LABEL

Nieuw politiek label:

We gaan af van 
Linkse politiek  en Rechtse politiek

We noemen het voortaan

Sociale politiek en en A-sociale politiek 

Dat dekt de lading  

                                     Lousche

Endorfine

Graag zou ik een grappig stukje schrijven, een glimlach op een gezicht teweeg brengen, in ieder geval op dat van mijn eigen! Welbeschouwd is er geen goede reden te bedenken waarom dat niet zou kunnen, Immers zijn de ingrediënten voor een vrolijk woord aanwezig. Deze jongen heeft geen enkele reden tot klagen bedoel ik. Mijn leven kabbelt zich doorgaans in lange prettige slagen voort. Met leuke mensen om me heen, in aangenaam weer. In plannenmakerij voor nog meer veelbelovende ervaringen. Er zijn toch vaak luchtige stukjes van mijn hand op dit blog verschenen

Dus

Waarom nu niet. 

Ik zit een beetje te sombermansen

Misschien omdat er in de pers op mijn gemoed ingehakt wordt door al die berichten die me vervullen met ongeloof, verbijstering, woede en verdriet....ik weet het niet, 

Als het dat is kan ik de oplossing zoeken in struisvogeltechnieken. Maar liever toch houd ik me op de hoogte van alle ontwikkelingen. Als tegenwicht kijk ik  naar luchtige filmpjes ( ik geniet nog steeds wezenloos van oude Jiskefetfilmpjes) en muziekvideo's

Misschien is het mijn leeftijd en de beginnende ongemakken die daarbij horen. Ik trek vooral met jongere mensen op en in hun gezelschap ben ik de oude man. Dat hoeft geen nadeel te zijn. Het kan soms zelfs grappig zijn, maar het is wel confronterend niet helemaal meer aan te kunnen haken met de mensen met wie je omgaat. Elk steekje wat je vallen laat wordt gekoppeld aan je leeftijd

Maar het is gezeur  om je stemming door dat soort futiliteiten te laten leiden . Je hebt een prettiger leven als je niet van alles een drama maakt.  Daar wil ik me graag aan houden. 

Of dat in de toekomst zal lukken is een tweede.

Mensen hebben het met zichzelf te doen. Met de fabriek die ze zijn. Het is fijn als alles werkt en het blijft doen. 

Die mazzel heb ik, maar die fabriek brengt me momenteel niet de endorfine die er bij hoort. Zou de voorraad leeg zijn? 

Dan zou het fijn zijn als ik dat wat aan kon maken. Dan zou ik me NOG vaker gelukkig voelen, en ook NU!!

Dat kan, zo lees ik, door te sporten met name!!

..............................

Ik heb echter het idee dat mijn endorfinevoorraad extreem hard slinkt wanneer ik me moet gaan zetten tot sportieve activiteiten.

Ik houd van grote sportevenementen  om naar te kijken!.! Daar haal ik meer opwinding uit geloof ik.

Het is altijd goed om dieper op zaken in te gaan, meer te weten te komen! Klepels te ontdekken. De hoed en de rand. Meer beslagen ten ijs!

Dan kan ik nu, na wat meer bestudering van het onderwerp kan ik vertellen wat ik in mijn achterhoofd natuurlijk al wel wist, dat endorfine ook te verkrijgen valt door seksuele inspanning, pijn, pittig eten, liefde en een orgasme.

Kijk, anti-uitslovers aller landen, daar kunnen we wat mee!

Dus

Zit je te sombermansen? Maak wat endorfine aan! Gewoon een beetje sex, bijvoorbeeld, dan hoef je  niet zo idioot hard in een bos te lopen, of je in het zweet te werken op een roeimachine. Dat heb je dan allemaal niet nodig om je fijn te voelen

Ik denk aan die mensen in hun hemd op enge apparaten in sportscholen;  zouden die echt denken dat ze het sporten nodig hebben om gelukkig te worden? Zouden ze niet verder gelezen hebben?

Arme drommels toch.

Het is wel fijn voor ze dat, als het allemaal lukt,  ze een beter zelfbeeld krijgen met meer spieren en conditie en minder vet.

Goed, ik laat het hierbij en ga es een potje endorfi!ne aanmaken ! Even het lijstje erbij halen hoe dat ook alweer allemaal kan. 

Ik begin met de pittige maaltijd,. 

Komt goed!

*

. 

 (Er een heel arsenaal aan stofjes  die een mens prettiger doen voelen  Dopamine, serotonine, oxytocine, Het je laten injecteren ermee leidt vaak niet tot het gewenste resultaat. In tegendeel!  Jammer)

who cares

 

Zo kan het ook!

 Ik heb me ondergedompeld in een festival met 50.000 mensen. Vooral jongeren. Er was van alles te doen maar het voornaamste was  de gezamenlijkheid en de  muziekbeleving. Met duizenden mensen voor immense podia meebewegen, waar muzikanten hun show ten beste gaven. 

Ik heb er swingende, aangrijpende, mooie en 'lekkere' optredens  gezien ( bijv, het optreden van FKA Twiggs - zie filmpje hier onder) 

Bij mindere optredens kon ik weg gaan en me bewegen naar andere podia, of naar een van de eetgelegenheden of gewoon rondlopen en mensen kijken. Mijn kinderen waren er ook met vrienden/ vriendinnen. 

In feite is het zo dat onze kinderen mij en Ingrid hebben overgehaald om naar het festival te gaan, vorig jaar al. Ons eerste jaar was dat. Dit was de tweede keer. We wisten een beetje hoe het zou voelen en wat we konden verwachten.

Ik ben nooit zo'n festivalmens geweest. Misschien omdat ik groepen mensen eng vind, om me er middenin te begeven. Het kan me benauwen. Deel uit te maken van zo'n uniform geheel. 

Bij 'Down The Rabbit Hole' ( want over dit festival gaat het hier)  was ik enkele keren midden in de menigte te vinden. maar vaker zocht ik naar een ruimere locatie waarvandaan ik ook het podium kon zien. 

Ik wilde wel eens dat ik wat langer was als dat ik ben. 1, 94 ofzo, en dan over al de kaboutertjes heen kijken. Niets te maken te hebben met schouderpartijen die je het zicht ontnemen.

Gelukkig hingen er hoog aan weerszijden van het podium enorme schermen waarop de artiesten goed zichtbaar waren voor de mensen die wat verder weg stonden of kleiner waren. 

Wat het festival bijzonder maakt -en dat is bij mijn weten ook zo bij andere grote popfestivals in Nederland- is de goede sfeer!  Er zijn geen opstootjes, geen vechtpartijen, relletjes, ruzies. De mensen maken er een fijn feest van!! Muziek laat mensen samen dansen en zingen! Om daar deel van uit te maken, ook al is dat niet altijd middenin de mêlee, maakt het zijn daar tot een grandioze en mooie belevenis! 

