Afglijden

We drinken wijn. Witte wijn vooral. Soms rode wijn

We halen dit bij de Aldi of de Albert Heijn. Of een andere supermarkt. Heel soms halen we wijn bij  Gall & Gall.

Wijnkenners zijn we niet.

Wijn moet niet te duur zijn  en toch goed te drinken. Sauvignon Cabernet, Franse, Australische, Chileense, Zuid-Afrikaanse. ’t Is al snel goed genoeg voor ons slobberaars.

Maar ondanks dat we geen wijnkenners zijn merk ik wel op dat er momenteel een ware wijndevolutie plaatsvindt. Een nieuw soort afscheiding. Vooral is dit  merkbaar aan de presentatie van de wijn. De fles waarin zich het edele vocht bevind laat zich vaker beplakken door jolige etiketten. Etiketten die niet zouden misstaan op een Iers biertje  ‘The Friendly Frog’,’ Adam and Eve’. Daarmee wordt het cachet van de wijn mijns inziens naar beneden getrokken. Het Huis van de wijn dient geportretteerd terug te vinden te zijn op het etiket. Het Chateau!! Het jaar. Appelation controlee.

Dan:  De kurk is nagenoeg helemaal verdwenen als wijn-stop. De fijnloden bordeauxrode overkapping van de wijnfles ook. Met een fijn mesje diende je die eerst rondom los te snijden, om daarna bij de kurk te komen.

In plaats daarvan kregen we eerst een soort rubberen nepkurk, en daarna de schroefdop. Wijn onder een schroefdop!! Is dat nog wel…wijn? Is dat nog wel, edel vocht..? Is dat nog wel een Godendrank? Waar was de wijn uit de wijnflessen die je met een kurkentrekker moest openen, die je moest ontkurken? Nee. Ik ben niet nostalgisch, want het gemak van een schroefdop is voor doordrinkers zoals wij zijn fijn praktisch. En…we zijn af van al die keren dat het niet lukte om de kurk van de wijn af te krijgen. Ik zie nog beelden voor me van afgebroken kurkentrekkers die als een boorstaafje in de kurk bleven zitten. Rood aangelopen hoofden van mannen die de kracht niet hadden de fles te openen. Ik zie verpulverde kurken, waarvan kruimels in de wijn terecht kwamen. Uitschenken in een glas ging dan door een zeefje!!

We gaven elkander kurkentrekkerssets cadeau. Mooi vormgegeven dingetjes. Met hefboompjes, of de revolutionaire kurkentrekker  waarmee je lucht onder de kurk blies, die zich dan omhoog liet pompen.

Als de kurk niet poreus was….

Wijnen met een kurksmaak en kurkachtige afdronk heb ik gedronken. Dan zeiden we tegen elkaar: misschien moet de wijn nog even chambreren.

 

Hele rituelen konden het zijn.Terecht!. Als je wijn een  Godendrank noemt, verdient het een speciale behandeling.  En speciale aandacht. Jezus sprak ook over wijn. Hij veranderde water immers niet in chocolademelk.  Het zal rode wijn geweest zijn waarin ie het veranderde : ‘Dit is mijn bloed’. 

Daarmee alleen al, los van de gevarieerdheid in smaak, staat rode wijn natuurlijk op een aanzienlijk hogere tree op de ladder dan zijn kleine zusje die ook Wijn mag heten, de witte.

Er bestonden altijd wel kartonnen pakken wijn. Maar die waren alleen in de goedkoopste supermarkten te vinden. Het plebs wil ook wat.

We hadden ‘vacu-vindoppen’’, Dit waren door een zich vervelende slimmerd uitgevonden rubberachtige doppen die je als nepkurken weer in de flesopening kon stoppen, want de kurk liet zich, eenmaal uit de fles, zich soms er maar weer moeilijk inwurmen. Om de wijn goed te houden perste je nu dan eerst de vacu-vindop op de fles, en dan kon je met een vacuümtrekkertje daarna de lucht tussen de wijn en de dop weghalen zodat lucht de wijn niet kon aantasten.. Want de volgende dag moest de wijn ook nog uitstekend te drinken zijn.  In de regel bleven de vacu-doppen bij ons in de la liggen. De flessen waren als we ’s avonds naar bed gingen toch leeg…

Ik kan me ook wel herinneren dat we, onderweg van A naar B met een fles wijn, vaker een tampon hebben gebruikt als kurk. De tampon aan het touwtje even in de fles  dompelen zodat deze zich kon volzuigen, en dan deze weer naar boven halen. Dan zat ie goed klem in de hals.

We roemden de smaak van wijn poëtisch.. Hoe rondborstig de wijn kon zijn. Hoe ribfluwelig de afdronk. Hoe voor op de tong, hoe het bouquet. Hoe de afdronk..

Nu doe je dat niet meer. Het wordt gezien als aanstellerij. Zeker nu wijn verkocht wordt in zakken. Zakken waaromheen dan wel weer een keurige doos zit. Met een tapkraantje. Je kunt je eigen wijn tappen. Maar daarna spreken over geurbouquet, de finesses van smaak…dat moet je dan niet meer doen.

Nu wij op vakantie zijn en met ruimtegebrek te kampen hebben, zijn we genoodzaakt om de cellofaan of plastic zak wijn uit die kartonnen doos te halen. De dozen nemen nogal ruimte in beslag. Het koelkastje en de koelbox zijn maar klein en we willen de wijn graag toch koel kunnen bewaren. De zakken zijn plooibaar en laten zich goed opbergen. Maar zeker wanneer we de zakken van doorzichtig plastic uit de koelbox halen,  dringt de associatie van een zak die aan een soort kapstok naast ziekenhuisbedden te vinden is onmiddellijk op.

We gaan aan het infuus, zeggen we dan tegen elkaar.

Wijn is…wat zal ik zeggen…gewoner geworden! De humbug ebt weg, de rituelen bijna ook. Nog lang niet helemaal natuurlijk, er zal altijd een wijngilde blijven bestaan die er zorg voor zal dragen dat bij de echt goede wijnen het cachet behouden blijft.

Wat dat betreft zal het onderscheid nog wel even blijven.  De wijn die talrijk vloeit en onder de schroefdoppen zit en in wijnzakken te vinden is , voor het nieuwe plebs. Waarmee de wijnkenner zich niet zal wensen te vereenzelvigen.

Maar de kurk is nagenoeg verdwenen, en de kurkentrekker kan binnenkort naar het museum.

Misschien wel aardig om de verschillende soorten kurkentrekkers nu te gaan verzamelen……

De vakantie is begonnen

De vakantie is begonnen.

Dat gevoel zou ik hebben als ik eenmaal weg zou zijn, dat had ik tegen anderen gezegd: “ Als ik eenmaal op PAD ben, dan pas is het voor mij vakantie!

Dit vakantiegevoel kwam niet meteen tot uiting toen  mijn partner en ik over- en- weer verwijten maakten over wat meegenomen had moeten worden en wat niet! De sfeer in de auto was dan ook allesBEHALVE  vakantie-achtig, toen de jongste telg zachtjes achterin begon te zingen: ‘Het houdt niet op, niet vanzelf’. Een liedje dat gebruikt wordt bij een spotje over huiselijk geweld.

