zondag 31 januari 2021
Deskundigen enigszinds gewantrouwd
' Overmorgen gaat het sneeuwen. Er komt zo'n 5 centimeter sneeuw te liggen in het hele land.'
De weerman, verbonden aan het Koninklijk Nederlands Metereologisch Instituut heeft het aan het eind van het journaal in een speciaal weerblok verkondigd.
Reactie Pieter leps:
"Onvoorstelbaar, het is helder weer. Helemaal niet koud. 8 graden!!! Je kunt bij wijze van spreken bijna met je korte broek naar buiten. Er is geen wolkje aan de hemel. Blauw! Waar je maar kijkt. En dan komt hij met sneeuw aanzetten! Die weersberichten zullen niet voor hier zijn. We zitten immers in het zuiden. Dat is vaker zo, dat je voorspellingen krijgt die ze dan voor het hele land doen, en dan blijkt er alleen in het Noorden wat aan de hand te zijn. 5 Centimeter! Ja hoor! Geloof JIJ het!? Ik heb Meteo Consult er niet uitgebreid over gehoord hoor. En onze buurman heeft 4 jaar bij Weeronline gewerkt en die gelooft het ook niet. DIE kan verhalen vertellen!!! Over invloed van de overheid op het weerbericht!! mind you, daar word je eng van.Weet je nog die slechte zomers? Dat ze in tegen het weekend zeiden: Mensen ga er maar lekker op uit in het weekend want het wordt heerlijk weer??? Weet je nog? En dan was het BARSLECHT en waarom deden ze dat? Voor de economie! Iedereen er op uit. Lekker kopen!!! Dat zat er achter! En nou ook denk ik. Zeker weten! Gevoed ook door de kledingindustrie, om ons winterkleding aan te smeren, winterbanden, laarzen met flinke profielen. ...want ze willen wel dat we ons geld uitgeven!! Vergeet niet: Het KNMI bungelt ook als een marionet aan de touwtjes van NOS, die stevig dubbel en dwars door de overheid wordt gefinanciert. En China! Die zitten natuurlijk met kleding die ze nu niet kunnen afzetten en die willen we te vriend houden!! We trappen er niet in.Nos en KNMI en China! Eén complot nat! Nee, we weten dat weermannetje te wonen!!! Zal ook wel bij dat pedofielennetwerk horen!!!. "
Naschrift: Leps verbaasd over neervallen witte neerslag.
Reactie Leps: "ik weet niet HOE ze het doen, maar ze doen het! die Chinezen, ik zei het toch!!! Die manipuleren het weer al jaren!!"
vrijdag 22 januari 2021
zondag 17 januari 2021
woensdag 13 januari 2021
Lekker leggen te liggen
Wanneer je de opties ' staan, zitten of liggen' neemt voor meest algemene lichaamshoudingen merk ik dat mijn voorkeur de laatste jaren meer en meer uitgaat naar het laatste.
Liggen dus
En dan Warm Liggen. In de winter lekker warm lggen.
Een winterslaap houden, ik begrijp ze wel. De dieren die dat doen. Vleermuizen, egels, hamsters. Zeker in pandemistische tijden zoals we die nu meemaken, alle begrip en zelfs diep respect heb ik voor deze faunaslimmerikken.
Stel dat je niet zou kunnen liggen! Dat je alleen maar kunt staan of zitten. Prettig idee? Bijna 100 % van de ondervraagden zegt maar liefst "NEE"
Zittend of staand slapen zien mensen als onplezierig. Het zou voor velen een marteling betekenen wanneer er niet gelegen zou kunnen worden. De uitdrukking: "er is me veel aan gelegen"spreekt boekdelen! Er zijn grotere martelingen denkbaar, niet meer mogen slapen bijvoorbeeld, maar dit is vervelend genoeg
Oh bank. Oh bed. Ontvang dit vermoeide lichaam. Laat me languit op Uw zachtheid vallen. Ik waardeer Uw bestaan, evenals het bestaan van zonbeschenen zacht zand, of een bed van mos. Ik waardeer alle zachte dingen waar ik op kan liggen.
Wanneer je lekker kunt liggen dan kun je je een redelijk gelukkig mens noemen. ( tegeltjeswijsheid)
vrijdag 8 januari 2021
Kate Bush - Them Heavy People (1979 Xmas Special)
dinsdag 5 januari 2021
maandag 4 januari 2021
De geboden vrucht
Sorry , ik kon even niet. Ik was in gesprek met God. Zonder woorden hoor.
Maar wel met Zinnen. Met de grote Z van
Hmmmmmm!!!! God!