On and FKA twigs present THE BODY IS ART | featuring Eusexua (live)

1 juli 2025

Het is een warme dag. Uitzonderlijk warm ook wel voor Nederlandse begrippen. Het betekent in ieder geval blijkbaar dat de media er genoeg redenen voor hebben om het er op radio en tv voortdurend over te hebben en redenen voor het KNMI om het hele waarschuwende arsenaal aan kleurencode's over ons heen uit te storten.

Opeens spelen oorlogen en brandhaarden op de wereld zich ergens af op de achtergrond.  Wij hebben hier nu onze eigen ramp.

Het verbazingwekkende hieraan vind ik, dat de temperatuur die de thermometer hier nu aangeeft, hetzelfde gradenaantal Celsius te zien geeft  als waar wij in vakantietijden en masse voor in de file stonden op de Route de Soleil. Met caravan! Wij hebben die temperatuur ooit zelf opgezocht!  In de tijd dat Nederland nog als land bekend stond 'waar het altijd zeikt!' togen we massaal naar het zuiden in de vakanties, want daar scheen de zon! Lekker rondlopen in volle toeristische stadjes en  aan het strand liggen. De zee in duiken! En bij terugkomst in Nederland vertellen dat het zo heerlijk warm was op Torremolinos, Malaga, en Rimini. Wel 30 graden! Heerlijk! 

Steevast volgt er het argument: 'Ja, maar daar voelt de warmte anders hè?' Andere luchtvochtigheid! In een aantal gevallen gaat dat wel op maar ook in het zuiden kan de luchtvochtigheid wel eens hoog zijn. 

Het is typisch Nederlands om afwijkende temperaturen extremistisch te duiden. Een laagje sneeuw wordt breed uitgemeten op de journaals. Een beetje storm en we zien een verslaggever met wapperende haren in beeld. Nu dan een dagje 30+ en de adviezen worden herhaaldelijk naar ons klootjesvolk toegeroepen. Ga niet de hele dag zware arbeid verrichten in de volle zon, drink meer water, smeer je goed in als je toch in de zon moet zijn. De adviezen die ik in mijn werk aan  zwakbegaafden gaf. 'Je kunt beter een korte broek aantrekken dan een lange, je kunt beter ook die wollen trui nu niet aan doen'

Enzovoorts

Wat ik zeggen wil, de aandacht voor het weer in de media is m.i. overdreven. Verondersteld mag worden dat mensen zelf weten hoe ze het beste kunnen handelen. 

Mensen konden zich vroeger ook wapenen tegen het weer

Toch?

( maar ik sta nergens meer van te kijken)

Zolang het goed gaat gaat het goed maar

Wat te doen in geval van calamiteit? 
Een actueel onderwerp is dit tegenwoordig. Wat doe je straks als we opeens van electriciteit, internet, water en gas zijn afgesneden?  

De overheid heeft hierin aanbevelingen gedaan over wat goed is om in huis te hebben om geriefelijker de dagen door te komen.  76 Uur moet je, zo wordt ons verteld, vooruit kunnen.  

Voor veel mensen heeft het gebruik van de mobiele telefoon hier prioriteit ( Je moet kunnen laten zien aan  je 'vrienden' op Facebook hoezeer dat jij in de penarie zit , belangrijk ! ?) Opladers die werken op zonne-energie , mobiele stroomvoorziening, kunnen voor die groep wellicht wat betekenen.

Het is, naast de adviezen van de overheid een kwestie van goed en logisch nadenken wat voor jou belangrijk is. 

Eten en drinken, lekker lang houdbaar!. Een radio op batterijen. Je kunt het zo uitgebreid mogelijk maken allemaal.  Er zullen zich onder de mensen die zich terdege voorbereiden een groep bevinden  met het beste en slimste overlevingspakket, dat ze reeds hebben aangeschaft! Het pakket dat als het ware in de hoek van de kamer naar ze zit te lonken om gebruikt te kunnen worden. Ze zitten bij wijze van spreken met de rugzak al om!! Die gaan straks iedereen overleven denken ze misschien wel.

Producthero heeft misschien deze mensen wel  kunnen bedienen met hun calamiteitenpakket van  895 euro !( gratis bezorgd!) 

In geval van een oorlog zijn Ingrid en ik zijn er uit: We gaan onder de trap zitten! Dat schijnt statistisch gezien 1 van de veiligste plekken in huis te te zijn, als de schuilkelder te ver fietsen lijkt als de sirene afgaat. Zeker als je je banden nog moet oppompen ( Zorg ALTIJD voor volle banden!!! ) 

Mocht de calamiteit snel stijgend water zijn, dan bevind je je onder de trap  niet op de juiste plek, zou je kunnen denken, maar je kunt wel snel de trap op! 

Onder de trap is een trapkast. Aan de binnenkant ervan heeft mijn vrouw zag ik laatst een scheidsrechterfluitje gehangen!  Dat is niet eens zo'n slecht idee, fluiten als je huis in puin ligt!  Maar aangezien er zich IN de trapkast flessen wijn bevinden waar je je in die situatie tegoed aan zou kunnen doen is een kurkentrekker wellicht ook wel een zinvol dingetje om op te hangen.

 

Doch. wat mij  betreft, catastrofes en calamiteiten, ik heb er niks mee. Ik zit er niet op te wachten. Gedoe allemaal. Laat maar lekker wegblijven

In de stad ( 3)

Het mooiste middeleeuwse stadspaleis van West Europe en het oudste van Nederland is gelegen in mijn woonplaats: Het Markiezenhof!  Meer dan 500 jaar oud is het. Ooit was dit het bestuurscentrum van het Markiezaat .  Hier woonden en werkten de hoge heren en Markiezen . Ik kan er niet passeren zonder even door de toegangspoort te lopen en het binnenplein op te wandelen. Ik houd van de rust en het Middeleeuwse karakter.

Op een aanplakbiljet zag ik dat er momenteel een expositie gaande was van de schilder Joop Mijsbergen. De naam zei me niets, maar omdat ik de tijd had en van kunst en het Markiezenhof houd heb ik spontaan  het gebouw betreden. Achter de balie in de loge zat de receptioniste die me welkom heette. Op vertoon van mijn 'vriendenloterij VIP-kaart' kon ik gratis naar binnen. Ik kreeg een sticker die ik op een duidelijk zichtbare plaats moest bevestigen en een muntje voor de taskluisjes.

Het was niet de eerste keer dat ik er binnen was. Er bevinden zich drie musea in het gebouw en er zijn vaker exposities. Die heb ik eerder bezocht

Er vond binnen  een bruiloft plaats. Daarvan was ik al door de goedlachse receptioniste op de hoogte gebracht.  De middeleeuwse hofzaal vormde heden ten dage een stijlvolle en chique entourage waar huwelijksceremonies worden voltrokken,  dus die zaal was nu alleen voor genodigden toegankelijk .

Het gebouw is een beetje een doolhof en je krijgt wel een plattegrond mee, maar ik heb geen geduld om zo'n kaartje te gaan bestuderen. Er zijn suppoosten in het gebouw die me als het nodig is prima de weg kunnen wijzen. Dat geeft hun ook wat te doen, want het werk als suppoost in een slecht bezocht museum is niet het meest boeiende baantje. Ik help hun aan het prettig gevoel iemand van dienst te kunnen zijn, en ik kom gemakkelijk waar ik wezen wil zonder me te verdiepen in te klein afgedrukte plattegrondje. Iedereen blij!