Maar even later kwam het gevoel toch. Ergens in België. De lucht was geklaard, in tegenstelling tot de lucht boven ons. Rutenwissers moesten de regendruppels van de voorruit zwiepen

Dat de vakantie echt begonnen was voelden we  al te goed toen we bijvoorbeeld onderweg met onze Zafira-Bürstner combinatie bij het verlaten van een tolweg langs een onbemand hokje kwamen en een slagboom voor onze wagen troffen die niet open ging. We konden er slechts betalen met een tolpasje dat we niet hadden. Creditcard of cash…daar was geen mogelijkheid voor. Er was geen ander hokje bemand. Maar er was wel een button. Daarop kon je drukken als er problemen waren. Problemen die we zelf veroorzaakt hadden weliswaar; we waren het verkeerde poortje in gereden, maar goed. Er klonk een vrouwenstem door een speakertje en ik legde in perfect Frans uit wat onze situatie was en dat het onmogelijk was terug te keren. Wat was ik wonderlijk Kalm eigenlijk. De rust die over me heenkwam nu dingen niet werkten voelde vertrouwd. Het scheelde eerlijk gezegd wel dat het rustig was bij het poortje. Er stond geen lange rij wachtenden achter ons. Er stond niemand. Je kon spreken van een ‘geluk bij een ongeluk’

‘We willen graag door!’ Ik zei het in het Frans natuurlijk.

De vrouwenstem vroeg even verduidelijking maar eindigde de conversatie al snel: ‘Je suis desolee!’ In de schoolboeken van vroeger werd dit  vertaald als ‘ik ben wanhopig’

Ze was wanhopig. –klik- einde verbinding. Ik had met haar te doen. Zo’n zielige wanhopige vrouw aan de andere kant van de lijn. Allemaal MIJN SCHULD!

Ik heb niet overwogen door de barricade heen te rijden, nee er zat eigelijk maar één ding op…terug! Achteruit. Met de caravan achter de wagen de smalle gang terug. Ik heb zwagers die dat lachend en keuvelend doen. Achteruit rijden met de caravan is voor ondertgetekende echter nog altijd een behoorlijke opgaaf waarbij het vreemd genoeg niet uitmaakt wat voor handelingen er door mij uitgevoerd worden en hoe ik het stuur manouvreer. Of ik naar rechts of links draai, het heeft totaal geen invloed op de bewegingen van de caravan achter mij. Die schijnt gemanouvreerd te worden door andere duistere machten.

Maar we laten ons niet zomaar kisten natuurlijk.

We kwamen een eind! Jawel! En daarna was het een kwestie van even ontkoppelen, duwen en verderop weer aankoppelen, en gaan!

Zo makkelijk een caravan!

Nog even lol bij het poortje wat dan WEL zou openen…ik kon vanuit de auto bijna niet bij de gleuf om het geld in te deponeren. Ik rekte me uit en daarbij ging mijn voet even van de rem. Daar begon de combinatie van te rijden….maar voordat we door de barricade zouden breken had ik gelukkig mijn voet alweer op het rempedaal gezet.

De vakantie had zijn vuurdoop gehad. De rest ging eigenlijk vloeiend en goed. Drie keer door het bed gezakt.  Maar allee, we hoeven niet ALLES mee te tellen. Een kundig oog geworpen op de oorzaak van het euvel, en even gefixt. Klaar is kees!

We vermaken ons goed. Rouen is een stad VER boven onze verwachtingen. We troffen het bijzonder dat we op de eerste avond een lichtshow meemaakten waarbij de immense Kathedraal het decor was van een prachtpresentatie. ( zie video)

Daar gaan we

Hij stond weer naast het huis te wachten om aan de trekhaak gehesen te worden

Zie de afmetig van het huis. Zie de caravan ernaast.

De caravan? Zo een als die van ons? Wat dat is? Die Bürstner City van ver uit de vorige eeuw?

Wat zal ik zeggen.

Een hutje op wielen dat je achter je auto hangt en neerzet op een camping. Dat op pootjes kan staan,  zodat als het regent je er in kunt. Een soort abri, waarin je kunt schuilen.  De hut is ook het oplaadcentrum van drie laptops, vier mobieltjes en  twee camera’s.  Het is het tweepitskookvertrek waarin creatief koken een vereiste is. Het is het slaapvertrek. Het opbergcentrum voor pannen en potten, huisraad, kleding, spelletjes, stoelen, toiletartikelen. Er staat een portie-pottie om als het nodig is je behoefte op te doen. Kortom, de Burstner City is een mini-vertrek waarin je van alles kwijt kunt èn er van alles in kunt doen! ZOLANG je er ALLEEN bent, moet ik er wel even bij zeggen. Met een tweede erbij in de ruimte die ook zn eigen ding wil doen is het lastiger, want je loopt elkaar in de weg.  Drie mensen die binnen hun eigen ding willen doen werkt zeer irritant en vergt veel van je geduld . Vier mensen in de kast met hun eigen bezigheden is gekmakend. Welbeschouwd: als je met z’n vieren op pad bent voor drie weken, is een caravan  meer een inloopkast op wielen, dan een ruimte om in te verblijven ( met plezier)

Betaalbaar op vakantie gaan heeft zo zijn prijs. De winst? Je batterij is opgeladen als je weer thuis bent. Zo blij dat je dan bent met de ruimte. Dat je kunt LOPEN in je EIGEN huis!!.

Maar!!

Bij mooi weer leef en zit je buiten en is het heerlijk een inloopkast ( met koelkast!) bij de hand te hebben. Zelf hoef je er dan namelijk niet in,  behalve om er even snel wat te pakken. Dan is kamperen mooi. We creeeren wat schaduw door een partytent op te zetten. We hebben een prima zitje,  een andere omgeving. Een ander gebied om te verkennen…

Dan is een inloopkast fijn.

Maar God moge verhoeden dat het gaat regenen. En dat dit voor langere tijd aanhoudt…want… No way dat ik met z’n vieren de inloopkast-dans ga doen!!ik ga nog liever in de auto zitten dan. En dan ook…,het liefst achter het stuur. Naar mijn huis. Dat zou ik dan willen!! En dan vind ik thuis alles fijn!! Misschien ga ik er dan zelfs graag klussen!

Niet dat ik dat doe. De praktijk heeft in het verleden uitgewezen dat we hopen op dat het morgen beter is…want de weersberichten gaan toch weer de goeie kant op….

Dus, euh….ik hoop op mooi weer! Dat dat duidelijk is!  Voor alle anderen die op het punt staan te vertrekken voor een vakantie, ik wens jullie hetzelfde!

1 + 1 = 5 cartoons

To be or not to be... addicted

Ik rook al ruim 45 jaar. Halfzware shag. Samson. ( een ' leeuw van een shag!', mijn teken in de dierenriem) Toen de prijs van het pakje shag idioot duur begon te worden  ben ik op zoek gegaan naar een goedkoper merk. Tegenwoordig rook ik 'Tobacco Farm'.Verkrijgbaar bij de Aldi. Ook veel te duur, maar minder duur. Wat een accijnzen betaal ik aan onze overheid!