Druipende vingers
Hoe innig kan een relatie zijn?
Op een bepaalde manier onbehouwen gelijkwaardig
want je weet: Het is de Verhevenheid
Of op z’n minst toch het symbool ervan,
die zich door mij ontschillen laat.
‘Het kruis’, een martelwerktuig om veroordeelden aan vast te spijkeren
dat kan vind ik niet symbool staan voor Het Almachtige.
‘Het kruis’ moet symbool staan voor onze misselijkmakende zucht te oordelen en te veroordelen.
Niet voor God.
God heb ik in mijn huis.
Ik kan haar* in mijn handen nemen als ik wil.
Een ronde oranje zon.
Daar ligt zij. Bij de peren en de appelen op de schaal
klaar om zich voor mij, – voor ons – te offeren.
Hoe ultiem kan liefde voelen?
Als het meditatieve moment daar is,
dat God mij roept
dan kom ik tot Haar en neem Haar daadwerkelijk in handen
en schrijd ermee naar het altaar
waar ik een begin maak aan het ritueel
– dat ik eerlijk gezegd niet altijd even keurig naleef
omdat ik slechts een mens ben met tekortkomingen
Ongeduld, gulzigheid, onhandigheid zijn wellicht bij mij de meest in het oog springende-
Eerst neem ik de vrucht in twee handen. ( Let op: Zo moeten mensen eigenlijk bidden!!). Ik masseer Haar ritmisch rollend tussen de palmen van mijn hand alsof ik haar wil geruststellen.
Onzin natuurlijk want Zij kent mijn bedoelingen, en is immers ook volledig bereid. Het praktisch doel van dit deel van het ritueel is om de vrucht wat losser te doen laten komen van de schil.
Daar ligt de houten snijplank
Ik neem het gereinigd schilmes ter hand, en de Goddelijke vrucht in de andere.
Overdwars maak ik inkepingen. Draai de oranje Heerlijkheid hierbij rond, en verdeel de schil in vier gelijke delen. Ze laten zich nu eenvoudiger verwijderen.
Dat verwijderen geschiedt zo mogelijk slechts met behulp van de eigen handen.
De manier waarop deze handeling uitgevoerd wordt en de tijd die besteedt wordt aan het ontschillen van de Verheven Vrucht is aan de uitvoerder, die diep gelovig kan zijn en de rituelen met precisie en aandacht zal verrichten, Een ander zal de rituelen wat minder verzorgd afraffelen. Het maakt niet uit. We kijken er niemand op aan. Ieder heeft een eigen persoonlijke relatie met God
Als bloed uit het lichaam zo zal het sap kleven aan de handen.
Ruik!! De geur van de vrucht alleen al kan vrolijk stemmen.
( er wordt serotodine aangemaakt in het lichaam door alleen maar te ruiken)
Uit de Orange-Bible:
"De vezelrijke vrucht vol Goddelijk goede sappen zal stukje bij beetje, ontdaan van haar beschermende schil bloot in Uw handen komen te liggen. Een bol nog, die bestaat uit partjes, die loslaten zodra U de vezelstrengen verwijderd, waarbij het schilmes wederom een rol kan spelen. Open het hart van God en laat het sap verder vloeien over Uw handen. In Uw hoofd mag het gonzen: ‘ Dit is mijn bloed. Drink ervan’
De vrucht is gedeeld om tot U genomen te worden
Eén vrucht is genoeg. Dat zult U merken. Proef. Proef Proef gij Mensch!!!. Maak Uzelf deel van het Goddelijke en consumeer Haar met Passie. Wordt deel van het Grote Geheel."
Besef dat geen mens ter wereld de sinaasappel ooit had kunnen uitvinden of fabriceren. Zoals zoveel dingen op aarde er gewoon zijn. Die zijn geschapen, zo men zegt. Goede dingen. Dit is gedaan door een ongekend geniaal fenomeen die de dingen laat groeien en bloeien, en waar wij alleen maar onze verwondering en bewondering over mogen uitspreken.
De smaak van de Goede sinaasappel geniet U het best met gesloten ogen. Een weldaad voor lichaam en ziel.
Valencia zou een bedevaartplaats moeten zijn.
Daar kun je God in zulke grote getale om je heen zien, zoals je hem hoort te zien. Feestelijk tussen groen gebladerte.
Hier, waar ik geboren ben, heb ik de mogelijkheid bij de Lidl of de Albert Heijn, of bij de groenteboer een aalmoes aan de middenstand te doneren in ruil voor een Goddelijke Ervaring. Wat fijn dat God zich zo over heel de wereld heeft weten te verspreiden.