....Zo liep ik even later samen met een oudere suppoost door de toonzalen van het paleis naar de zaal waar de schilderijen hingen van de hr van Mijsbergen. Die hingen in twee vertrekken eigenlijk, één daarvan was de hofzaal waar zich de huwelijksinzegening zou voltrekken. Ik bevond me in de aangrenzende zaal waar de gasten zich verzamelden in hun mooiste outfit. Dames in paarse jurken. ( niet mijn smaak!)  Ook de bruid was er bij. Op Keltische klanken betraden de mensen één voor één de hofzaal. Ze stonden keurig op een rij opgesteld met de bruid achteraan Het maakte de expositie, die me niet erg boeide zo op het eerste gezicht een stukje interessanter.

Even naar de stad ( 2)

Veel meer nog dan winkels kijken en de uitgestalde koopwaar op waarde schatten kijk ik in dit middelgroot stadje naar de mensen.  Dat kan ontspannen vanaf een terrasstoeltje, maar het is niet speciaal nodig om deze activiteit vanaf deze positie te bezigen. Het kan op elk moment waar je maar wil, zolang er maar mensen zijn.

Ik zag een haveloze man of vrouw, dat kon ik niet eens zo goed opmaken, die uit een vuilnisbak naast de Action aan het graaien was op zoek naar iets bruikbaars. Die mensen wekken meer weerzin bij me op als dat ik bij mezelf wenselijk acht. In mijn hoofd knoop ik een vriendelijk geïnteresseerd en begripvol gesprekje aan met de zwervers en daklozen in Nederland. In praktijk loop ik er voorbij. Het is een afgrijzen dat ik moet zien te overwinnen. Ik vind het misselijkmakend als mensen stinken. Met een zuurstofmasker op zou het misschien nog wel gaan. Maar dat doe je niet. Zo begin je geen begripvol en geïnteresseerd gesprek.

Een andere zwerver op mijn wandeling vroeg mij om een euro. Ik herkende hem van de vorige keer. Toen had hij op dezelfde locatie 2 euro van mij gekregen. Nu riep ik hem toe: "Ik heb je de vorige keer al wat gegeven!!' 

Waarom zei ik dat!? Het sloeg nergens op! 

Ik kom natuurlijk niet alleen daklozen tegen.

Ik zag genoeg andere mensen. Mensen waarbij je van alles kunt verzinnen. maar het beter niet kunt doen. Stel je de mens voor s morgens net voor hij of zij opstaat. 

Niet doen.

Gelukkig zijn er ook de anderen. 

Voor me liep op een gegeven moment een oudere mevrouw en een jongere. Waarschijnlijk moeder en dochter. Moeder had baat bij een rollator als loophulpmiddel, de ander, de dochter,  had voornamelijk een broek aan.  Ze had nog meer kledingstukken aan, maar mijn oog viel vooral op haar broek. Ik had qua looptempo het stel gewoonlijk snel gepasseerd maar ik ben even blijven hangen om een foto te maken van de broek. 

Niet zozeer de broek zelf, maar het opschrift er op. 

Op bilhoogte, billen waar geen mens anders acht op zou slaan stond in zilverwitte letters te lezen 'JUICY' . Sappig!. 

Die broek had ze s morgens aangetrokken om gezellig met moeder naar de stad te gaan. 

Hoe komt een mens er op om met een broek met zo'n tekst rond te lopen. Dan moet je toch erg wanhopig op zoek zijn naar sex? 

Los daarvan vind ik sappige billen helemaal niet prettig om aan te denken. Ze leiden me naar ongewenste gedachten over waterachtige ontlasting.

Misschien had ze de broek achterstevoren aan? 

Na de foto ben ik er in ieder geval snel voorbij gelopen

 Maar goed, vrijheid blijheid!  Iedereen moet zeker kunnen aantrekken waar die zin in heeft. Dat maakt het leuk om naar mensen te kijken tenslotte.

Wie weet is ze wel trendsetter en zien we binnenkort veel meer mensen met dit soort opschriften rondlopen. 

Het is echter wel oppassen geblazen om er een opmerking over te maken. Het zou opgevat kunnen worden als ongewenst. 

Naar de stad ( 1)

 Het weer was vandaag gelukkig aangenaam, dat wil voor deze gelegenheid zeggen, half tot zwaar bewolkt, af en toe een klein buitje en zo rond de 22 graden. Geen verzengende hitte, ik kan steeds minder goed tegen temperaturen boven de 25 graden merk ik wel. 

Lekker weer om even ons klein stadje in te wandelen. Het is marktdag, dan zijn er ook wat meer mensen op de been, Ons stadje kan anders zo'n uitgestorven indruk maken. Zeker met die talrijke leegstaande winkelpanden. 

De stationsstraat leidt van het station naar het centrum. Van die kant benaderde ik het stadje ook. Het is een straat met aan weerszijden grote panden en langs de kant van de weg bomen.

Bomen met zo hun eigen manier van groeien. De natuur is toch iets geweldigs! Al die verschillende bomen. Met al die takken, en bladeren. Met die wortels soms BOVEN de grond! Naast alle verschillende dieren die uit het hemels brouwsel wonderlijk zijn vormgegeven, en alle bloemen en planten mogen ze er ook zijn!  

De meesten wat uniform groen in de zomer, maar dan in de herfst zo kleurrijk! 

Er zijn gelukkig meer mensen die van bomen houden. Sommigen knuffelen ze zelfs regelmatig! Anderen willen bomen in hun tuin en met kerst een naaldboom in huis zelfs! Dat zijn de extremisten.

Langs de kant van de stationsstraat stonden bomen die bewerkt waren. Door mensen. Dat zien we steeds vaker, bomen ( en vooral heggen!) moeten niet eigenzinnig groeien maar zoals wij willen dat ze groeien! Want, dat wordt kennelijk mooier gevonden. 

We willen het beter doen dan de natuur. Nog even of grillige onbegrijpelijke bergtoppen worden afgebeiteld totdat we het hoofd te zien krijgen van Donald Trump of Donald Duck.

Ook creatief. Zeker. Maar niet alle creativiteit hoeft daadwerkelijk vorm te krijgen. 

Complot

 Het is zorgvuldig uit het nieuws gehouden en journalisten die het wel aanhangig wilden maken zijn op gruwelijke wijze de mond gesnoerd, maar ik heb een zeer betrouwbare bron gevonden die mij inlichten kon.

Het gaat over de periode van het Covid-19 virus, veroorzaakt door het SARS-CoV-2 -virus. Eind 2019 is deze virus zich vanuit China gaan verspreiden en vanwege het grote besmettingsgevaar heeft het een epidemisch karakter kunnen krijgen. Er zijn varianten in de klachten die mensen hebben wanneer zij door dit virus zijn besmet. Koorts, vermoeidheid, kortademigheid, keelpijn, een droge hoest, longontsteking zijn de bekendste symptomen. Er zijn veel mensen aan ziektes dit dit virus veroorzaakte overleden.