De laatste 25 jaar rook ik in beperkte mate.
Dat wil zeggen, niet meer overdag.  Overdag is roken voor mij gaandeweg smerig geworden. Overdag stinkt het. Overdag word ik er ziek van. Futloos tot doodmoe word ik dan.'

Het genotvol inademen van rook hoort voor mij bij de avond, de nacht. Na een dag van hard werken waarnaar je met voldoening kunt terugkijken, wanneer een beloning op zijn plaats is, dan mag je jezelf 's avonds aan tafel neerzetten, of op de bank bij de afstandsbedieningen, en de rituelen uitoefenen die horen bij het einde van zo'n dag.
Je installeert jezelf met de attributen..de asbak, de aansteker, het pakje shag met daarin de vloeitjes,
En je hebt voor jezelf wat ingeschonken. Een biertje of een wijntje.

Het draaien van het shaggie, het rollen van de sigaret is een ritueel dat met aandacht wordt uitgevoerd. De tabak moet goed verdeeld worden over het vloeitjespapier. Net zolang tot je ziet dat het goed is. Dan beginnen je duimen de beweging in te zetten waarmee het vloeitje zich om de tabak wentelt. Deze inpakt, inrolt als het ware,
Tevreden kun je kijken naar je eigen gefabriceerde sigaret. Precies zoals jij hem hebben wilt! Niet te dik, niet te dun, niet te strak,,,precies goed voor jou. Je weet welk uiteinde  je tussen je lippen zult gaan houden, en in welk uiteinde je het vuur zult gaan jagen.
En dat doe je dan. De aansteker licht op,  de tabak begint te smeulen, en je inhaleert. De tabaksrook ervaar je als ontspannend en genotvol. Wanneer je de rook uitblaast voel je jezelf een kalme energiebron, een oven. De dag is ten einde, de taak is volbracht!

Zo'n roker ben ik.
Hoewel ik ook rook na een dag waarop ik niet met voldoening kan terugkijken..Dan zou je het kunnen zien als troost.
Er is vaak een reden om er eentje op te steken.
Ik rook niet op mijn werk. Ook niet als ik er blijf slapen, wat nog al eens voor komt.
In die omgeving, die niet helemaal de mijne is, passen de rituelen niet. Ik ga ze niet aan en mis ze niet. Ik kan daarom beweren tegen anderen dat ik weliswaar rook, maar dat ik niet verslaafd ben.

Maar van die bewering ziek ik nu af.
Dat komt door een voorval in de Aldi onlangs.
Ik kwam er bij de kassa om mijn boodschappen af te rekenen. Achter de lopende band kon ik altijd shag pakken, maar het rolluik van het rek waarin de shagvooraad zich bevond was dicht. Op slot.
Vragend keek ik naar een gezet lipstickmeisje met grote ogen dat de kassa bediende. De lipstick bewoog en ik hoorde dat het rolluik niet open kon. Geen sleuteltje.
De kassa links van me was gesloten, Maar in DAT compartiment dat ik van de achterkant aanschouwde ZAG ik halfzware Tobacco-Farm tussen de smalle tralies liggen.

Even later vond ik mezelf terug,wriemelend met mijn vingers tussen de tralies, om te proberen een pakje shag zo te manoeuvreren dat ik het ertussendoor zou kunnen trekken.  Geconcentreerd en fanatiek ging ik te werk, Eigenlijk waren de pakjes net iets te dik om tussen de tralies door te krijgen. Maar verdomd! Na een tijdje lukte het me! Trots hield ik het pakje omhoog naar het meisje met de grote ogen, en naar de mensen achter me in de rij, die in lengte begon toe te nemen.
Ik had twee pakjes nodig. Dus daar ging ik wederom. Mijn vingers probeerden grip te krijgen op een pakje en toen ik even naar links achter me keek zag ik in de rij mensen die ongetwijfeld allen hoopten dat het me snel zou lukken. En  een vrouw die meewarig het hoofd schudde. Ik hoorde haar denken : 'Erg hè...zo'n verslaving...'

en ik voelde me toen ook even meer verslaafd dan ooit!!

SLIP

Philip Chbeeb & Renee Kester

dark and light

Plafond

De schuifpui stond open, het zonnescherm buiten zorgde voor wat schaduw, en dat was nodig want het was warm. Heerlijk warm, vonden wij. Het weer dat we op onze vakanties plegen op te zoeken.

Een hittegolf heet dat hier al snel. Weermannen met rode koontjes stonden hijgerig het verhaal te doen van het KNMI voor hun Europakaarten, waarop ze het weer inzichtelijk hadden gemaakt met lijntjes, cijfertjes en bewegende animaties.
Hoe bijzonder het is dat de temperatuur in Nederland boven de 30 graden Celsius kwam werd steeds duidelijker. Ook door de waarschuwingen die volgden en dringende adviezen die we kregen. Mag ik even zwart-wit.... omdat ik dat zo lekker vind??: "BINNEN BLIJVEN!!!ANDERS KRIJG JE KANKER"

Nou, wij zaten buiten op ons terras te genieten en het was goed dat we NIET binnen waren gebleven, wat daar had het plafond in de kamer besloten om de stucklaag naar beneden te laten vallen.
Op het terras keken we elkaar met verbazing aan toen er zulk een herrie klonk van....vallend materiaal? En het ging langer door dan dat er normaal iets valt. Iets dat valt, valt eenmaal...DIT was een repeterend vallen..dit geluid deed deze immer relaxte jongen besluiten meteen uit de zetel te veren en te kijken wat er aan de hand was. Stukken plafond vielen naar beneden op het laminaat alsof ze in de voortuin naar schaliegas aan het boren waren. Ongelofelijk!!
In ongeloof keken we er een moment naar en toen naar elkaar: wat gebeurt er, hoe kan dit?? Die stucklaag zat er al 10 jaar op....
Maar wat KUN je doen....je ruimt de boel op met een bezem, veger, blik. Extra stevige vuilniszakken Je checkt of er nog meer delen van het plafond naar beneden kunnen komen. En verder?
.
Dan ga je naar buiten. Het is lekker weer. Meer dan 30 graden. Dat komt in Nederland niet ZO vaak voor. Koud drankje er bij, krantje....googelen over plafonds.

Fraude

Fraude is een hobby-achtig bezigheidje waar tal van mensen zich mee bezig houden. Soms heb ik wel eens het idee dat IEDEREEN het doet wanneer de kans zich voordoet. Tips worden uitgewisseld. Officieel mag het  niet, maar...als misdrijf wordt het niet echt meer gezien.  En miljoenenfraude mag trouwens  nog steeds echt niet. Dan kom je een paar dagen  in de krant!!. Vroeger kwam je dan ook LELIJK in de krant! Dan was er verontwaardiging en ontsteltenis. Daar riepen de mensen toen nog schande van! Hoe gemeenschapsgeld werd aangewend voor persoonlijke rijkdom! Dat vonden mensen erg hoor!