Ik kan nog veel meer uitweiden over de Devine Orange. En over de charlatan sinaasappelen die er helaas ook zijn. Soms zelfs gevuld met bitter sap.
Misschien is het idee om de echte sinaasappels te voorzien met een Goddelijk label.
* ( Haar mag desgewenst vervangen worden door Hem. God is beide)
Wijn is ook lekker hoor, daar niet van.
dinsdag 29 december 2020
Nieuw Jaar, een nieuw schakeltje
Natuurlijk wens ik elk mens een goed leven, en het allerbeste voor het komend jaar Alhoewel ik denk dat ZONDER een aantal mensen ( we noemen geen namen, rangen en standen) de mensheid in het ALGEMEEN een grotere kans van slagen heeft.
Maar goed.
Wat kunnen we zelf doen, om het beter en leefbaar te houden?
Nou, een boel.
Maar 1 koe tegelijk bij de horens pakken is genoeg.
Ik doe deze:
Als we met z'n allen vaker stilstaan en denken bij alles wat we doen: 'Moet het zo? Of kan het ook minder?'
Als we bij alles wat we weggooien denken: 'Was dit nu nodig om weg te gooien? Of had dat anders gekunt?'
Dat schakeltje in de hersenen wens ik een ieder toe in het Nieuwe Jaar.
Ik kan zelf ook vast wat schakeltjes gebruiken. Laat maar horen :)
Gelukkig Nieuwjaar
maandag 21 december 2020
HUMAN's Musics - A film by Yann Arthus-Bertrand / Composed by Armand Amar
donderdag 10 december 2020
dinsdag 1 december 2020
Lean into The River- Chloe and Leah
zaterdag 28 november 2020
bang
Altijd bang.
Je weet dat het onzin is
Maar je kunt het niet helpen.
Kon je maar een knop omzetten
Dan wist je het wel
Dan was je het niet:
Bang
Waar komt angst vandaan?
oren
Oren.
Praktisch.
Meer niet.
Mooi zijn ze niet te noemen. Zonder oren zouden mensen meer af zijn, denk ik. Het hoofd zou meer esthetisch ogen. Die uitstulpingen aan weerszijden van het hoofd, die zo poëtisch ‘oorschelpen’ genoemd worden geven aan ons hoofd een bedenkelijk dierlijk trekje.
Ze doen me soms denken aan de tuutjes onderaan opgeblazen ballonnen. Het vel over het gezicht is aan weerszijden gladgetrokken en daarna zo kunstig mogelijk vastgeknoopt.
Niet voor niets worden ze in andere culturen vervormd, soms heel lang uitgetrokken, alsof er moeite is gedaan ze toch nog dat estetische te geven waar we naar zoeken. Bij ons in het westen zijn de flapjes bedekt. Weggewerkt.
Of er wordt een sieraad aangehangen in een poging de aandacht van de kijker niet naar die vleesuitstulping te laten gaan maar naar het sieraad dat er onder hangt.
Je kunt tegen een vrouw zeggen: 'Je hebt mooie lieve ogen'. De ogen zijn de spiegels van de ziel. Je kunt het hebben over de mond als 'prachtmond, met verleidelijke lippen'. De mond verraad iets over de sensualiteit van de bezitter ervan. De neus, de rechte neus, de wipneus etc vertelt iets over het karakter . Maar over oren kun je beter zwijgen.
Maar
‘Ik vind dat je mooie oren hebt’, dat zeg je niet zonder er daarna een beetje om te gniffelen. Of gewoon onbeschaamd luid
Ze zijn gevoelig voor veel mensen. Zorgen voor kippenvel als je er met het puntje van je tong langs gaat.
We onderscheiden oren heel grofweg in grote, kleine, zeil-en flaporen.
Waarom hebben we geen oren zoals een lynx of een vos? Van die mooie spitse oren die meer naar boven geplaatst zijn. Die een beetje naar buiten of naar binnen kunnen draaien? Zouden we er dan niet gigantisch op vooruitgaan? Als ik er aan denk alleen al. Zo’n vrouw zou ik wel willen.
Batman trof het met catwoman. Of eigenlijk niet. Ze wou hem niet toch?
Oren in hun huidige abominabele staat zijn wel praktisch.
Je kunt er een sigaret achter steken. Of een pen. Je kunt er een bril achter haken. Ringetjes aan hangen. Het zijn een beetje de kapstokjes van ons hoofd. Maar ook dan nog net niet stevig genoeg om er je jaquet aan op te hangen.
