chauffeur kort vantevoren doorgeeft (of direct, of via planning), dat ze binnen het uur daar en daar zijn?

Wat moeten we doen om ze zo ver te krijgen?

Proefje

"Maar als, maar dan, en als, maar….

Ze vroegen maar door
En al die tijd had hij ze goed geïnformeerd.
Er zou een proefje met een atoombom gehouden worden op het aftrapveldje aan de Lievenshovelaan. Volgende maand in oktober.
De mensen in de wijk konden van tevoren allemaal komen luisteren in het buurthuis wat dat zou betekenen. Iedereen WIST ook van die bijeenkomst. Het stond in de wijkkrant, en ze hebben in de wijk ook allemaal nog een aparte mededeling in de bus gekregen! Iedereen zou gerust gesteld worden, niks aan de hand, maar dan zijn er van die haaibaaien, viswijven, vrouwen waar geen man z’n handen aan vuil wil maken, en die zitten maar EN hier te lang en daar te breed! Alsof het de Hiroshima bom is! Onze atoombom heeft natuurlijk bij lange na die kracht niet! En ik snap ook wel dat ze even gerust gesteld moeten worden, maar na twee keer moeten ze het toch weten! Je trekt je beschermingspak aan dat je thuisbezorgd hebt gekregen, gratis! Ook nog! Je houd de deuren en de ramen dicht, en je zet de radio aan! He he!. Hoe moeilijk kan dat wezen?!
Nee hoor; er moeten weer spandoeken geschilderd worden.
Kijk, we kunnen wel weer op een atol in de stille Zuidzee gaan zitten, maar dat kennen we nu wel.De wetenschap heeft daar veel van opgestoken. Maar toch onvoldoende om een 100% accuraat beeld te krijgen. Een klein offertje voor de grote wetenschap. Hoe erg kan dat zijn?
Zo veel tegenstand altijd. Onbegrijpelijk! Ik word er ZO moe van"

Wat er niet meer is

‘In elke hotelkamer in de westerse wereld worden je drie zaken aangeboden om de verveling te verdrijven,’zei hij alsof we al uren aan het praten waren en hij me een laatste observatie wilde voorleggen.’Er zijn drie verleidingen aanwezig: de Bijbel, de minibar en het betaaltelevisiekanaal met pornofilms. Religie, drank en seks. Daar komt het op neer. Dat is de wereld’
Hij wekte de indruk tegen zichzelf te praten en leek zich amper van mijn aanwezigheid bewust.
‘Mensen beschouwen die zaken als tegenpolen,’zei hij en priemde met zijn wijsvinger in de lucht. ‘Dat is onterecht. De hedonist en de monnik verschillen minder van elkaar dan ze denken. Beiden zoeken ze een vervulling van hun verlangens, beiden zijn genotzuchtig. Religie is een begeerte van de ziel, het verlangen naar verlichting, de liefde van God; drank is een begeerte van de geest, het verlangen naar het verborgen zelf; seksualiteit is de begeerte van het lichaam, het verlangen naar plezier en de verbinding met een ander mens. Ze staan voor drie werelden die samen een zijn: religie hoort bij de bovenwereld, seks bij het aardse leven ofwel de middenwereld en drank hoort bij de demonen van de onderwereld.’
Het klonk even plechtig als lachwekkend.
‘Ik heb daar lang over nagedacht’zei hij.
Dat geloofde ik graag.

Susan Smit

That's life

De hele weg, dat ik in de auto zat,
vloog er een dode vlieg met me mee.

Wanneer ik links naar buiten keek
Zag ik het insectje meetrillen.

120 kilometer per uur, het hield me goed bij

In spinrag tussen autospiegel en portier

De helaasheid der dingen

'God schiep de dag, en wij sleepten ons er doorheen'

Picasso, Vermeer, Gaughin en een onbekende

loesje

Je moet niet alles lezen wat je gelooft


Loesje

Ondertussen, even verderop

........houden zich met voordeurbellen niet bezig. Zijn niet geïntegreerd.