De mensen die dat roepen zijn er nog wel ...ergens in een woestijn lopen ze rond met een megafoon. Maar de echte verontwaardiging klinkt niet meer door. Die is murwgeslagen door de hoeveelheid gouden handdrukken, bonussen, afkoopregelingen, prutsprojecten waar miljarden in verdwijnen, politici die zich niet gedragen, instellingen die zich  rechtstreeks over de ruggen van hulpbehoevenden  verrijken ( een jeugdzorginstelling, kinderopvangtoeslag, PGB..) en dat komt dan in de krant, en een paar dagen later is er weer een andere instelling die verdacht wordt van het achterhouden van gelden.

We zijn het moe. Beu. We worden er niet meer echt boos over. Het is nu eenmaal zo, het gebeurd nu eenmaal! Het hoort er bij. Er kan blijkbaar geen adequate controle worden uitgeoefend, en de daders komen er vaak mee weg. 

De conclusie is de ontstellende boodschap dat misdaad loont. 

En de brave burger? De brave burger is een sul. Een ongelofelijke naïeveling. Weet je waar we die tegenkomen, de brave burger? Ik weet het niet eigenlijk. In een museum denk ik. 

Nee.....er zijn nog genoeg brave burgers. Maar je hoort ze niet. Je ziet ze niet. Ze hebben zich al enige tijd geleden opgevreten van ergernis en pijnlijke verbijstering.
En de fraudeurs en de boeven worden in sommige gevallen door oa de media nog op een hoger plan getilt ook.
Als voorbeeld....goed, het was geen fraudeur, maar toch zeker wel een boefje: Willem Holleder!  Die werd in een zaal voor studenten geïnterviewd door Twan Huys. Studenten konden er van leren "En Willem, heb je nog tips voor onze studenten?"

Maar zie...wat lees ik in BN De Stem afgelopen vrijdag: Dat  fraude wel DEGELIJK wordt aangepakt!!

Dit jaar nog! In Nijmegen! Bij de Vierdaagse! 

Want daar zijn ook Fraudeurs! Dat zijn mensen die zeggen dat ze de vierdaagse gelopen hebben maar dit niet WERKELIJK gedaan hebben! Zij hebben stukken afgesneden! Zij hebben een stuk de taxi genomen! Of de brommer tussendoor gepakt! En dan met een schijnheilig gezicht over de finisch lopen, alsof ze ALLES gelopen hebben!

DOOD DOOD DOOD! Mobiele contrôleposten worden ingezet!Een helicopter!!Dat zal ze leren!

Nederland is zo Groot wanneer het op z'n smalst is!

zomeravond

Gisteren, 9 juli,

Ik ben er na het avondeten nog even op uitgetrokken om aan het water te zijn. Het avondlicht zet alles in een bijzondere gloed. De zonsondergang mocht er zijn

                                                           
                                                                                           (foto's davincini)

The Wolves inside us

An old Cherokee told his grand-son, "My son, there's a battle of wolves inside us all.

One is Evil. It is anger, jealousy, greed, resentment, inferiority, lies and ego.

The othher is Good. It is joy,peace, love, hope, humility, kindness, emphaty & truth"


The boy thought about it, and asked,: "Grandfather, which wolf wins?"

The old man quietly replied, 

"The one you feed."

                                                                                        (author unknown)

29 juni

Vandaag gelopen op het eiland Tholen, Scherpenisse, Stavenisse, de Oosterschelde. We zagen er oa metershoge berenklauwen. Grove mooie schermbloemen zijn het.Uit Rusland overgekomen.  Maar gevaarlijk. Zorg dat je niet in aanraking komt met het sap of de bladeren. Behoorlijke brandwonden zullen dan het gevolg zijn. Je moet dat wel weten. Kinderen die er buiten spelen ook. Want je valt 10 keer zo graag in de brandnetels.

                                                             
                                                                                                 foto Davincini

doodgewone kerels

Je moet er toch niet aan denken….

Het kan zomaar zijn dat iemand op dit moment in een doorzonwoning of in een zolderkamertje bezig is met radicaliseren. Een mens van wie anderen achteraf zeggen dat het een  doodgewone kerel was. Het zijn altijd weer dezelfden. Ze voldoen aan het profiel zoals beschreven: “ onopvallend- niets- op- aan- te- merken”.  De BVD zal er een behoorlijke klus aan hebben om die mensen te volgen. Het heeft geen zin ze af te luisteren, want het zijn eenlingen en ze broeden solitair. Maken niemand deelgenoot.

Op een dag, nadat ze nog even iets gewoons hebben gedaan, een frietje hebben gehaald bij de snackbar, of de gewassen gordijnen hebben opgehangen, af hun zoontje bij een speelkameraadje hebben gebracht zien ze hun kans schoon en begaan  een gruwelijke daad. Ze lopen dan een gebouw binnen en beginnen om zich heen te schieten met een automatisch geweer.

Onvoorstelbaar

Alsof ze van buitenaf geprogrammeerd worden…gehypnotiseerd. In een keer staat er een moordenaar….het kan niet waar zijn…het is wel waar.

Je kunt het publiek niet vragen: Kent U toevallig een onopvallend vriendelijke man…kijk uit…houd hem in de gaten…

We zullen er mee moeten leven dat er gevaarlijke mensen rondlopen. Rondrijden. Rondvliegen. Achter de cockpit of in de cockpit. Naast U of tegenover U.

De kunst is  om je er niet gek door te laten maken. Angst is een heel slechte raadgever waar in mijn ogen veeeel te vaak naar geluisterd wordt. Er zijn zoveel goede en fijne mensen. Doe het hun niet aan bang van ze te zijn.

gedachten in een hittegolf

Zo, en nou ben ik het beu met dat hele IS. Ik heb het helemaal met ze gehad! Het moet maar es afgelopen zijn. Voortaan ga ik elke aanslag die zij doen ZELF opeisen!! Onder de naam WAS( Wisdom for All Suckers!! )

Ik bel gewoon bij elke aanslag meteen op naar de persbureaus!

Worden ze ziek van hoor, bij IS…komt er op het journaal elke keer dat de aanslag opgeëist wordt door WAS.

Ha, dat zal ze leren!!

27 juni

                          27 juni waren we in de randstad. We maakten er een wandeling

...in het groene hart uiteraard. Goed dat dat er is. Hopen dat het er blijft...

Mooie woorden

Een tijdje geleden ging het op een programma op de radio over wat het mooiste Nederlandse woord was. Daar heb ik voor mezelf toen ook es over nagedacht.

En na een aantal minuten wikken en wegen kwam ik uit bij twee woorden die voor mij aangenaam klonken. Te weten:

‘Mahoniehout’, en

‘Klavervelden’.

Dat zijn voor mij woorden die zelfs de meest afschuwelijke zin qua vorm of inhoud op een hoger plan trekken. Bijvoorbeeld:

“Tussen de massagraven op de klavervelden sloeg hij de klootzak volkomen aan gort met een mahoniehouten knuppel ”

Persoonlijk vind ik de woorden ZO mooi, dat de gebeurtenis er een stuk minder ernstig door wordt. Ook het oerlelijke woord ‘klootzak’ wordt meteen weggepoetst

De klootzak draaide zich om. De bloedspetters zaten op zijn pantalon

Wat denk je dan?