Nee. Oren zijn niet helemaal mee- geëvolueerd met de mens. Er hadden – qua zicht- net zo goed piemeltjes aan kunnen hangen. Die gezellig mee hadden gewiebeld wanneer je joggend langs de boulevard voorbij ging.
Sommigen zijn behalve met hun oren ook niet echt met hun lippen tevreden
vrijdag 27 november 2020
donderdag 26 november 2020
Kerst 2020
Kerst een jaartje overslaan vanwege Corona?
Dat hoor ik, dat lees ik
Maar begrijpen doe ik het niet.
Ik zou zeggen: Juist deze Kerst niet over slaan.
Maar Kerst gewoon eens anders te vieren.
Misschien wel meer zoals het de bedoeling is.
Misschien heb je aan jezelf genoeg, of kun je
In intieme kring bij een sfeervolle verlichting naar elkaars verhalen luisteren.
Eindelijk eens niet teveel eten, niet teveel drinken. Niet dat geglitter rond je heen.
Geen colberts en kostuums. Geen vleesbergen, geen ongemakkelijke etentjes. Geen
opgedirkte toestanden
Geen overdaad.
Dat hoeft niet meteen supersober te zijn. Echt niet.
En dan: Een muziekje waar je van houd.
Maak een wandeling.
Vrij weer eens samen.
Doe een spelletje.
Maak je niet druk.
Deze Kerst kan de fijnste Kerst worden die je ooit hebt meegemaakt.
maandag 23 november 2020
Mooie dag in november
.... en als je dan een vrije dag hebt, blijf je niet binnen zitten. Tenminste. Ik niet
Bij deze foto is dat minder
zaterdag 21 november 2020
Dom
Het is opmerkelijk dat ik gelukkig kan zijn. Iemand die zo onhandig en dom is als ik . Die het kan verknallen voor zichzelf. Telkens weer.
Ik heb het gevoel in de weg te lopen. Maak fout na fout. Het doet er niet toe wat ik zeg.
Edoch: Ik kan gewoon blij zijn. Gelijk een sul. Een mongool van Down.
Het is wonderlijk dat ik nog in de spiegel kan kijken.
Ik ben dom. Hoppa! Ik maak het wereldkundig. Dat zal geen verstandige keuze zijn, maar het kan me niets bommen. Ik ben niet verstandig, dus waarom doen alsof.
Dit is geen klaagzang. Geen slachtoffer die spreekt.
Ik maak fouten in m’n manier van denken en uitdrukken. Ik ben niet duidelijk genoeg, en word daarom niet goed begrepen. Ik kom onjuist over. Ik word in woorden overschaduwd door anderen. Soms zelfs door een mensch die naar ik stellig meen nog dommer is als dat ik zelf ben.
Ik heb niet de behoefte iemand te overtuigen. Daar ken ik mezelf te goed voor.
Ik heb onvoldoende verstand van zaken. Assurantiën, hypotheken, belastingen. De woorden alleen al klinken voor mij afstotelijk en te komen van een andere planeet waarop andere wezens wonen dan ik.
Niet thuis ben. En ook in veel veel andere opzichten woon ik niet op deze planeet
Ik verkies vaker het alleen zijn nu.
Met mezelf kan ik redelijk overweg.
Dan kan ik rustig
vergeten en tevreden zijn
Ik zie wel lijdzaam toe soms,
dat mensen, zij die de air aanmeten wetend te zijn
en die de macht hebben dingen te veranderen
er in mijn ogen soms zo’n puinhoop van maken.
vrijdag 20 november 2020
Natuurverbeteraars
Natuurverbeteraars.
Wat dat zijn?
Wie zijn dat?
Ze bestaan niet.
Klik er lustig op los op je zoekmachine.
Google wurmt zich in 1 keer naar een reclame over ‘waterverbeteraars’
Is het niet geweldig? Dat natuurverbeteraars niet bestaan.
Dat wil zeggen dat er kennelijk geen mensen zijn die zich te doel hebben gesteld de natuur te verbeteren.
Sterker nog. Van Dale en Google KENNEN het WOORD niet eens.
Kennelijk valt er niets aan de natuur te wurmen of te verbeteren. Ook al is er veel wreedheid in de natuur.
Het is goed zo.
Het is perfect zo.
Er is niets te verbeteren.
Wat er allemaal wel mee kan.
Wel. Dat weten we allemaal al te goed, toch?
Sleeping Pig Wakes Up for a Cookie!
De organisatie
En dan loopt het goed. Het proces van verbeterpunten is zo ver mogelijk afgerond. Er is tevredenheid over doelen die werden bereikt. De organisatie draait ,Het draait.