Voordeurbel

De voordeurbel van het huis dat ze nu ruim twee jaar geleden kochten gaf een afschuwelijk misvormd geluid. Ooit zal het het geijkte ping-plong geluidje zijn geweest. Maar die olijke klanken zijn gaandeweg, waarschijnlijk door het almaar aanbellen door ongewenste wijsvingertoppen, minder vrolijk gaan klinken. Ze klonken nu zwaar, ballorig en traag, alsof een duracelkonijntje veel te vroeg zijn aller- allerlaatste adem uitblies, wanneer de bel werd ingedrukt.
Het zal aangeschaft zijn in de pre-ringtone tijd. Veel meer dan keus tussen ‘RRRing!’ en ‘Pling plong!’ was er niet. Dat is nu wel anders. Ringtones en mobieltjes, bijvoorbeeld!. Wat een vrolijkheid allemaal als er een GSM afgaat! Al die hoera- melodietjes!. Gelukkig! Telefoon! Voor mij! En wat moeten tientallen componisten onrustig in hun graven liggen te draaien, nu gedeeltes van door hun serieus gecomponeerde muziekstukken klinken als schertsend gepingel en gepiep: de voorbode van weer een overbodige en stuitende conversatie.
Maar goed.
Ik had het over de voordeurbel.
Bij een Bouwmarkt in de buurt kon men enkele modellen kiezen. Gert had al bedacht dat hij een zender- ontvanger bel wilde, en geen electrische. Een electrische bel betekent meer klussen, en waarom ‘moeilijk als het makkelijk kan.’Zijn moeder zei dit vroeger al.
Kijk, en nu was daar een voordeurbel, met wel 16 verschillende instelmogelijkheden,. Je kon hem laten afgaan als hondengeblaf, er zat iets van Beethoven in, en van Brahms; vogeltjes zaten ook op het keuzemenu, en verder variaties op ‘pling plong’ en ‘ring’. Wat zijn we toch rijk en blij met onze vrije-markt economie en keuzemogelijkheden! Makkelijk te installeren, what more do you want! Kopen!!

Thuis bleek het instellen van een voorkeurstoon en het bevestigen van het e.e.a. met twee linkerhanden prima te doen, en alles juichte in Gert. Zo konden de dingen ook zijn! Dat ze werkten zoals het hoorde!
Twee dagen later ging de bel. Hun bel. Vreemd,, want het was niet het ingestelde voorkeurstoontje dat klonk. Er stond ook niemand voor de deur.
Later klonk geblaf. De hondenringtone. Wederom niemand voor de deur. Zou de zender soms reageren op andere signalen met een nagenoeg zelfde frequentie?
Dat moest wel.
Nu zijn ze maanden verder. Ze weten dat als Brahms klinkt de buurvrouw van twee huizen verderop bezoek krijgt, en er schalt een zeer vrolijk melodietje wanneer de overbuurman met zijn auto thuiskomt en de garagedeur automatisch opent. Dan kijken ze elkaar aan en zeggen: “gelukkig, die is ook weer veilig thuis!”

Bij Gert thuis is het tegen wil en dank eensoort klein buurtcontrôlecentrum geworden.
Alles went. En het is de bel van Gert, dus het klopt.

lelielblank, scharlakenrood

Vertaling uit het Engels: The crimson Petal and the White.

954 bladzijden. Nog niet eerder las ik zo'n dik boek, maar ik ben het eens met de rescencent van het NRC Handelsblad, die na het lezen van het boek schreef: 'waren het maar meer bladzijden geweest'.
Het is een verslavende, opwindende en onvergetelijke historische roman over een prostituee in het londen van 1875. benieuwd naar de inhoud? Dan lezen.

Computer (6)

De teleurstelling voor zijn 9 jarige zoontje was groot, toen de conclusie van Computerman niets anders zijn kon dan dat het kaartje waarschijnlijk niet goed was. ‘Het kaartje’betrof hier een R4 kaartje. Met behulp van een R4-kaartje is het mogelijk DS spelletjes van het net te downloaden. Zoonlief had er maanden voor gespaard, en er even lang naar uitgekeken.

Gert checkte het kaartje later voor de zekerheid nog even in een ander DS spelcomputertje, bij mensen verderop in de straat, maar niks hoor.

Gert, als welwillend vader, zou het kaartje terug moeten sturen naar de internet-leverancier. Maar eerst het bedrijf mailen en de klacht verwoorden.

Drie dagen later kwam er bericht terug. ‘Sorry voor het ongemak, maar we ‘hadden een niet bruikbaar menu op de site gezet’, en nu staat er een bruikbare en die kunt U downloaden, en dan……..
Voor vragen kunt U bellen wat U wilt.
De instructies opvolgen en het R4 kaartje zou het gaan doen.