Zonde van de pantalon. Want pantalon is ook een mooi woord.

Taal doet veel. Wat blijft er hangen bij de volgende zin…

“Terwijl de moordenaar in de avondschemerig met  blote voeten in het warme zachte zand het lijk in  strijklicht aan stukken reet, keek hij met zijn reebruine ogen  naar de einder waar witte zeiltjes helder afstaken tegen de heldere hemel. Hij voelde een zoel briesje tegen zijn wang en genoot van het geluid van een kalmerende branding.”

Dan denk je: ‘ik wil ook naar het strand!!’ Of niet?

Wat zijn jouw mooiste woorden?

a tale of momentum and inertia

22 juni, avondwandeling

...langs het Markiezaatsmeer......

De Carpedienders

De toespraak van vandaag van een van onze Carpedienders

“Geachte aanwezigen, beste clubleden,

Sommige mensen zullen met het oog op het weer zeggen, het was GEEN GOEDE dag.  De zon heeft zich  NAUWELIJKS laten zien, en er viel zo nu en dan een BUI!!

Wat zeggen wij Carpedienders dan? ‘HA’ zeggen wij dan ‘HAHA!!’ Arme sukkelaars, laten jullie je HIERDOOR je  de kaas van het brood eten?  Carpedienders als WIJ zijn doen dat NIET!! want wij zijn niet  voor 1 gat te vangen!! Zijn er Carpedieders die de winter van 63 hebben meegemaakt? DAT was koud en bar en boos!! Zelfs TOEN plukten wij de dag, beste mensen!. Jullie kennen het, jullie WETEN het!. Wij Carpedienders laten ons aan het weer NIETS gelegen liggen. Ook bij extreme temperaturen weten wij de dag te plukken, al is het alleen maar om die dag lekker binnen bij de kachel te blijven met een kopje thee en een plakje hotelcake!! Zo doen WIJ dat! Na de erwtensoep pakken wij een borrel! En als er geen erwtensoep IS, dan pakken wij ALLEEN EEN BORREL. Want WIJ doen niet moeilijk Carpedienders. WIJ PLUKKEN de dag!

Vandaag heb ik de dag geplukt, lieve mensen. Ik heb geplukt dat het een lieve lust was. Ik ben vanmorgen vroeg, rond een uur of hal twee al, beginen met plukken, als je begrijpt wat ik bedoel. Plukken kan ook samen!  OJOO!

Zaal ‘OJOO!!’

En vanmorgen had ik geen verplichtingen beste mensen. Dus het plukken van de dag werd mij aangeboden, en ik hoefde het alleen maar aan te nemen. Een kadootje. En over kadootjes gesproken :ik heb,lieve mensen, besloten om vandaag mezelf eens een kadootje te DOEN!! IK PLUKTE DE DAG IN DE MEDIAMARKT EN DE BCC mensen!!! OJOO!!!

Zaal: ‘OJOO!!’

En ik kocht er goede Bose speakers voor mijn smartphone mensen, en daar genoot ik van!! Ze staan nu thuis aangesloten. Het geeft een puik geluid, en ik ben blij!!. Ik ben ook vrij!  Vrij van kritiek die sommige mensen kunnen hebben over dat geluk niet in materiele dingen zou kunnen zitten!

Nou Carpedienders: Dat kan het wel! Ik ben blij met mijn aankoop, en ben ook blij dat het plukken van de dag ook vandaag voor mij weer is gelukt!! Ik hoor niet bij de mensen die op het toilet een tegeltje hebben hangen met ‘Carpe Diem ‘Ik, EN JULLIE horen bij de mensen die er elke dag niet alleen bij stil staan , maar er elke dag ook WERK van maken!!!  OJOO!!

Zaal: ‘OJOO!”

Michael Jackson What about Us?

Onlangs de documentaire 'THIS IS IT'gezien. Daarin ook de rehearsel van 'What about us' Daar kun je van alles van vinden.

Voor mij staat wel : goed dat er popsongs zijn die dit thema behandelen. En Michael Jackson was één van de van de grootste performers aller tijden.
Zo niet de grootste.

Werkwoordvervoegingen die er heden ten dage toe doen

Je con-que-le fous
Tu con-que-le fouts
Il  conque-le fout
Nous conquele-fouzons
Vous conquele-foezez
Ils conquelefoussent

probeer zelf ook:
Soudoyer ( omkopen)

prettige gedachten om de wereld mooier te maken

BN DeStem van zaterdag 6 juni 2015

Kop: “JIHADISTEN ZIJN VAAK VERKNIPT”

60 procent heeft psychosociale problemen, al voor ze radicaliseren.

20 procent kampt met ernstige gedragsproblemen of een vastgestelde geestesziekte, zoals schizofrenie.

Reactie:

Er moet toch wel één stemmetje in zo’n schizofreen zijn die zegt:” Jij GAAT niet naar Syrië, jij blijft lekker bij mamma!!”

*

Volgens mij zijn radicalen  per definitie verknipt. Van welke club dan ook! Maar om nog eens duidelijk te maken dat Jihadisten daarin een overtreffende trap vormen, zou ik kiezen voor de kop:

RADICALEN VERKNIPT!! JIHADISTEN HELEMAAL!!

Dan hebben we die kennis. En dan?  Is dan volgende week de weg vrij dat we ze vervolgens liefdevol door mannen met witte jassen laten vervoeren naar de gesloten afdeling van ‘Zon en Schild’ in Apeldoorn , het re-radicaliseringstraject in?

Die mag wel naarstig gaan uitbreiden dan. Goed voor de werkgelegenheid weer. ( zie ook op Davincini 'Afkickkliniek voor Extremisten, geplaatst op 1 aug. 2014)

Zee

(Foto: Davincini)


         Ik wil alleen zijn met de zee
         ik wil alleen zijn met het strand
         ik wil mijn ziel wat laten varen
         niet mijn lijf en mijn verstand

        'k wil gewoon een beetje dromen
        rond de dingen die ik voel
        en de zee - ik weet het zeker-
        dat ze weet wat ik bedoel

        'k wil alleen zijn met de golven
        'k wil alleen zijn met de lucht
        ik wil luist'ren naar mijn adem
        ik wil luisteren naar mijn zucht

        ik wil luist'ren naar mijn zwijgen
        daarna zal ik verder gaan
        en de zee - ik weet het zeker -
        zal mijn zwijgen wel verstaan

                                                       Toon Hermans

11 juni 2015

Lekker weer,  Nog even in de vooravond op pad met mijn dochter. Even naar het water. Ditmaal de                                                                  Oosterschelde

Een dagje lekker weer

Vandaag was het meer dan 30 graden in Nederland. Op de radio ging het over mensen die het veel te warm vonden. Er kwamen adviezen voorbij over liters water drinken, twee maal daags insmeren met zonnebrandcrème, Het ging over de gevaren voor huidkanker, en dat tropische temperaturen niet altijd aangename temperaturen zijn. Zever zever zever.