Draait draait.
Tot ego’s zich in de picture spelen vanachter een intellectuele look
Moet het eigenlijk niet anders toch?
Het roer om?
Zodat we meer uitstraling krijgen naar buiten?
Dat we ons op de Markt kunnen profileren als vernieuwend?
Adviseurs van adviesbureau :' Inthepocket' gecontracteerd, en ja hoor. Het wordt al snel duidelijk:
Het roer moet om.
Verbouwen , reorganiseren, herstructureren, personeelsbestand optimaliseren, management de focus laten verleggen, verbeterplannen maken voor alles….
Wat goed was
Maar organisaties moeten veranderen, zo wordt beweerd. Anders wordt het een statische verstarde bedoeling.
En statisch betekent stilstand. En stilstand betekent achteruitgang.
Dus
Renew yourselves
Meebewegen. Altijd meebewegen.
Dat is economie
Adem in adem uit.
Centraliseren
Decentraliseren
Adem in adem uit
externe veranderingen
interne veranderingen
en exposeer!!!
Nog een keer
Adem in, adem uit
Centaliseren maar
en …….
Voor de adviesbureaus zelf geldt echter een ander mantra
Zakken vullen
Zakken hervullen
Het ‘again-principe’eigenlijk.
zondag 15 november 2020
Sint in 2020
Potverdorie,
En het ergste is, dat hij er zelf voor had gezorgd dat ze er hingen! Enigzinds onder druk van zijn wat angstige vrouw.
En nu stond hij zich te beroetvegen en kleding bij elkaar te zoeken die voor zartepietenkledij door kon gaan.
Vandaag hadden ze als jong gezin op TV gekeken naar de intocht van Sint Nicolaas, die gezien de weersomstandigheden wie weet wel een korte broek onder zijn pij had aangetrokken. Waar is de tijd gebleven dat het drommels waar was als we zongen: 'Zou die goede Sint nog komen nu hij 't weer zo lelijk vindt', en dat we ons daar maar wát goed iets bij konden voorstellen.
Dolenthousiast was de kleine Dave geweest. Hij sprong zo'n beetje op de bamk tussen hen in. Zijn hartje klopte sneller toen Sint aan land stapte en ook nog zei dat alle kinderen s avonds hun schoentjes mochten zetten.
Het eerste wat hij tegen zijn pappa zei was dat hij dat zou doen. Hij juichte zowat, en dat hij dan wilde dat de bewakingscamera die aan het huis hing bij de achterdeur dan op zijn schoenen gericht zou staan. Dan kon hij Piet zien die wat in zijn schoen deed.
Vader had niet adequaat een antwoord paraat waarom dit niet zou kunnen. Hij glimlachte een beetje om het idee en zei verder niets.
Piet kon nou eenmaal niet bij hun door de schoorsteen. De verwarmingsketel zorgde ervoor dat als het nodig was het huis middels radiatoren werd verwarmd. En daar kon zwarte piet niet doorheen. Een open haard was er niet. Net als vorig jaar en het jaar daarvoor zouden de schoentjes van de kleine Dave dan bij de achterdeur geposteerd staan
s Avonds stuurde Dave een kort verantwoord Sinterklaasliedje de tuin in. De lampen werden bij het opendoen van de achterdeur door de bewegingsmelder geactiveerd.
Toen Dave eenmaal op bed lag en zijn vrouw zich met de koffie bij hem voegde zei ze nog: Zorg jij dat er nog wat in de schoentjes komt? In het keukenkastje heb ik nog wat snoepgoed leggen. Hij rekent er wel op dat je morgen samen met hem de camerabeelden bekijkt. Hij vindt het ZO leuk! Het idee dat ie dan zwarte Piet kan zien.
Hij keek naar haar. Ze zag er uit alsof ze een binnenpretje had.
De avond verliep zoals zoveel andere avonden. Achter het scherm.
Toen het tijd werd naar bed te gaan en zij alvast naar de slaapkamer boven liep, riep ze nog even: Vergeet je de schoentjes niet?
Aanvankelijk dacht hij nog uit zicht van de camera te kunnen blijven en alleen een handschoen in beeld te laten verschijnen, die zijn verterend hoopvol wachtende schoentjes dan zouden vullen met snoepgoed.
Maar Dave, bedacht hij zich opeens ( waaropm NU pas!) , zou zich afvragen, hoe het kon dat Pietemans niet van buiten was gekomen maar kennelijk via de voordeur. Dat zou hem angstig kunnen stemmen en veel vragen bij hem oproepen. De hele dag door zou hij vragen waarom!? waarom!?? waarom!!?