Wat zorgvuldig onder het tapijt is geveegd is ongelofelijk, maar brengt wel een aantal puzzelstukjes samen. Onmiskenbaar is aangetoond dat het virus behalve de bekènde symptomen er nòg één had, waarover men geen ruchtbaarheid heeft willen geven. Bij veel infecties is na zorgvuldig uitgebreid onderzoek gebleken dat ook de cortex cerebrale, de hersenschors voor een aanzienlijk deel door het coronavirus blijkt te zijn aangetast. Bij bijna  80 procent van de onderzochte mensen die besmet waren blijkt minder activiteit in dat deel van de hersenen waarneembaar. Het blijkt zo goed als niet meer te bestaan. Het virus heeft een deel van het denkvermogen dat in de cortex zetelt op non-actief gezet en naar het lijkt onherstelbare schade toegebracht. 

Het uitdrukkingsvermogen, empathisch vermogen en het vermogen logisch na te denken is hierdoor bij deze groep slechts in zeer beperkte mate aanwezig. Er is sprake van een vastgelegde gedachtenstruktuur die niet geactiveerd wordt door nieuwe  Informatie en onweerlegbare feiten. Deze worden niet langer herkent en begrepen.  

Het geloof in eigen gelijk lijkt  niet aangetast. Dit is het gevolg van de verstarring die door het virus heeft plaatsgevonden..

Er wordt vaker beweerd dat mensen dommer worden, en als makke schapen achter een sterke leider willen lopen. 

Bedenk echter  dat ze zelf niet bij machte zijn dit te veranderen. Markant hieraan is dat deze hersendegeneratie door de lijders eraan zelf niet wordt herkend! Het zijn de trieste niet  onderkende slachtoffers van de corona-epidemie

Oh laat er snel een remedie komen!!!

Er is nu een complottheorie in zwang dat er opzet in het spel is. Overheden zouden er bij gebaat zijn mensen dommer te maken. 

Vlees, megastallen en bio-industrie | Plakshot (S4)

Vluchtelingen | Plakshot (S3)

Ochtendgedachte 23 juni

         Wanneer de zon onder gaat is het 

                 nog niet meteen  donker. 

De zin van Deep Fake

Op bewerkte profielfoto's die mensen van zichzelf posten heeft niemand puistjes, een mee-eter een wrat of een geel gebit. Het is allemaal gladjes en moet de perfectie benaderen. 

Mensen zetten zich niet alleen opgedirkt in de vitrine, maar verdoezelen alle oneffenheden. Rimpeltjes, littekentjes, die onderkin. Er bestaan apps die je foto mooier en stralender maken.

Maar het is wel nep

Er wordt echter nog volop geswiped van de ene Barbie naar de andere  Ken

Het werkt nog wel!  Iedereen begrijpt blijkbaar dat je je goed wilt presenteren! Maar zoals ik het zie houd je daarmee jezelf en de kijker enigszins voor de gek.

Het domme hiervan is toch, dat bij een 'real life' ontmoeting de puisterige waarheid toch aan het licht zal komen! 

Wat op het scherm getoond wordt is dat wat men wil dat je ziet. De huidige technologie wordt hierbij ingezet

Deep Fake, Artificial Intelligence.

Zouden ze ons gaan helpen!?

Het zou zomaar kunnen. Waar het gaat om de beeldcultuur. 

Zo nieuw en boeiend als dat het in het begin zal zijn, te spelen en je te vergapen aan de nieuwe mogelijkheden. Te lachen om absurde filmpjes, zo zou de belangstelling hierin mijns inziens  ook weer snel  kunnen afnemen. 

Het zou ons kijkgedrag kunnen beïnvloeden en doen afnemen.  

De TV, de filmpjes op YouTube, Facebook, noem maar op.

Kijken naar fake moet toch op den duur gaan vervelen!! 

Wat echt  is en wat onecht, daar kom je immers niet makkelijk meer achter. Waarschijnlijk over een jaartje helemáál niet meer!  Waarom zou je dan nog kijken? Ook het nieuws, de pers, het journaal. Je weet immers niet precies hoe gekleurd het is wat je ziet. Hulde voor de betere persmensen,

Maar een weldenkend kritisch mens zal weten dat objectiviteit soms ver te zoeken is. Soms moet je zoveel zoeken dat je het spoor bijster raakt. 

Als straks de objectiviteit het nog meer aflegt tegen belangen krijgen we de zaken belicht vanuit één bepaalde  invalshoek zoals we al zien bij veel buitenlandse zenders . Deep Fake en AI worden ter manipulatie van het gepeupel ingezet. En deze burgers, gezeten op de bank met een zak chips slikken naast de chips de aangeboden informatie voor zoete koek

Tot bijna iedereen in de gaten krijgt: fake

Niemand wil toch voor de gek gehouden worden? Wie blijft er na een jaar of vijf nog kijken!?

Waarschijnlijk alleen de manipulatiegevoeligen.. De roepers. 

Als die groep nou es een beetje zou kunnen slinken...en dat we dan met z'n allen veel minder en selectiever naar het scherm kijken en meer naar elkaar....

Dan zou dát de zin van Deep Fake kúnnen zijn!. 

Tijd

Boodschappen doen en letten op de aanbiedingen. 

Hoe moeten we dat zien?

Kleinburgerlijk, pensionado-achtig, of gewoon zuinig? 

Een jaar of 10 geleden lette ik nooit op prijzen. Als een tornado ging ik door de supermarkt en griste mee van de schappen wat ik nodig had of wat me opeens wel lekker of nuttig leek.

Schoenen in de aanbieding bij de Aldi. Ik kan er nu nog steeds tientallen jaren mee vooruit.

Want de artikelen, die buiten het normale supermarkt assortiment vielen wekten wèl mijn speciale interesse., en vormden zo het oog van de tornado.

Nu ga ik naar verschillende supermarkten omdat bij de één iets in de aanbieding is, en bij de ander niet. 

Ik ben geen tornado meer. De storm is gaan liggen, ik koop met aandacht de producten. Lees etiketten soms. Bestudeer ze op nutri-scores, gezond leven, houdbaarheid, veganisme en prijs. 

Ik voel me ook niet meer gejaagd bij de kassa. Als er een rij mensen achter me staat te wachten trok ik me daar eerder wat van aan. Ik projecteerde m'n eigen ongeduld op de mensen die op mij aan het wachten waren, en ging gehaast te werk. Nu niet meer. Hoewel ik ook geen uitgebreid praatje ga houden met de kassière, zo erg is het niet; want dat is nog wel steeds een ergernis. Als voor me in de rij iemand staat die het kassameisje kent en ter plekke amicaal samen de gemeenschappelijke  kennissenkring doornemen.

Maar voor de  rest is het wel een zegen dat de haast uit mijn leven aan het verdwijnen is.

Niets doen

 Het is perfect weer om niets te doen dan het op je lijf te voelen. Die aangename temperatuur, de zonnewarmte, en een klein verkoelend briesje.