…en laat dat nou nog waar zijn ook. Het display van de spelcomputer reageerde gewoon toen Gert het ding later uitprobeerde. Er kwam beeld, kleur! Geluid! Gert voelde geluk in zijn hart. Ongeloof ook. Kon dit een omslagpunt zijn?! Folterde het medium Gert niet langer? Gaf het zich over, en deed het gewoon wat het moest doen?

God Hallelujah! Onze Vader die in de Hemelen Zijt! Uw Rijk Kome! Wauw!

'En nu dat Notebook kopen voor Studiezoon! Gert durfde het aan! 3 jaar garantie zat er op! Dus hij kon vooruit!'

huisdieren (2)

http://www.flabber.nl/archief/025085.php

fantastische kat

Septemberdag

De mooiste zomerdagen vallen in September.
Zomerdagen zonder valse beloftes.
Een toegift, of liever een laat excuus, dat door mij met dankbaarheid omarmt wordt.
Een strelend najaarszuchtje glijd langs mijn armen, doet bladeren zacht wellustig ruisen. Ik laat mijn ziel door de zon opnemen en verwarmen.
En de geluiden uit de verte zijn vaag als onscherpe schaduwen.
Er is een wereld die doordraait. Ver weg, buiten deze septemberdag die helemaal op zichzelf staat,

te zijn. Met mij er middenin.

englisch sports

Ik vind het een 'Gouwe Ouwe'van Jiskevet

Davinvini's mooi (4)

keuze

Vijfentwintig jaar geleden deelden ze, met nog vier anderen, waaronder ik zelf, een studentenwoning in Den Haag. Later zijn ze gaan samenwonen en getrouwd. Ze hebben kinderen gekregen. Lief, en vooral leed gedeeld.
De andere studenten, ons, hebben ze nooit uit het oog willen verliezen. Zo’n twee/ drie maal per jaar zochten ze ons op. Moest iemand van ons verhuizen, dan werden de anderen ingeschakeld, en waren telkens ook graag bereid om te komen.
En zo maakten we elkaar door de jaren heen mee.

Nu was er een feestje.
En kwamen ze vanzelfsprekend ook.
Maar, ze woonden niet meer samen. Spraken niet langer met elkaar. Hij had een kersverse partner. Zij was alleen.
Hij kwam met zijn partner. Zij kwam alleen.
Zij zaten aan het ene eind, zij aan het andere.

En dat studentengroepje?
De bijeenkomsten, twee/ drie keer per jaar. Moest dat verder met de nieuwe partnerplaatsvervangster? Eentje bovendien, waar ik geen ‘klik’ bij vinden kan en hoef?

Ik vind van niet. Dan ben ik ervoor dat we allemaal een plaatsvervanger sturen. Die kunnen dan het studentengroepje van weleer verder vorm geven. Wíj zoeken een andere manier

Woman in film

Computer (5)

Computerman was fideel en matste Gert met de rekening. Hij was de ‘solution-man’en hij had geen solution kunnen bieden. Gert kreeg de keuze uit een aantal opties, waaruit hij samen met zijn vrouw besloot te gaan voor een nieuwe DVD/ CD speler/ brander. Wat fijn was: Computerman kon die de volgende dag nog bezorgen en meteen installeren. Schappelijke prijs, kijk! Er zijn er wel meer met een mannetje, maar er zijn er maar weinig met ZO’N mannetje he? De reus verliet het pand onder de toezegging dat hij er tussen twaalf en twee zijn zou. En dat was fijn. In ieder geval voor Vrouw en Kinderen. Die konden er dan nog heerlijk op uit. Het was in tijden niet zulk mooi strandweer geweest!
Gert zou morgen zorgen voor brood op de plank. Hij had niets te klagen. Hij zou met een aantal cliënten gaan varen over de binnenschelde. Er waren ergere dingen.

Bijgebruind van het varen keerde Gert die dag tegen vijven (borreltijd!)terug op zijn veste.Hij verheugde zich over de nieuwe DVD brander. Hij kon nu oude Video-banden op schijf zetten.. In gedachten zag hij Zoonlief blij en gelukkig achter zijn DS (spelcomputertje) zitten. Computerman zou voor spelletjes op het apparaat zorgen. Gedownload en wel van de computer. Gert had dit eerder niet voor elkaar gekregen, en Vrouw had het daarom aan Computerman gevraagd. Gerts onvermogen tot de omgang met dingen werd voor de buitenwereld daarmee weer dubbel en dwars onderstreept, maar het mokken daarover was Gert voorbij.Een zekere gelatenheid had zich meester ven hem gemaakt. Laat anderen het maar doen. Het is zoals het is.