 Ik had mazzel. Ik was vrij. Zette de autoradio-uit en genoot van een dagje strand. 

Hoe plukken we de dag vandaag? ( 2)

Vandaag ga ik mijn profielfoto niet vernieuwen op Facebook,

Ik laat ook de ringtone voor wat het is

Ik Facebook helemaal niet, want eigenlijk weet ik best,

Ik heb misschien 2 vrienden en geen 306,

Die dartwedstrijd, ik doe niet mee.

Die show op tv hoef ik niet te zien.

Ik wil geen bekende Nederlanders

Geen ego’s of macho’s. Geen heldenacties.

Ik hoef niet te horen wat iemand ergens van vind.

Ik hoef het niet. Ik wil het niet

Geen humbug vandaag

Ik laat me niet langer bezighouden,

Ik laat me niet langer gebruiken.

Ik ga verder.

Pak maar wat je nodig hebt.

Ik loop vandaag naar de hemel

Gezondheid!

2 loesjes

Je ziet ze niet meer veel in het straatbeeld. Er was een tijd dat je de spreuken van Loesje op veel lantaarnpalen en op dichtgespijkerde panden tegen kon komen. Van mij mogen ze weer terug!

Hoe plukken we de dag vandaag ( 1)

Wanneer ik met iemand optrekt die stottert,

begin ik ook te stotteren

Wanneer ik met een Fransman Engels spreek,

Spreek ik Engels met een Frans accent

Het gebeurt voor ik het in de gaten heb

Soms neem ik zelfs stopwoorden over van iemand waarmee ik in gesprek ben. Ik hoor het op het moment dat het gebeurd mezelf doen weet je. Dat zeg ik dan wanneer iemand voortdurend ‘weet je’tegen mij zegt.

Daar valt psychologisch een hoop over te zeggen.

Mijn geprekspartner kan het vervelend vinden, want die kan zich nageaapt voelen, belachelijk gemaakt. En dat is volstrekt niet de bedoeling.

Dus, daar ga ik dan maar eens meer op letten de komende maand. Ik hef het glas op ieder en wens iedereen een heel gelukkig juni 2015!

Allergie voor goed bedoelde opmerkingen

Er zijn dagen dat het loopt,

Dagen dat het niet zo loopt

En dagen dat het helemaal niet loopt.

En op de dagen dat het helemaal niet loopt, zegt men soms

“…dan moet je maar denken

Wees blij dat er nog dagen zijn dat het WEL loopt..”

Ik denk dan aan mijn buks, in de hoek van de slaapkamer…

Ashes and Snow

Hiernaast staan een aantal links. Een daarvan verwijst naar een bijzondere foto-tentoonstelling, expositie 'Ashes and Snow' van Gregory Colbert .  De foto's zijn van een verbluffende schoonheid en hebben als thema: Harmonie tussen mens en dier. Hier onder drie foto's

Scheren

Nu had ik gisteren een dag vrij van mijn werken. ( Ik heb twee verschillende werkgevers dus dan heb ik geen werk, maar werkEN.)

Deze vrij dagen zijn de dagen dat ik me niet scheer. Ik hoef dan niet het voorbeeld te zijn van een goede verzorging, en dat ben je toch, als je zoals ik werkzaam bent als begeleider van jongeren op weg naar zelfstandigheid. Ook voor de ouders van die jongeren plezieriger om een verzorgde begeleider te zien.

Scheren is ’s morgens een bezigheid die enkele minuten in beslag neemt. Dat hoef ik niet te doen als ik vrij ben. Dus, hoe langer ik vrij ben, hoe meer haargroei, hoe meer een desperado-look op mijn gezicht vorm krijgt.  Een mannelijke kop krijg ik, waar alleen nog maar een cowboyhoed op moet. Trek me een loden jas aan en ik speel een aardige bijrol in de remake van ‘Once-upon-a-time-in-the-West’. ( In gedachten. Als m'n paard een beetje rustig aan doet..)

Tot de dag dat ik die desperado-look voorbij ben gestreefd. Want dat gebeurt op een gegeven moment. In vakanties.  Bye bye Clint Eastwood….hello Paulus de Boskabouter wordt het dan. En dan scheer ik me ook.

Gisteren was mijn eerste dag vrij. Toch besloot ik mij te scheren. Tegen de gewoonte in.

Waarom?

Omdat ik die dag naar een notaris zou gaan. Ik realiseerde me dit met een kleine schok. Ik schoor me voor een notaris…? Hoe jaren 50 was dit? Waar komt dit vandaan? Waarom scheer ik me niet als ik naar de Aldi ga, waar ik de filiaalhouder hard zal zien werken achter bomvolle karren met levensmiddelen, en hem een goedendag wens? Waarom scheer ik me niet voor het kassameisje?

Omdat ik dat niet nodig vind. Maar kennelijk vind ik het wel nodig om er netjes uit te zien voor de notaris. Die gewoon zijn werk doet, net als de filiaalmanager van de Aldi.

Bah…wat een vervelende man ben ik. Die ongelijkheid in benadering! Ik ben veeel rechtser als ik dacht!

Ik besluit mijn half ingezeepte gezicht te laten voor wat het is, en zo, met scheerzeep er nog op, naar de notaris te gaan, en uit te leggen: “Ik wou me eerst nog scheren voor U, maar WAAROM ZOU IK Eigenlijk ?..”

Kijk, nu kan ik mezelf weer in de spiegel aankijken.

Pinksteren

Pinksteren,

De uitstorting van de Heilige Geest.

Dat vieren we. Daarom zijn we vrij vandaag. Daarom zijn de winkels dicht. Dus, dat U er even bij stilstaat. Want ik begin zo langzamerhand te vermoeden dat niet iederéén dit meer doet of zelfs weet, om maar eens een loodzwaar understatement te gebruiken…

Mensen zijn vrij en dat vinden mensen belangrijk. Waarom precies?  Who cares…Met Pasen, was er toen geen Paashaas opgestaan, en deelde Jezus geen paaseitjes uit; “Dit is mijn lichaam..?”  Mensen worden door die paashaas nog al eens op het verkeerde been gezet.

Met Pinksteren, ik zei het al, vieren we de dat de Heilige Geest onder de mensen kwam. Onder de apostelen in ieder geval, en die konden het dan doorgeven aan de massa onwetenden.

Het is jammer dat we Pinksteren niet kunnen vieren in de christelijke traditie. Ik bedoel, waarom krijgt die Heilige Geest op het feest niet meer vorm??

Zoals de islamieten zich vastbijten in oude teksten, zo maken christenen het christendom enigzinds belachelijk. Zonder dat ze het zelf in de gaten hebben.

Wat vieren christenen met kerst?  De geboorte van Jezus Christus.

Wat zien we? Plaatjes van een mannetje met een baard en een rode muts, die door de lucht vliegt met een slee met herten ervoor. ‘Hohoho’ zegt hij.