Je in het zweet werken met een snoeischaar en een zaag, daar is het geen weer voor. Die laten we liggen.

De tafel schuren en lakken? Even niet aan denken.

Binnenshuis te keer gaan met allerhande huishoudelijke middelen en apparaten?

Later

Ik heb buiten een loungebank. Die kunnen we met dit weer niet ongebruikt laten. Hij staat er niet voor niets. Soms staat hij een beetje te ver van de koelkast, maar een mens heeft ook beweging nodig.

Het is een dag om van te genieten, waarop niets hoeft. 

De mensen vragen wel eens

'En? Bevalt het, je pensioen!? Verveel je je nog niet? Ga je nog wat doen!? Waar houd je je de hele dag mee bezig?"

Dat vroegen ze niet toen ik nog werkzaam was bij mijn werkgever. Wat ik de hele dag deed. 

Mensen vullen dat wat in. Er wordt wellicht gedacht : 'nou is ie de hele dag thuis. Helemaal alleen! Hij moet wat doen, anders verpaupert ie straks!. Hij moet zich toch ook nuttig kunnen voelen, dat heeft een mens toch nodig!?!!

Er wordt bedachtzaam geknikt wanneer ik vertel over mijn bezigheden. 

'Op vakantie gaan'  lijkt opeens een andere betekenis gekregen te hebben. Een andere lading. Het is niet meer iets wat je hebt verdient, maar wordt eerder gezien als tijdsbesteding die niet ten dienste staat van de maatschappij. 

Een zekere afgunst denk ik waar te nemen. Misschien is dat eigen invulling, maar mensen reageren wel minder - zag ik nu een verwijtende blik!?-  als ik vertel dat ik zes weken wegga.

Waar ik me verder mee bezig houd?

Lezen, wandelen, sociale contacten onderhouden, es naar het theater, schrijven, en ook, niks doen ja! Ik doe wel eens niets, en dat is lekker!! Daar verpauper ik minder van als dat ik op mijn werk verpauperde. Niets doen en ervan genieten omdát je niets hoeft te doen! In een perfecte temperatuur, heerlijk buiten!!. 

Ik val niemand lastig. Ik wordt ook niet lastig gevallen! 

Ik leef op. Ik slaap beter, mijn bloeddruk is weer oké.  Niets doen kan zo heilzaam zijn. Laat me nou maar even.

Het minste

Dat vreedzaam  protesteren geen zin heeft kan niemand meer ontkennen. Het maakt niet uit met hoe velen je bent, hoe hard of dat je schreeuwt, hoeveel handtekeningen je verzamelt. Want je behoort tot het volk. Dat volk dat  scandeert 'Power to the people!', een leuze die uit een andere tijd komt. Maar het volk wordt niet gehoord. Het wordt niet vertegenwoordigd . De mannen die aan de touwtjes trekken hebben andere belangen. Die staan in hun toren van Babel besluiteloos te kijken naar de stoet die voorbij gaat, of misschien staan ze er met hun rug naar toe. 

'Het gepeupel, dat kennen we. Ach ja..'

Oh, er wordt wel even notie van gemaakt, dat wel.

Maar

protesteren is het enige wat we kunnen doen. We willen niet naar geweld grijpen om ons gelijk te halen. 

Maar als we niet gehoord en gezien worden, wat moeten we dan doen? Straks..?

We zijn afhankelijk van 'onze' leiders;  figuren met macht en geld, en een ego dat er op uit is gestreeld te worden. Mensen die zich willen laten gelden, en het volk zien als  fishes in het spel Risk. 

Ze zetten alles in om te winnen. 

Gisteren heb ik geprotesteerd. Ik was er 1 van de ongeveer 100.000 die vanaf het verzamelpunt op het Malieveld van Den Haag met een rood shirt door de stad toog. Het allerminste wat we kunnen doen. 

Indrukwekkend was de minuut stilte voor de slachtoffers in de Gazastrook. Zwijgend werden de armen in de lucht gestoken. De vingers vormden het vredesteken.

Er zijn veel mensen die om andere mensen geven.

De billen van Jumbo

Ik ken iemand die zo gek is op wielrennen dat ze alle renners herkent door alleen maar de billen te zien!

Ze heeft De Giro gevolgd op tv, net als de Tour de France en de Vuelta. Ze kent de billen die trillen op de kasseien van de ronde van Vlaanderen. Ze herkent de rondingen, de bewegingen, het opwippen uit het zadel. Ze ziet welke renners er zitvlakklachten hebben, huidirritaties, ontstekingen of pijnlijke bultjes onder de huid. Maar doorgaans zijn het billen waarvan de spieren goed ontwikkeld zijn. 

Ze weet welke renners  er een onderbroek onder hun fietsbroek dragen. Die vind ze doorgaans wel minder interessant. Gelukkig voor haar draagt vrijwel iedere renner  maar 1 enkele fietsbroek.

Oh! Als die billen gaan samenknijpen, Dat gaat zij ook! Dat kun je aan haar gelaatstrekken zien. Die doen dan krampachtig mee.

Op haar kamer aan de muur tegenover het bed hangt een poster .De Jumbo-Visma ploeg. Maar dan van achteren.  

De renners kunnen haar van de voorkant niet zo boeien. Zeker niet met die helmen en die brillen op. 

Nee billen! Lekker om daar in te knijpen ook vond ze, en dan elke keer weer zo'n fabelachtige snee die het geheel zo mooi gelijk verdeeld!

Een klein stukje van die snee boven de rand van het fietsbroekje, en ze heeft het niet meer! 

Ze heeft zich ingeschreven voor "Wedden dat"

Je kunt er om lachen, om dat billenkijken, maar het kan nog behoorlijk wat opleveren! 

De tussentijd

Mensen worden geboren,

Mensen sterven

In de tussentijd moet er geleefd worden en is er de gelegenheid om iets na  te laten voor als je straks weg bent.

Los of dat belangrijk is of niet.

Je laat bedoeld of onbedoeld wat achter

al is het soms maar voor korte tijd

Een herinnering voor een nabestaande

Laat het dan een fijne herinnering zijn

Een inspirerende gedachte

Een positieve visie

Een helpende ontdekking

Een praktisch ontwerp

Een fascinerend gebouw

Een eerlijke strijd

Een oog-of oorstrelend kunstwerk

Een sportieve prestatie

Gegeven liefde

Vooral dat

dat is prettiger sterven.

ik hoop dat ik nog tijd heb

Dromen

 Dromen tijdens je slaap blijft toch iets eigenaardigs. Je verwerkt er indrukken in met een mix van angst, onzekerheid, onwaarschijnlijkheid, of juist met een vrijheid die je in het dagelijks leven niet ervaart .  Mensen die je niet kent of misschien toch wel maken er hun opwachting.  In een droom heb je andere mogelijkheden of opeens niet meer. Dan vlieg je onbelemmerd rond of je beweegt je door stroop. Je verplaatst je binnen no time van de ene naar de andere locatie en alles veranderd voortdurend

Dromen is trippen zonder drugs. 