Thuis zag hij aan het gezicht van Vrouw dat er iets loos was. Computerman was er. Nou nog?
De reus bleek pas binnen. Het was vanmiddag nogal uitgelopen met zijn werkzaamheden, en Vrouw had de zomerse middag wachtend op hem moeten doorbrengen.
De DVD-speler in de computer plaatsen ging soepel zoals je dat mag verwachten. Alleen de afwerking aan de kast was nog niet wat het wezen moest, daar moest nog een zwart frontje op komen. Dat zou hij de volgende keer wel meenemen. Het front van de computer lag nu gedeeltelijk open. Geen gezicht, ook niet als je geen pietleut bent. Maar goed, als het apparaat het maar deed!
De computer werd weer opnieuw aangesloten.
Het downloaden van de spelletjes ging de workaholic die Computerman is, minder makkelijk af. Zittend achter het multi-media-apparaat zag Gert zijn knie ongeduldig op en neer gaan, en waren dat nu zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd?
Hij werd omringd door een kleine kinderschare die zijn bezigheden gade sloeg. Zoonlief kon niet wachten om zijn spelletjes te kunnen spelen, en had ook vriendjes binnengehaald.
Minuten, kwartieren, bijna een uur ging voorbij. (Cliffhanger)

twee vrouwen..

Computer (4)

Half twee zou Computerman er zijn. Gert had nog een klein half uur om het apparaat uit De Winkel te halen. Zoef, daar reed hij weer. Op de toonbank stond hij al te wachten voor zijn volgend ritje in de auto. Gert zei dat Computerman zou komen en als zou blijken dat de CD brander en de DVD speler door Marcels toedoen onbruikbaar zijn geworden, de rekening er anders uit zou moeten gaan zien.
Marcel riep hem nog na toen hij de winkel uitging: ‘Aan de voeding kan het niet liggen, dat weet ik zeker! Eker eker eker.’

Er was politiecontrôle onderweg naar huis. Maar Gert werd niet aangehouden.

Om tien over halftwee klonk de voordeurbel. Een reus van een kerel trad de woning van de vriendelijke familie binnen. Computerman! Hij toog meteen aan het werk.
Maar naarmate de minuten verstreken en hij alles uit de kast haalde om te kijken wat er mis was, bleek ook hij geen pasklaar antwoord te hebben op het falen van de apparatuur, en het lukte hem niet de computer in zijn oude staat te herstellen.
Mogelijk een stroomstoring geweest. Hoe en wanneer precies die zich dan zou heben voorgedaan bleef giswerk. Hij had echter een vertaling voor het woordje ‘vreeeemmmd’. Daar was het Computerman voor. Hij zei: ‘Het blijft toch electronica’. En Gert knkte langzaam terug. ‘Ja, het blijft electronica’

Pink Floyd

Met die albums heeft Pink Floyd een aantal 'ruggen'verdiend,

...en anders wel met 'The Wall' (onder)

Roger waters in 'Careful with that axe, Eugene

The Pink Floyd waren jaren lang mijn helden. Nog steeds luister ik regelmatig naar hun muziek. Ik kan er ook nog van genieten. Een groot deel van mijn leven waren ze er bij. Hun platenhoezen zijn monumenten uit de pophistorie.

computer (3)

Marcel verrichte enige handelingen met de bedrading. Inmiddels liep Gert even naar de etalageruit, waarvandaan hij zijn auto kon zien staan. De parkeerlichten knipperden, maar de mensen van parkeerbeheer zijn in Bergen op Zoom niet mals, en voor je het weet wappert er vrolijk een witte bon onder de ruitenwissers.
De door Gert zo hooggeprezen medewerker van De Winkel kwam er niet meteen uit. De lange man stelde voor nog wat laatste pogingen te doen om het apparaat weer naar behoren te laten functioneren, en dat hij Gert daarna wel zou contacten.
-Dat is goed’zei deze, maar voelde dat Marcel de brander en de speler niet meer in orde zou krijgen.