En als hij door de tuin was gekomen - en dat was toch altijd het verhaal geweest- dan moeten natuurlijk de bewegingsmelders ook reageren.
Waarom wilde hij ook alweer vader worden?
En kon die boerenpet in de verkleedkist wel door voor Pietenpet? Die veel te ruime broek langs de onderbenen omhoog stropen...leek dat op een pofbroek?
Het werd laat die nacht.
En het was ook nog gaan regenen toen vader Piet uiteindelijk door de eigen tuin sloop, en stilletjes hoopte dat Dave volgende week niet het enthousiaste idee kreeg een bakje stro voor het paard neer te zetten, en de beveiligingscamera op het dak gericht wilde zien zodat hij s morgens Sint er overheen zag lopen.
vrijdag 13 november 2020
mondkapjes
Bekbedekkâhs, zeggen ze in De Haag
Als ze dan toch verplicht worden, dan moeten we er maar iets moois van maken. En natuurlijk is de handel er gretig op los gesprongen. Grappige, maar ook stijlvolle bekbedekkâhs. Voorbeelden.
maandag 2 november 2020
Dominee Davincini
Een vraag die veel mensen zich stellen is : Wat gaan we doen met ons leven?
Een redelijke vraag. Maar vooraleerst twee kanttekeningen:
1)Het is een luxe om die vraag aan jezelf te kunnen stellen.
Je stelt hem als je jezelf geen zorgen hoeft te maken over werkelijk crusiale zaken zoals: Hoe zorg ik dat ik overleef? Hoe zorg ik dat mijn kind de morgen haalt? Hoe kan ik het eten zo verdelen dat we er mee toe kunnen? Hoe krijg ik weer snel een dak boven mijn hoofd? Er zijn genoeg mensen op de wereld die elke ochtend op die manier de dag ingaan
"Wees blij dat je je daar niet druk over hoeft te maken", sprak dominee Davincini, en, zo ging hij verder:
2) Het is eveneens nog maar de vraag of het leven zelf je tegemoet kan komen in je wensen en verlangens. Want het gezegde: 'waar een wil is is een weg' blijkt helaas lang niet altijd waar .
Het tijdsgewricht van de vanzelfsprekendheid der dingen lijkt niet zo'n lang leven beschoren als waar velen op hadden gehoopt. Niet alles kan maar zonder meer meer. Kijk bijv naar pandemieen die de kop op gaan steken en andere verschijnselen waaruit blijkt dat moeder aarde jeuk van ons heeft gekregen en in opstand komt.
Wat gaan we dus doen met ons leven? In ieder geval niet: "Meer. Meer.Meer" want genoeg is genoeg!
Er kan maar 1 ding zijn wat je kunt doen: Lever een bijdrage aan een betere wereld.
Er is genoeg te doen. Zorg voor anderen, zorg voor natuur.
Gehoord???
- "ja dominee Davincini?"
"Ik hoor jullie niet!!"
-"JA BESTE MENEER DOMINEE DAVINCINI!!"
Tegeltjeswijsheid
Misschien een ideetje voor Sint, om een tegeltjeswijsheid kado te doen?
\Ik zag voor de snackliefhebber wel een aardige:
zondag 1 november 2020
Mannen van de Radio - Naimami Indianen
dinsdag 27 oktober 2020
Bril
Eind 13e eeuw in Italie is er iemand geweest ( Allesandro di Spina?) die de eerste brillenglazen heeft bedacht. Salvino d'Armate heeft de eerste draagbare bril ontworpen.
En ik ben zo blij met die mannen!!! Viva Italia!!
Want zonder bril, waar zouden wij zijn? Waar zou IK zijn? Ik zou het niet weten.Ik zou het niet eens kunnen zien! Alleen vage contouren zou ik zien. Ik zou zonder aanpassingen niet kunnen lezen, schrijven, appen, gamen...Autorijden zou problematisch worden, zeker voor mijn medeweggebruikers
Dus die mogen ook wel dankbaar zijn dat ik een bril heb waarachter ik de wereld helder kan aanschouwen.
Grazie Italia
Voor de 13e eeuw hadden mensen nog geen mogelijkheid om hun slechte zicht te compenseren.
Je staat er niet bij stil, maar fijn dat hij er is: de bril
maandag 26 oktober 2020
Kunstmuseum
Kijk een bos.
Wanneer ik in een bos loop tussen reuzenbomen.
Dan denk ik:
Dat zijn geen bomen. Dat zijn monumenten.