Of dromen betekenis hebben weet ik niet. Ze zouden waarschuwingen kunnen zijn of vingerwijzingen naar tekortkomingen of zwakheden. 

Ingegeven door beschermengelen. 

De wetenschap heeft er nog geen eenduidig antwoord op. Wel is duidelijk in welke fase van de slaap zich vooral dromen voordoen. Wetenschappers van verschillende expertises, zoals ook die vanuit de psychologie en de neurologie zijn nog niet klaar met er zich het hoofd  over te breken.

Het is een razend interessant gebied. 

Wat betekent het als je steeds over een slang droomt? Of over een zwijn? Of over het einde van de mensheid, of dat je altijd in een bobslee zit? 

Ik ben in mijn dromen heel vaak op reis. In verre landen. Ik verdwaal voortdurend; ik ben mijn vliegtickets kwijt, mijn paspoort, mijn geld. Situaties waarvan een mens paniekaanvallen zou KUNNEN krijgen, maar ik krijg ze niet. Het maakte me in het begin wel onrustig maar ondertussen heb ik in mijn slaap zo vaak verloren rondgelopen dat het me niet zo veel meer doet. Het zit bijna tegen de lucide droom aan omdat in mijn achterhoofd het besef aanwezig is: komt goed. Vanmorgen was ik in mijn droom al van alles kwijt voordat ik weg was. 

Dat belooft wat. In september vliegen we naar Bali.

Te vroeg

Zes uur in de morgen. De zon is al om tien voor half zes vanmorgen opgestaan en het eerste ochtendlicht is reeds grijzig verkleurd. Ik word wakker. Dat wil zeggen, ik doe mijn ogen open en zie.  Ik merk dat die grijze slingerende massa daar boven in mijn schedel ook al ongeduldig bezig is met de dag te proeven, en bezig is met allerhande futiliteiten. Ik wil dit nog niet. Ik luister naar mijn lichaam; ben ik echt wakker? Of wil mijn lijf nog verder slapen. 

Mijn lijf wil nog even onder zeil. 

Omdat ik geleerd heb dat je naar je lichaam moet luisteren doe ik m'n best mijn gedachten los te weken van mijn hersenen om ze te laten bevruchten door surrealistische of kinderlijke invloeden; wolkjes te laten zijn. 

En zo gebeurde, Ik gleed weg , 

Toen ik weer wederom mijn ogen opende was het bijna zeven uur. De dag mocht beginnen. Met een paar dromen rijker

Vrij verloren dag

Het viel me niet eens zwaar om boven op zolder te gaan roeien vanochtend. Wel zoek ik naar manieren om de afmattende bezigheid te verlichten met wat afleiding. Vanmorgen had ik een Ipad binnen mijn gezichtsveld geplaatst om er een boeiend interview te zien en te horen  met en over de denkbeelden  van Lieke Marsman, maar eenmaal aan het roeien geslagen overstemde het geknars en gebonk van de machine het geluid.

Wegen, 1 ons afgevallen 

De ochtendlucht was aangenaam merkte ik toen ik beneden door de achterdeur ons tuintje in liep. Geen dag om binnen te blijven zitten. 

Vanavond zou ik een ovenschotel maken met zalm. Het ingevroren pak met de vis haalde ik daarom alvast uit de vrieslade en legde het in de koelkast.

Ik besloot naar Flakkee te gaan, daar was een park waar ook veel dieren zijn geherbergd, en het leek me wel aardig om er eens een kijkje te nemen.  Het zijn impulsieve beslissingen die ik dan kan nemen. Ik wist ook in dit geval niet dat ik opeens 5 minuten later inderdaad onderweg naar Nieuwe Tonge zou karren. 

Ik kan mezelf wel verrassen wat dat betreft.

Wat is het heerlijk om vrij te zijn en dat je kunt doen wat je wilt. 

Soms ga ik in de auto zitten, en ga rijden zonder nog te weten waarheen. 

Onderweg in de auto begon mijn linkeroog irritant te prikken alsof er een licht bijtende vloeistof in was gekomen. Dat veronaangenaamde de heenreis . Pas na aankomst bij de dierentuin is het langzaam weggetrokken. Het ritje had misschien ook daardoor langer geduurd als ik dacht.

Ik had me van tevoren vergewist dat het parkje open zou zijn en zo kon men mij even later 15 euro zien neertellen voor een toegangskaartje.  CASH. Waarom cash? Omdat het vakje in mijn portemonnee waar ik mijn betaalpas en creditpas in bewaar leeg was. Ze waren niet te vinden in mijn trouwe nepleren geldhouder!!  Niet los in mijn broekzakken, niet in het zijvak van m'n tas....nee, dat kon ook niet. Er was maar 1 plek waar ik die belangrijkste pasjes bewaar en dat was leeg. In andere vakjes zit mijn OV kaart, mijn rijbewijs, mijn zorgpasje. Die had ik nog wel!

Echt ontspannen ben ik daarom het dierenpark niet ingewandeld. Jammer, want het weer was goed. Mijn hoofd mijmerde en herdacht  mijn handelingen van deze morgen en van gisteren . Waar kan ik de pasjes neergelegd hebben, of verloren..????.

Hoewel ik had vernomen dat het park heel diervriendelijk zou zijn stoorde ik me bijzonder aan het aanschouwen van uilen, aapjes en katachtigen in gevangenschap, achter hekwerk. Ik vond het aandoenlijk. Zo moeten dieren niet leven.

Wat dééd ik hier eigenlijk!?? Met die rare impulsen van mij!! Dierentuinen zijn geen fijne plekken voor mij! Dat wist ik toch eigenlijk al?!

Binnen een uur zoefde de Toyota weer door de verlaten landelijkheid op weg naar huis. 

Allengs werd het drukker. Hoe dichter bij huis, hoe drukker het werd. Het ongeduld moet van mijn gezicht af te schrapen zijn geweest.

Eerst moest ik van mezelf nog even langs de Karwei in Bergen op Zoom, ik had er gister een regenton gekocht maar het kraantje dat er bij zat was stuk. Ik vroeg  bij de klantenservice of ze een ander goed kraantje hadden en meteen of ze mijn pasjes gevonden hadden. Ik had immers daarmee gister afgerekend. Op beide vragen kreeg ik een negatief antwoord. Maar als ik echt zo'n regenton wilde hebben kon ik bij de vestiging van Karwei in Hoogerheide terecht. Daar waren ze nog op voorraad èn voor dezelfde prijs - het was een aanbieding,

Eerst maar es naar huis. Zoeken op alle mogelijke en onmogelijke plekken. Zoeken is een activiteit waar ik in uitblink, omdat ik nooit wat vind. 'Vinden' is Ingrids specialiteit, maar die was er nu niet .

Ik vond niets, ook niet toen ik voor een tweede keer op dezelfde plaatsen zocht, en besloot contact op te nemen met de plaatsen waar ik gistermiddag  was en waar ik de portemonnee heb getrokken.