‘Allee, Opel! Huiswaarts!’ dacht hij terwijl hij op de automatische ontgrendeling drukte van de auto. De deuren bleven echter potdicht. Nog eens proberen en nog eens! Nee hoor. Op de autosleutel die telkens ingedrukt werd ging het LED lampje branden, maar dat was het enige dat gebeurde.
Gelukkig kon hij ook het portier ontgrendelen door de sleutel gewoon in het slot van het portier te steken.
‘Nee, het is niet de batterij, die is nog zo goed als vol’, zo sprak de winkelier in een zaak voor auto-ascessoires. ‘Waarschijnlijk moet je er mee terug naar de dealer, om de sleutel opnieuw in te laten lezen’

Thuis at Gert een boterham, en kort daarna al de telefoon. Marcel. Had alles geprobeerd, maar hij kreeg de computer niet in zijn oude staat.
‘Hoe kan dat nou?!’
-‘Ja, dat weet ik ook niet’

Gert had nu betaald voor een nieuwe voeding, maar (daarmee?) zijn CD brander en DVD verloren.
Kan hij zij geld terugeisen?
Gert belde zijn computer mannetje, en die zei: ‘I’ll be right there' en in de verte klonk de ferme begintune van The A-Team

foto van fotograaf

computer (2)

Zijn dochtertje zat met blote voetjes in pyama achter de computer toen Gert ’s morgens beneden kwam en gewoontegetrouw doorliep naar de keuken, het koffiezetapparaat. Een Nieuwe Dag!
‘Pappa?’
-‘Ja lieverd’
‘De laatjes van de DVD speler en de CD brander gaan niet meer open’
Gert had geleerd zijn kinderen serieus te nemen. Ook nu weer bleek werkelijk een probleem. De computer ‘zag’de stations niet. Gaf ze niet weer.
Gert belde De Winkel.
‘Komt U gerust langs. Misschien is er bij het inzetten van de voeding (zie computer 1) wat misgegaan.
En daar reed Gert weer, met achterin zijn auto de beteuterde computer.
Marcel was er! ‘Hee! Marcel! Jongen, de DVD-speler en de CD brander doen het opeens niet meer. Gisteren nog wel!’
Marcel boog zich meteen over het probleem. De klant Koning. Computerkastje open! En, ah, daar zag hij het al! Een losse verbinding!
Gert zag het ook! Gewoon een kwestie van een stekkertje er in! Ha! Stom, had hij zelf ook misschien nog wel kunnen zien.
Nou, nog even checken, en dan gauw weer naar huis.
De computer werd aangesloten op een te koop staande monitor, LCD- scherm, haarscherp beeld! Maar hoe scherp ook, geen icoontje van de stations C en D te vinden. De dingetjes deden het niet. De laatjes wilden zich niet openen. Niets! ‘Hmmm’zei Marcel nu ook. Lange Marcel, en hij keek Gert kort aan onder het mompelen van dat ene woordje dat Gert’s omgang met dingen in het algemeen kernachtig weergaf: ‘…vreeeeemmmd’
.

Davincini's spreekwoorden (2)

'Nimmer geil is nooit vreemd'

'Halvol was leeg, en halfleeg was vol'

'Wat ís dat staat!'

Verzin zelf ook een nieuw spreekwoord!

Eerst denken, dan klagen

Wereldbevolking steeds gelukkiger
Uitgegeven: 1 september 2008 09:46
Laatst gewijzigd: 1 september 2008 09:52

AMSTERDAM - De inwoners van de meeste landen voelen zich gelukkiger dan 25 jaar geleden. Dat blijkt uit gegevens van een wereldwijd geluksonderzoek dat elke vijf jaar wordt herhaald.