Het bos is niet zomaar een bos.
Het is een Kunstgebied. Je wandelt, je struint in een bos in een Kunstwerk.
Een gigantisch openluchtmuseum.
Kaouterklein loop je tussen grillige en statige kunstwerken.
Houd je adem in
Naast je en boven je strekken ze zich uit
Boven grassen, sloten, heide en struikewas
Zie wat ze doen met de wind
Zie wat ze doen met licht.
zaterdag 24 oktober 2020
mijn stuurloze ik
Het is de wind
Het is de zee
Een stuurloos bootje
Een man, ik.
Dein dein
Nergens land
Het kompas draait rond
dol van magnetische velden
Wie is het die de wind laat waaien!?
Wie tilt tilt het kabbelend water op tot golvend gevaar!?
Dein dein
Er zijn meer bootjes in dezelfde situatie
Soms lukt het om naar elkaar te roepen:
"Heb jíj land gezien? Ik wil zo graag vaste grond onder de voeten
En de één zegt: 'In het Westen'
En de ander: 'In het Oosten'
Zo dobber ik verder
Dein dein
Kou, wind en golven tot daar land is
Eindelijk eindelijk
Ik word nog opgewacht ook.
Een magere man met een zeis.
Hij spreidt zijn armen
Vriend!!
Herfstwandelen
In de omgeving hebben we genoeg mogelijkheden om herfstwandelingen te maken.
Vandaag was ik er ook even op uit.
vrijdag 23 oktober 2020
realisme
woensdag 21 oktober 2020
ondertussen, basisschool, groep 2
dinsdag 20 oktober 2020
maandag 19 oktober 2020
Talking Heads - Life During Wartime LIVE Los Angeles '83
2020, tegen de wind aan zee
Tegen striemende wind in langs zee.
Alleen je schoenen kunnen zien.
afdrukken in
het zand waarover je loopt
worden snel gewist
Alles ruist, suist, bruist, wappert
elke stap is er één
Wanneer het lukt vooruit te kijken
daar een strandpaviljoen
Een enkele wapperende vlag
strak in de wind,
ooit wuifde hij ons vrollijk toe
Het paviljoen,een monument
uit een andere tijd
Een ruïne bijna
Lousche
Aan zee
Eindeloos wachten en kijken
totdat een van de meeuwen
tussen de golven
al vliegend
Lousche
zondag 18 oktober 2020
Voorbeeld in mens-zijn
Mijn leeftijd is 62.
Ik voel me vaak ouder als dat ik ben, ondanks een uiterlijk dat past bij mijn leeftijd. Er zijn mensen die me jonger schatten.
( Ik werk voor mensen met een verstandelijke beperking.)
Dat ik me ouder voel soms komt door……
Daar heb je het al. Nog maar net aan het schrijven en ik begin mezelf al in een richting te duwen waarvan ik nu al weet dat ik die morgen zie als de verkeerde. De B weg naar het Noorden. Want morgen voel ik me tiptop 40. Dan heb ik gezwommen, gerend, een gesprek gehad met een jongere over muziek, dan hebben we samen gelachen bij een spel…
Het maakt niet uit. Wat doet het er toe? Ik voel me wel eens ouder, nou èn!? Dan zal ik even niet lekker in mijn vel zitten, heb ik een kater of voelen m’n benen zwaar, maar ...Ik vind mezelf misschien niet belangrijk genoeg om precies te weten hoe ik in elkaar zit . En het hoe en waarom ik me vandaag zus voel en niet zo en waarom morgen zo en niet zus. Het lijkt me een vruchteloos zoeken . Zelfonderzoek, daar moet je een type voor zijn. Ik ben uit ander hout.
Alle respect en waardering voor mensen die hier wel meer mee bezig zijn, begrijp me alsjeblieft niet verkeerd. Ik heb mensen die aan zichzelf werken hoog zitten. Wanneer het kaf van de charlatans gescheiden is zie ik waarachtig beoefenaren in levenskunst. Ik zie hoe het ze vooruit helpt in het mens-zijn en het hen helpt in harmonie te komen met alles om zich heen. Open vriendelijke en dankbare mensen zie ik soms. Mensen die niet bezig zijn met materialistische zaken. Zachtaardige mensen als engelen op aarde bij wijze van spreken. Daar kan ik met een zekere afgunst naar kijken. Naar mensen die zo volledig ogen. Die naar het schijnt een stapje hoger staan dan de mieren en schapen die wij zijn. Mensen die zich niet gekwetst kunnen voelen. Die soms geen jaloezie meer kennen. Die respectvol omgaan met alles wat groeit en bloeit. Het zijn misschien wel de gidsen voor ons. Een voorbeeld
Een voorbeeld dat ik nog niet kan volgen. Ik ben nog niet zover.