De Jumbo, die kreeg ik telefonisch niet te pakken- daar moest ik dus zelf nog langs-  Een koffietentje in de stad, waar ik een oude buurvrouw in een rolstoel naar toe heb gereden, of misschien lagen de pasjes nog wel te slingeren in de auto die ik gister bij me had en waarmee Ingrid naar haar werk was gegaan? Even langs haar werkplek en in de auto neuzen...Niets.!! Bij het ABG dan? niks!!

Dan de procedures maar opstarten thuis. On line en telefonisch pasjes blokkeren en nieuwe aanvragen. 

Duurde het maar net zo lang als de tijd die het kost om het op te schrijven.

Daarna, toch maar even, ondanks de irritante wegomleidingen waarbij ik mezelf  in een zen modus  moet dwingen, naar Hoogerheide.

De dag was anders gelopen als de ochtend had beloofd. 

's Avonds zou ik nog een speciaal receptje gaan koken . Ingrid bleek echter op haar werk vanmiddag warm gegeten te hebben. 

Hoe dan ook, die zalm gaat vanavond toch de oven in. Voor die tijd al, ga ik de dag opnieuw beginnen. Gewoon binnen, Nergens heen. 

Iedereen is wel eens wat kwijt

Gieren en een dood blad

 Gieren komen deze kant op. Ik hoorde het gisteren . Het zijn er vooral al veel in België, maar ook hier zijn ze gesignaleerd! 

Vale gieren zijn het, aaseters met  valse koppen. Hun brede vleugels werpen donkere schaduwen over het land wanneer ze overvliegen. 

Het gaat goed met de vogels. Ze worden in Europa  goed beschermd! 

In veel culturen wordt het dier gezien als symbool van hoop en geluk. Ik zie zelf de symboliek van de gier als de opkomst en ondergang van extreem rechts in Europa. Tja, daar zou ik over kunnen uitweiden. Maar ik laat het bij deze persoonlijke gedachte.   

Later doe ik dat misschien. Ieder heeft zo z'n associaties

*

Vandaag knipte ik een dood blad van onze bananenplant, en vlak voor ik het in het keuken groenbakje wilde proppen trof mij de structuur en vooral de vorm ervan. Fotowaardig zelfs, vond ik.

Volgende!

 100 Jaar is hij geworden, gestorven door slijtage, mijn allerlaatste oom. Op een bed In een verzorgingshuis in Dordrecht heeft hij zijn laatste adem uitgeblazen. 

Mijn oom Gerrit

Ooit was ik rijkelijk voorzien in het aantal ooms en tantes. Ik kan velen nog zo voor me halen. Ik weet hun stem nog, Kan ze horen praten. 

Ze zijn bijna allemaal kiekjes geworden in een losbladig  fotoboek. Mijn ome Gerrit was de tweelingbroer van mijn vader. Het was een eeneiige tweeling . Uiterlijk praktisch identiek. 

Mijn vader heeft het aardse daglicht voor het laatst magen aanschouwen  in september 2018. Hij had ooit 10 zusjes en broertjes. Allemaal zijn ze weg. Ook de meeste verhalen zijn met hen verdwenen

Mijn laatste bezoek aan deze oudere generatie, de look-a-like van mijn vader  heb ik nu afgesloten. Het zat er aan te komen. 3 Maanden geleden  heb ik de oude man voor het laatst gezien. Met hem is de hele generatie voor mij niet meer onder ons. Ik behoor tot de volgende generatie die vertrekt. 

Dat is niet fijn als je van het leven houdt. Laat die boot nog maar even wegblijven. Ik heb nog  plannen. 

Dag oma en opa, dag vader en moeder, 

Dag tante Stien,  oom Kees  tante Teunie,  oom Jan W,   oom Leen,  tante Annie, tante Cor,  oom Arie,  tante Jop,  oom Jan R,  tante Alie,  oom Jan vd S  ,oom Henk, tante Jo,  tante Adrie,  oom Piet,  tante Bep,  oom Gerrit,  tante Jo. 

Dag familie

Hans Teeuwen - Badmeester - Trui

Voornemens waar maken ( 2)

Wil je voor jezelf geloofwaardig zijn, is het goed om te doen wat je je voorgenomen hebt. 

Zo kon me mij vandaag minutenlang aanschouwen terwijl ik op de roeimachine de bewegingen maakte waarvoor de machine bedoeld is. Daarnaast ben ik vandaag naar het zwembad gereden.

Ik zou er uitstappen, en het gebouw betreden.

Het zwembad. Ik wist wat ik voor ogen moest houden. Het was allemaal niet zo'n mijn ding, maar ik zou me na afloop van het bewegen in het water beter voelen als daarvoor.  Dat was de bedoeling! Soms moet je iets opofferen om er toch iets moois voor terug te krijgen.

Van tevoren had ik gekeken naar de openingstijden, maar dat was een puzzel.  

Wat ik voor ogen had was een paar baantjes trekken in het wedstrijdbad en tussendoor lekker even wat losjes zwemmen in het recreatie bad. 

Op de site stonden er watersporten waar ik me tegen betaling bij zou  kunnen aansluiten.  Aqua jogging, Aqua vitaal, Aqua robics, S.Wet (?), AquaLogics, Aqua Drums Vibes, en Aqua resistance.  Waar zwemmen vroeger nog iets van ontspanning in zich droeg, is nu de discipline er in geslopen.

Ik wil met al die fratsen nog niets te maken hebben. Gewoon, wat ik al zei, wat baantjes trekken en een bubbelbadje nemen tussendoor, drijven op mijn rug, rustig aan dobberen.  De afwisseling is fijn . Daar houd ik van!. 

Resoluut, voor ik me kon bedenken, stapte ik af op de onaantrekkelijke blonde bebrilde kassière, en kocht er een kaartje. 8,50. 

Dat was echter alléén oor het recreatie bad, dat zou om 13.00 opengaan. 

En het wedstrijdbad dan!? Maar nee, dat ging niet. Het is óf het één, óf het ander. Het wedstrijdbad ging nu dicht. 'Dan weet U dat voor volgende keer'

'Als die er ooit komt' dacht ik iets te hard

Wilt U alleen banen zwemmen dan kost dat 6.50. 

Wilt U nog een supplement bij Uw kaartje meneer? vroeg de receptioniste. Ik vroeg wat dat was

Een zakje chips en ranja. 

Het is natuurlijk ook geen goed idee om op woensdagMIDDAG naar het zwembad te gaan!!!

Potverdorie

De verleiding weerstaan om het kaartje weer terug te verkopen aan de receptioniste

Nee, niet doen!

Dan maar alleen het recreatiebad.!! Het was 12.51u en het zou zo open gaan. Maar ik kon me niet van tevoren vast omkleden in een hokje. Ik kon straks in de centrale hal vanaf 13.00  in de rij gaan staan met mijn kaartje waarop een QR code stond geprint dat na het scannen ervan een hekje zou openen waardoor ik toegang kreeg tot het inwendige van het sportcomplex. 