Was Jezus een voorbeeld van soberheid en eerlijk delen? Wat doen we? We schranzen ons een ongeluk, en weten van malligheid niet waar we de recepten vandaan moeten halen met de Kerst

Pinksteren kent gelukkig geen Pa Pinksterman, of een andere joligerd.  Tweede pinksterdag is wèl hard bezig zo langzamerhand het tegendeel van het neerdalen van de Heilige Geest te worden, namelijk meubeldag! Wij menschen aanbidden IKEA en zijn meubeltjes op tweede pinksterdag. We staan er voor in de file. Kinderen van nu zullen denken dat Pinksteren te maken heeft met de eerste meubelbouwers ofzoiets.

Waarom niet christelijke spelletjes vieren met Pinksteren?

‘Wanneer U op de ene wang geslagen wordt, keert U dan de andere wang toe!’ Met zo’n boodschap kunnen we toch wel een straatfeestje bouwen? De eerste die terugslaat is af.  

..beetje plat misschien…

Maar kom…de Heilige Geest wil ik graag vorm zien krijgen.Bijvoorbeeld in naastenliefde, bij uitstek een uiting van de Heilige Geest. Dit kan vorm krijgen doordat we met Pinksteren iedereen mogen kussen, en a la Martin Simeck zeggen: “Jij bent een mooie man”,en “jij bent een prachtige vrouw, ook JIJ bent een Heilige Geest”.  Of we delen bloemen uit aan de deuren. Pinksteren zou daardoor meer Pinksteren zijn.

Ach, Ik hoef het ook allemaal niet te verzinnen ook…waar maak ik me druk om…Prettige vrije dag allemaal.

*

wondermiddel

Net terug van de vakantie hoort ‘mijn batterij’ opgeladen te zijn. Het hoofd weer leeg en fris. Vol goede moed en vertrouwen. Met energie en goede zin. Alert en bij de tijd. Er weer lekker tegenaan…nou…
forget it..

Het begin van deze hernieuwde tijdspanne mag er nog niet meteen zijn.

Het ziet er naar uit dat het de komende periode moeilijk zal zijn om met mezelf te leven. Voor mij en voor anderen.

Ten eerste: ik ben nog niet van mijn moeheid af. Ik voel me in een half jaar tijd vijf jaar ouder geworden. Mijn conditie holt achteruit ( …dan holt er nog WAT, zou je kunnen zeggen) mijn buikomvang is weerzinwekkend toegenomen, en daarmee mijn gewicht terwijl ik niet meer eet dat een half jaar geleden, en de vraag is of dat komt doordat ik misschien vocht vast houd. (Dat werd gezegd: ‘je houdt misschien vocht vast…’) Bah…wat klinkt dat…dat wil ik niet horen, dat soort opmerkingen. Vocht vasthouden is voor bejaarden.

Ik ben er niet vrolijker op geworden. Ik verlies spelletjes die ik eerder zelden verloor. Ik maak me bezorgd over mijn ouder worden en mijn geheugen. Ik weet muzikaal alles van de jaren 60 en 70 en daarna minder. En ik zucht teneergeslagen bij de gedachte dat ik eigenlijk geen enkele ambitie heb en moet daarom uitkijken niet vast te roesten in mijn werk.

Ik kan  A-viertjes volschrijven… Me onderdompelen in zelfbeklag.

Laat ik dat maar niet doen. Net doen of dat het er niet is….

Joh….gaat wel voorbij…..gaat wel over….het is even….ik moet er gewoon weer even voor gaan.

Aanleiding voor bovenstaand stukje is het volgende: gisteren heb ik frites met kroketten en frikandellen gefrituurd. Het huis rook daarna naar fritesvet. De afzuigkap had tijdens het frituren wel geloeid, maar die had ik uitgezet toen de waar gereed was om geconsumeerd te worden. Kennelijk had de installatie z’n werk niet helemaal goed gedaan. Dus had ik maatregelen genomen en de deuren tegen elkaar open gezet, want een friteslucht in huis, dat wil je niet…’Snacks Ok…Maar In Een Snackbar Wonen Nee’ , zeggen we dan

Vanochtend toen ik slaapdronken vanuit mijn slaapkamer boven naar het toilet liep, was het eerste dat me opviel dat die vettige lucht er nog steeds hing…

Terug in bed bedacht ik me na een paar minuten, heb ik de frituurpan gisteren wel uitgezet?

Dat zal toch zeker wel?

In alle vertrouwen, na mezelf aangekleed en gewassen te hebben naar beneden. Daar stond de pan, stekker in het stopcontact, temperatuur: 180 graden. De kleur van het vet: donkerbruin tot zwart.

Wanneer opa zoiets zou doen, gaan de kinderen elkaar veelbetekenende blikken toewerpen. Ik bedoel maar.

Maar goed…verder met m’n leven…en ook…mezelf es aanpakken…niet verder over praten hoor, tegen iemand….

*

Nu ik dit opschrijf ben ik al weer een aantal weken verder. En Alles heb ik terug…mijn energie, positiviteit, alertheid en goede zin! Ik ben niet meer opgeblazen, en wil van alles!! Zet ook frituurpannen weer gewoon uit!   En hoe dat komt?

Goeie seks is  zo gezond voor een mens…daar ben ik wel weer achter.. :)

Bonnetjes

Weet je wat me stoort?
Dat je als koper bij het afrekenen van grotere producten gevraagd wordt naar je postcode.... Want dat dient dan geregistreerd te worden!. Je stond trouwens al in het systeem! Je had er immers al vaker wat gekocht!

George Orwell was een ziener. We worden in de gaten gehouden van allerlei kanten
Dat is nu eenmaal zo. Daar moet ik ook niet over bezig blijven.  Niemand zeurt er meer over. Privacy bestaat niet. We weten het. We zien wel!

Maar nu kom je terug met het aangeschafte product. Het werkt niet goed. De keukenmachine bijvoorbeeld. Die walmt wanneer de aan/uit knop op AAN staat, en die walm die stinkt....schroeierige lucht..Daar sta je dan bij de klantenservice: 'ik ben toch zeker niet gek!'...Bonnetje in de hand. 76. Je begrijpt de koud water-automaat aan de muur. Waarom die er hangt. Dat is secundaire service omdat de primaire service ontoereikend is.

Je loopt wat rond, en je drinkt wat. Je neemt het wachten voor lief. Wanneer je je toch dreigt te gaan verbijten naarmate de minuten vorderen zeg je tegen jezelf dat het goed is dat er zoveel tijd voor de klanten genomen wordt. Ze worden vriendelijk en uitgebreid te woord gestaan. Zoals het hoort. Het wachten neem je dan GRAAG voor lief.
DAT mantra....keer op keer.
Het valt niet mee om geboren te zijn met een disbalans in je geduldskwab.
Nummertje 74 is aan de beurt, kan niet lang meer duren..

Eindelijk...aan de beurt. Bij die overduidelijke en bijna komisch ogende niet te persifleren homofiel. Niet te persifleren omdat hij al een persiflage van zichzelf was. Haren door een orkaan nog niet van zijn plaats te krijgen... Ze zijn wel klantgericht, de soort.