Te zeggen dat ik niet belangrijk genoeg ben is wellicht een drogreden, en maskeert dit mechanismes in mij die te maken hebben met een levenswijze welke ik om zou moeten gooien om te groeien naar een vollediger en beter mens, en waar ik onvoldoende zin an heb.
Ik leef maar een dotje. Met m’n voeten op tafel, een afstandsbediening, een wijntje en een shaggie en een ongeschoren hoofd.
Doe op mijn manier ook mijn best.Dat wel
zaterdag 17 oktober 2020
Luisteren of discusiëren
Onvermogen om mezelf direct open en eerlijk te uiten en de lichte behoefte om deze kunst wel machtig te kunnen zijn heeft me doen besluiten de laptop open te klappen en te schrijven.
Schrijven heeft als belangrijk voordeel dat niet alles wat je zegt becommentarieerd wordt door een aanhoorder. Een tweede die aanvoelt als een derde.
Papier reageert
niet. Achteraf kan ik naar believen krassen, herschrijven en opnieuw krassen verbeteren zonder dat ik me verder in onmogelijke bochten hoef te
wringen waar onzorgvuldig woordgebruik nu eenmaal vaak toe leidt en
waarvan ik me in een opwelling of in een vlaag van onnadenkendheid in
het verleden tot mijn grote ergernis te vaak schuldig aan heb
gemaakt.
“Ik bedoelde het niet zo”
– “MAAR JE ZEI HET WEL!”
Zeker in deze tijd komt het me voor dat je de woorden voordat je ze de wereld instuurt eerst op een zilveren schaaltje moet afwegen. De kans dat ze verkeerd landen of aankomen is immer dreigend aanwezig. Het lijkt alsof wij mensen met een onbegrijpelijke haast – alsof we niet op het eind ter tijden kunnen wachten- devalueren tot een ras waarin het meest in het oog springende kenmerk is dat we even korte lontjes als lange tenen te zien geven.
Terwijl het niet de bedoeling is mensen aan te vallen. Wanneer je in een gesprek beland wordt in praktijk niet eens behoedzaam maar vaak direct de artillerie en het wapengeschut van stal gehaald en het scheldkanon in stelling gebracht. “Ik zei alleen maar dat ik je vorige kapsel leuker vond...”
Het is onzin hoor. Dat het van deze tijd is.In vroeger tijden kwam je met een ‘verkeerde’ opmerking ook niet zomaar weg.
Er werd in die tijd eerder gebruik gemaakt van fysiek geweld om het gelijk te onderstrepen. Het recht van de fysiek sterke of de machtigste.
Argumenteren. Gedachten onderbouwen is iets dat onze beschaving ons heeft bijgebracht. Waarvan we overtuigt worden dat dat ons verder helpt. In gesprek gaan! Luisteren naar de ander. Meenemen wat waardevol is of kan zijn. Waar dat niet helemaal lukt wordt te vaak gegrepen naar een vorm van communicatie die vijandigheid in zich herbergt, zoals ik al zei, ordinair gescheld.
Fysiek geweld verafschuwen we omdat we ons daarmee verlagen tot de ondersoort waar we nu eenmaal niet toe willen behoren. We zien ons als meerdere op deze aarde. Waren we immers niet de kroon op de schepping. Maar schelden heeft eveneens weinig verheffends in zich.
Ik schrijf nu. Schrap en schrijf. Tegen beter weten in op zoek naar woorden die los staan van gevoelens en stemmingen van de dag.
Zwijgen is goud wanneer je merkt dat woorden anders uitpakken als dat je ze ingepakt hebt toen je ze verstuurde. Er hoeft geen gelijk gehaald te worden uit een gesprek. De functie van een gesprek moet eerder zijn DELEN dacht ik. Niet overtuigen. Niet elk gesprek hoeft een discussie te zijn.
Je mening op tafel leggen heeft alleen zin als je er samen naar kijkt. Je mening mag onderhevig zijn aan verandering. Die hoeft alleen maar beargumenteerd te worden. Niet verdedigd. Zo wordt je mening verder gevormd.
Wanneer je mening eenmaal is gevormd word je starder in je denken, je zult minder open staan voor de ander. Dan ben je geen gesprekspartner meer, maar een drammerige persoon met een misplaatst vastgeroest gelijk.


