Ik moet wel zeggen, voorheen kreeg je altijd een bandje uitgereikt die je dan om je pols moest binden, ook om het hekje te openen, en dat vond ik die QR code wel een verbetering. Dat bandje ging bij mij vaak los zitten en dan was ik altijd bang dat ik het zou verliezen in het zwembad. Die zorgen zijn dus verleden tijd.

In het hokje had ik het voor mezelf redelijk goed georganiseerd. Het aanzwellend geluid van kinderherrie probeerde ik voor lief te nemen en ook heb ik er geen probleem van gemaakt dat toen ik er achter kwam dat ik het kaartje met de QR code ook nodig had voor het openen van een kluisje, ik dat kaartje niet meer voorhanden had. Ik had het nog wel ergens, maar waarschijnlijk weggestopt in de achterzak van m'n lange broek. Die zat ergens onderin mijn tas.

Ik besloot de tas op een plastic stoel naast het zwembad te leggen met een handdoek er overheen. Fuck de kluisjes

En ik het zwembad in. Ik deelde het bad met een paar moeders met kleintjes maar vooral met lagereschoolkinderen, waarvan het aantal bleef groeien. Ik deed mijn best veel te zwemmen en dat lukte aanvankelijk nog wel aardig, Echter het plezier in het water werd er niet groter op doordat het gegil dat onvolgroeide pubers in toenemende mate produceerden toenam en me uiteindelijk deed besluiten me na een half uur uit het water te hijsen. Ook omdat het aantal pubers ondraaglijk werd. Ter complementering van mijn nog te schrijven blog nam ik voor vertrek een audio-opname van de audiohel die nu zijn hoogtepunt bereikte.  Helaas lukt het me niet om deze te plaatsen. 

Belangrijk was dat ik daadwerkelijk naar het zwembad was geweest en er gezwommen had, en verdomd, mijn scharniertjes bewogen zich lekkerder en soepeler toen ik naar de auto liep.

Maar mocht er een volgende keer komen, dan ga ik het anders aanpakken.

Niet dat ik het er nu over heb gehad maar terug naar huis moest ik opeens denken aan de badmeestersketch van Hans Teeuwen uit zijn show 'Trui'.  Dat was een absurde sketch. Ik heb hem thuis nog es bekeken, en genoten. 

Voornemens waar maken

Weer thuis pakken we geroutineerd de draad weer op.  Ik ben verdorie met twee kilo aan persoonlijk gewicht méér thuisgekomen als waarmee ik wegging. Enige discipline is de komende tijd dus vereist aangaande mijn eetlust en snaaizin, anders sta ik binnenkort bij de kledingrekken XXL!   Koekies vermijden luidt nu het devies!. En...meer bewegen!! Niet alleen maar wandelen. Allemaal leuk en aardig hoor, die stappentellert, maar het zet echt geen gram weg! Het gestel blijft gesmeerd dus in conditie, maar méér leveren de wandelingen fysiek niet  op.

Wat wel telt is sporten!! 

Hoe komt het toch dat ik daar zo'n hekel aan heb? En dat ik me er zo moeilijk toe kan zetten? Het maken van voornemens om te gaan sporten alléén al kost me  energie! 

Dus naar een sportcentrum zit er even niet in. Al heb ik mezelf beloofd om als pensionado over drempels heen te stappen...

Maar ik heb thuis mogelijkheden om te sporten!!!. 

Roeien! De roeimachine boven stond eerst in een wat krap donker hoekje waar de spinnen er heel veel plezier van hadden, maar nu hebben we de machine een meer aantrekkelijker plaats gegeven, het apparaat heeft meer ruimte nu, in een voormalige slaapkamer. Er is meer te zien vanaf je zadel terwijl je over het frame glijdt en aan de handvaten trekt.  De tijd zal het leren of dat dit werkt. 

Ingrid wilde het apparaat het liefst een plaats geven beneden in de woonkamer, maar ik ben faliekant voor dit onzalige plan gaan liggen. Een roeimachine in de woonkamer!!  Dag sfeer. Dag huislijk gevoel! Nee, dat gaan we niet doen. Wat een onrust zal dat ook geven, als de één naar een rustig praatprogramma wil luisteren en de ander zich in het zweet loopt te werken op dat apparaat dat bij elke roeislag bonkt. 

Het enige voordeel van een roeimachine beneden is dat hij dan dichter bij de buitendeur staat. 

Zwemmen!! Dat kan ik dan NIET thuis doen ( ons bad is groot genoeg om in te liggen maar dan houdt het op!)  Maar zwemmen, dat weet ik wel, doet me altijd goed voelen, als het er op zit. Dat zit ik lekker in mijn lijf, voel me eigenlijk heerlijk dan!! Dat is dan een sportieve bezigheid waar ik wel enig enthousiasme voor op kan brengen daarom. Alleen dat gedoe met dat omkleden enzo vind ik vervelend, Maar daar kan ik me vast overheen zetten. Ik hoorde over de onlangs overleden VVD Politicus Hans Wiegel dat deze zich met de auto naar het zwembad bewoog gekleed in zijn badjas! Thuis was hij dan alvast in zn zwembroek gestapt, tasje met erin een badhanddoek en een onderbroek en gaan. Dat is misschien wel een goed idee, Want dat omkleden in zwembaden in nauwe hokjes met koude natte vloeren, waar dan geheid een kledingstuk op terecht komt werkt niet plezierbevorderlijk .

Maar, zwemmen, dat moet het zijn. 

Ik weet wel dat ik het eerder heb gezegd. Ik heb me een jaar of 7 geleden een zwemabonnement aangeschaft voor het zwembad 'De Melanen'. Vol goede voornemens!!! 

Nooit geweest

Zover moet ik het nu niet laten komen

Verder kan ik natuurlijk gerichte buikoefeningen doen!! Dat dient direct immers  het hoofddoel: Buikje kwijtraken! !! Afslanken dus!!  Sterkere armspieren krijgen is een secundair doel, dat komt dan later wel. Er zijn verschillende apps waar het gaat om het doen van buikoefeningen! Laat ik er maar es eentje uitpikken en daar es mee gaan beginnen. De oefeningen die ik voorheen weleens deed ( jawel!) deed ik in bed of op het toilet, en bestond er uit dat ik mijn buikspieren zo stevig als ik kon introk, vasthield, losliet en dan wéér stevig introk. Zo een tijdje achter elkaar. Dat voelde wel alsof ik goed bezig was, al wist ik eigenlijk ook wel dat dit niet ècht zoden aan de dijk zou zetten. Maar je kon het wel lekker onder het warme dekbed doen. Ik dacht: misschien is dit wel mijn ei van Columbus!

Mensen kunnen zichzelf goed voor de gek houden en ik ben geen uitzondering

Waar ik wel erg goed in ben:

Excuses vinden! Waarom ik vandaag niet gesport heb. 

'Ja, dat zou ik doen, ik dacht er opeens aan toen ik me aan het afdrogen was na een douche. Ik was net lekker fris, en om dan te gaan sporten...dan ben je voor niks onder de douche geweest...

Maar kom, niet te flauw nu. Zorgen dat ik die kilo's snel kwijt raak! Yes!!! Go!

Wordt vervolgd