'Dag meneer, waar kan ik U mee helpen?'
Ik vertelde mijn verhaal over de walm en de schroeilucht en zag hoe hij met het verhaal meeleefde. Zette grote ogen op, knikte en schudde met zijn hoofd, en ademde een 'Ah' naar binnen om zijn medeleven te tonen met de kleine ramp die over me was gekomen.
Toen vroeg hij om het bonnetje.
Maar dat had ik niet bij me.

Bonnetjes....dat is toch als bewijsmateriaal van je aankoop helemaal jaren 90? Of heb ik het nou mis?
Net als een handtekening zetten. Dat is toch van uit het verleeden per abuis gebleeven?
Ha! In het digitale tijdperk....een handtekening..

De inkt op veel bonnetjes vervaagt snel ( waarom zou dat zijn? Ik denk het te weten met mijn lichte hang naar complottheorieën)  Zeker de inkt op de bonnetjes van de 'Ik ben toch zeker niet gek-shop' Dan zegt het kassameisje. 'Thuis maar snel kopiëren'

Ik heb geen bonnetje bij me...
Dat is wel een punt...het leidt er in ieder geval toe dat de medewerker met kwieke korte stapjes naar zijn collega loopt. Een blonde Ibiza-Stoot, maar dan van het beschaafde soort. Hij weet haar aandacht te trekken en samen wordt overlegd over het ontbrekende bonnetje..

Als ik in de computer sta, waarom zetten ze dan er niet bij wat ik gekocht heb en wanneer?

Dat stoort me vooral!
Kijk....Je hebt geen privacy meer...Goed! Klut. Maar de massa slikt het en ik zeur er niet meer over. OK , alles wordt geregistreerd!

MAAR DOE HET DAN GOED! DAT WIJ ER OOK NOG WAT AAN HEBBEN!
DAT JE KUNT ZIEN DAT DAVICINI ER INDERDAAD WAS EN EEN KEUKENAPPARAAT HEEFT GEKOCHT...en ze KUNNEN het wel...maar ze WILLEN het niet.
Fuck de bonnetjes!

Sia- Elastic Heart

Naam van de jonge danseres: Maddie Ziegler

Het ouder worden heeft zich nu keihard ingezet

Uitdrager

Vandaag liep ik in een warenhuis. Ik liep er omdat mijn vrouw en kinderen wilden shoppen en kleren nodig hadden. Ik had afgesproken zolang te blijven tot ik er genoeg van had. Dan zou ik  een terrasje opzoeken en daar een pilsje pakken, wat cryptogrammen en mensen kijken. Totdat ze terugkwamen. Ik kijk graag mensen. Mannen en vrouwen. Vooral vrouwen. Ik lees hun stemmingen af aan hun gezichtsuitdrukking, Ik zie hoe gejaagd mensen bezig kunnen zijn, hoe komisch ze onbedoeld zijn.

Hier in Valencia, waar de temperaturen overdag schommelen tussen de 24 en 34 graden celsius, dragen vooral jongere mensen boodschappen uit. In tekst of tekeningen. We hadden het al over de tattoos…maar die zijn in het voorbijgaan niet duidelijk zichbaar. Wat wel zichtbaar is, naast het uiterlijk van mensen ( haarstijl, schoeisel, kleding in het algemeen, sierraden) is de opdruk waarmee mensen op hun shirt lopen. Als je met een t-shirt met opdruk rondloopt dan kies je daar voor, mag ik aannemen. Als er levensgroot FUCK ME op een t-shirt staat te lezen van een passerende jongedame, wat word ik dan geacht te denken?

Ik zag een meisje lopen met het opschrift: ‘’ I’m ALWAYS IN LOVE” . Dat vond ik een mooie. Ik kende dat gevoel vooral toen ik jong was.

In het warenhuis heb ik stiekem moeten lachen toen ik die jongen zag, die aan zijn hand meegetrokken werd door waarschijnlijk zijn vriendin.  (Ach die mannen die meegezeuld worden zo’n warenhuis in…) hij zag er niet echt blij uit.

Weet je wat er op z’n t-shirt stond?

YOU ONLY LIVE ONCE

Aan z’n gezicht te zien was dat meer dan lang genoeg....

stokkenzwaaiers

Ik ben op vakantie in Spanje, Valencia. In de stad zie ik veel toeristen. Het is vakantietijd. In Valentia schijnt de zon en er is wat te zien, dus de toeristen die komen wel. Net als wij…

Wat hebben de toeristen dit jaar bij zich…. Wat valt op…?

Ten eerste vallen ze natuurlijk op door hun kleding. De Valentianen zijn de bovenmaatse temperaturen van 30 graden en meer gewend. Ze gaan naar hun werk en begeven zich tussen collega’s en zakenrelaties, en dus gaan ze gekleed. Pantalon of jeans helemaal tot aan het gesloten schoeisel. Daarboven een gekleed overhemd en een jasje. Toeristen daarentegen laten het onappetijtelijke vlees op de botten van hun onderbenen zien. En ook boven zien we blote armen met daarop soms vaag gekleurde donkere lijnen die wat zullen voorstellen, maar in de vluggigheid kan ik nooit ontdekken wat.

Joden in de oorlog werden door de nazi's gebrandmerkt met een nummer. Dit heeft niet geleid tot de gedachte: ‘Nooit meer brandmerken!’  Het zetten van tattoos is hot. En dat is wat ik zie, tattoos.. Het zal mij een worst wezen wat mensen doen. Ieder die goed bij zinnen is, is baas over zijn eigen lichaam.

We willen allemaal uniek zijn. Allemaal enig.  En wanneer U hier een paradox hoort dan hoort U het goed.

We willen uniek zijn. We maken selfies. We maken allemaal selfies. Met onze kop voor de Dam van Amsterdam, bij Manneke Pis in Brussel, bij  de zeemeermin van Kopenhagen en onze kop staat op de selfie bij de laatste staande pilaren van ruïnes uit vroeger tijden.

Selfies maken we , zodat we niet aan iemand anders hoeven te vragen om een foto van ons te maken. Want dat….is zooooo jaren 70….contact hebben, en aan iemand wat vragen. Wie weet wat voor engs je dan allemaal kunt gebeuren. Dan gaan ze wat zeggen en dan moet je wat terugzeggen….of wat ook een bekend verhaal is: Dan rennen ze snel weg met Uw foto-camera!! De mensen van deze generatie kijken wel uit!!

Mensen met korte armen die een selfie  willen maken worden tegemoet getreden. Dat is met het volgende attribuut waarvan je de hedendaagse toerist vaak op het bezit  kunt betrappen: Het hebben van een selfie-stick. De stick is een stok waarop je je smartphone plaatst en dan een foto van jezelf maakt. Van afstand. Zodat je hoofd beter in het kader past bij aardappeleter van van Gogh. Of wanneer je een ‘onsie’ wilt maken. Samen met je gay vriend, of met je hetero vriendin, of met z’n drieen!!

Wanneer we op een afstandje bezienswaardigheden naderen in Valencia, zien we in de verte al een scrum van vervaarlijk zwaaiende stokken boven de hoofden van andere stokkenzaaiers.

Het is de huidige generatie. Lieve mensen, maar een beetje bang voor anderen. En die niet weten wat ze missen.