Onderzoekers van het zogenaamde World Values Survey meten het geluk in een land door aan 1400 inwoners te vragen om zichzelf een cijfer tussen 1 en 4 te geven voor hun levensgeluk (1 = zeer ongelukkig, 4 = erg gelukkig).
De enquêtes worden sinds 1981 regelmatig uitgevoerd in 52 verschillende landen, die 90 procent van de wereldbevolking herbergen.
Uit een nieuwe analyse van de resultaten blijkt dat het 'bruto nationaal geluk' in 45 van die landen de afgelopen vijfentwintig jaar is toegenomen. Het percentage mensen dat zichzelf beschrijft als 'erg gelukkig', steeg wereldwijd met 7 procent.
Economische vooruitgang
Volgens de onderzoekers zijn meer persoonlijke vrijheden en economische vooruitgang de belangrijkste oorzaken van het toegenomen geluk. Vooral die laatste factor is opvallend, omdat andere wetenschappelijke studies er juist op wijzen dat economische voorspoed in een land niet automatisch leidt tot een 'blijere' bevolking.
"Er zijn uitzonderingen op die regel", zegt hoofdonderzoeker Roberto Foa van het World Values Survey in de Britse krant The Guardian. "Als mensen door economische vooruitgang aan armoede ontsnappen, gaat hun gelukscijfer bijna lineair omhoog. Pas wanneer hun basisbehoeftes zoals onderdak en voedsel zijn vervuld, leidt economische vooruitgang niet meer automatisch tot meer geluk."
Ranglijst
Vooral in India, Mexico, Puerto Rico en Zuid-Korea werden mensen de afgelopen vijfentwintig jaar gelukkiger door economische groei. Ook veel voormalige Sovjet-staten stegen op de geluksranglijst, ondanks dat die landen last hebben van een kwakkelende economieën.
Democratie
Volgens de onderzoekers is die stijging waarschijnlijk te verklaren door de invoer van democratie en toegenomen persoonlijke vrijheden. Uit de enquêtes blijkt dat het nationaal geluk in een land direct wordt beïnvloed door een index die meet hoe tolerant de bevolking is tegenover immigranten, homoseksuelen en mensen van verschillende rassen.
Het gelukscijfer bleef gelijk in veel traditioneel welvarende landen zoals Zwitserland, de Verenigde Staten en Noorwegen.
Nederland
Nederland kende de afgelopen vijfentwintig jaar een lichte stijging. Het gemiddelde cijfer in ons land ligt nu op 3.4 (tussen 'gelukkig' en 'erg gelukkig'). De grootste dalers op de geluksranglijst zijn Zimbabwe en Georgië.

(c) NU.nl/Dennis Rijnvis

Maar natuurlijk wel blijven mekkeren en klagen,dat is nou eenmaal onze kultuur. Bedenk echter wel dat het vroeger allemaal erger was.

grappige reclame

Grote Kunst, kleine kunst

smeltende mannetjes van ijs.




Het beeld van Zadkine in Rotterdam, van Rotterdam, vind ik indrukwekkend

Computerproblemen ( 1)

Nee, dat voelde niet goed. Of liever, dat ROOK niet goed.Het rook als schroeilucht, en het kwam uit de computer. Gert wist het zeker.
Zou de computer wel goed gekoeld worden? In ieder geval eerst maar eens de computer uitzetten.
Ho geen risico.
En dan na een tijdje weer aan.
En dan maar weer eens ruiken.

Zo ging dat een aantal dagen. Soms kon het apparaat uren aanstaan voordat je iets begon te ruiken. Soms al heel snel, wanneer er met een CD ROM spelletjes werden gespeeld door de kinderen.
De vrouw had de inrichting van de kamer al aangepast op binnenbrand. De foto-albums niet naast het computermeubel, maar een paar meter verder.
Uiteindelijk besloot Gert de computer los te halen van zijn bedrading, en het zelf te controleren.

Het ventilatortje draaide gewoon, zag Gert toen wel. Daar lag het dus niet aan. Maar misschien was er in dat blok, ( de ‘voeding’zo heet dat, hoorde hij later) bovenin nog wel een ventilatortje, en misschien deed die het niet, dat kon Gert niet goed zien.

Computermannetje gebeld, maar die bleek zowel thuis als op zijn mobiel niet te bereiken.
Dan de winkel waar hij hem vier jaar geleden heeft gekocht maar bellen. Gerts klacht werd aangehoord.: “Brengt U hem maar even langs, het zal waarschijnlijk aan de voeding ( daar heb je hem) liggen.Ik kijk hem voor U na, brengt U hem overmorgen, dan kunt U hem ‘s avonds weer ophalen.” Het waren woorden naar zijn hart.

Computermannetje belde ook nog, maar die was nu te laat.

Vrijdag bracht Gert de computer naar De Winkel, en een paar uur later telefoon: ‘U kunt hem komen ophalen’ Marcel, een medewerker van de Winkel vertelde dat hij de voeding had vervangen. Zoals Gert al vermoed had, had daar het mankement gezeten. De koeling van de voeding.
Gert opgetogen naar de winkel. De prijs viel mee. Hij werd beleefd behandeld, met aandacht, en Gert voelde zich gelukkig! Echt gelukkig! Geholpen te worden in een winkel waar Service nog Service is.! Een medewerker die werkelijk aandacht heeft! Snel vakwerk levert! Mooi! Zo mooi! Heel mooi! Zijn verdere leven zou hij alleen naar De Winkel gaan voor zijn computeraankopen! Niet naar die massazaken, waar iedere medewerker medewerker mag zijn als hij zijn haar in model kan doen.
Wat prees Gert de medewerker: ‘Bedankt zeg, bedankt hoor!’en thuis werd door Gert in vol vertrouwen de computer weer aangesloten.
Wordt vervolgd…

Boordag

“Kom, dat lijstje staat nu al bijna een jaar te wachten tot het opgehangen wordt! Verman je, en KLUS!” zo maande hem zijn licht sarrende geweten op een augustusmorgen.
En daar bewoog Gert zich naar de berging, en kwam terug met de groene hardplastic koffer van BOSCH. Een beeld van draadkracht. In de koffer: zijn draadloze klopboor. Hij moest draadloos zíjn. Dus dat klopte. Gevrijwaard van gedoe met snoeren, verlengsnoeren en stopcontacten
Beginnen maar, met het apparaat op te laden.

‘Waar wil je het lijstje hebben?’
Vrouwlief wees de locatie aan.
‘Daar? Oh, maar dat is volgens mij geen betonnen muurtje hoor! Daarin kun je volgens mij gewoon met een spijkertje in’sprak Gert met de zekere stem van De Kenner. De plek op het muurtje werd met stift gemarkeerd.

Gert viste uit de berging zijn klusdoos, en ging nog eens terug voor spijkertjes.

‘klop klop klop’Zo gefixt. ’t Spijkertje zat stevig. Stevig genoeg. Dat kon wel een gewichtje hebben.
Zo, en dan nu het lijstje. Een schilderijtje zat er in.
Misschien wilde hij hem te snel ophangen? Gert wist het niet precies. Feit was wel dat het schilderijtje in één keer op de grond lag, dat híj had het laten vallen, en dat het glas gebarsten was.

Gert zag het en wist dat het Goed was.

Boven op zolder lagen nog tientallen lijstjes. Daar zou nog wel een passend formaat bij zitten.

Het was warm in het ketelhok, zeker als je, zoals Gert, op lastige plekken in onmogelijke houdingen gaat zoeken naar dingen waarvan je in je achterhoofd weet dat je ze niet vinden zult.
Oh ja! Lijstjes genoeg! Grote lijsten en veel te kleine lijstjes te over! Het juiste formaat lijstje hield zich echter voor Gerts ogen verborgen. Die zou zijn vrouw pas later vinden..

En zo werd het even later tijd om naar beneden te gaan, de boor met zijn opgeladen accu weer op te bergen en ook de rest van de klusspullen weer veilig naar de berging te brengen.
Er zat in ieder geval een spijkertje in de muur!
Dag goed besteed!

Bram Moerland zegt..

Van oudsher ben ik geïnteresseerd in betekenisvolle verhalen, mythen.

Bram Moerland is cultuurfilosoof, schrijver, maar vooral verhalenverteller. In het tijdschrift Happinez (nr.3 - 2008) zegt hij o.a. in een interview met Susan Smit:

“Wij zijn het begrip van mythen kwijtgeraakt toen de christelijke kerkvaders de mythe van het leven van Jezus letterlijk hebben gemaakt. Daar is het fout gegaan. Neem bijvoorbeeld de onbevlekte ontvangenis van Maria. Meester Eckard (een Duitse theoloog en mysticus uit de dertiende eeuw, red) heeft de symboliek van dat vehaal ooit als volgt uitgelegd: Maria is het symbool van de ziel, zoals in de meeste spirituele tradities het vrouwelijke stond voor de ziel en het mannelijke voor de daadkracht. De ziel moet eerst maagdelijk worden, alle invloeden van opvoeding en cultuur van zich hebben afgeschud, naakt zijn, voordat de Christus in iemand geboren kan worden. Daarna moet je zorgen dat de ziel maagdelijk blijft, anders gaat het Christus bewustzijn er weer vandoor. De mysticus Eckard is in de ban gedaan, geëxcommuniceerd, en de allegorische uitleg van dit verhaal is vergeten. Erger nog,: we zijn vergeten hoe we de taal van mythen moeten verstaan"