Je gaat vliegen zeg je. Vliegen naar het buitenland, en wat klinkt dat heerlijk vogelachtig vrij!! Vliegen naar het buitenland!! Wie doet je wat! De wind door je haren, je armen gespreid, daar ga je dan.
Was het maar zo'n hemelse beleving. De werkelijkheid is anders.
Gister heb ik nog gevlogen in een Boeing 737.
Voordat ik aan boord was was het lang wachten in brede spiraalrijen voor het inchecken en vervolgens voor de de security-check. Iedereen die wel eens vliegt weet dat. Dat je op je sokken je broek moet zien op te houden wanneer je door het detectiepoortje moet en je je schoenen en je riem op een kunststof bak op een lopende band hebt moeten plaatsen die net als de rest van je handbagage door röntgenapparatuur wordt geleid.
Daarna door naar het vliegtuig.
Het gangpad is een kluwenrij van mensen die proberen hun trolleys koffers en tassen in overvolle bagagevakken te proppen. Langzaam en al enigszins in zen-modus bereikte ik mijn zitplaats, de plek waartoe ik de komende vier-en-een-half-uur tot was veroordeeld: De stoel 10E! Ik zette me schrap tussen twee anderen in. De heer en mevrouw E9 en E11.
Iets meer dan 180 mensen aan boord'.
'Vliegen' bedacht ik me toen, is eigenlijk het tegenovergestelde van vliegen. Jij vliegt niet, nee, je bevind je in een situatie waarin je voorlopig niet meer vrijuit kunt bewegen. Wat vanaf nu nog mogelijk is aan beweging is beperkt tot het doen van kleine hoofdbewegingen. Met het enkelgewricht kun je fijn spelen, en met de onderarmen vanaf het elleboogscharnier kun je softenonachtig proberen dingen te pakken of oprapen . Escapades die soms tot verstoorde blikken leiden bij de buurtjes aan weerszijden.
De 'captain-crew' doet het met hun uniform voorkomen alsof je je in een driesterrenrestaurant bevindt wanneer ze met een opgetogen gezicht een bestelling bij je komen opnemen, waarvan het probleemloos verorberen tot de hogere kunsten gerekend mag worden.
Er zijn schermpjes waarop staat hoe lang het nog lijden is tot je op je bestemming bent.
In een vliegtuig zit je gevangen.
Ik probeer te verzitten, m'n benen te bewegen, mezelf af te leiden door een spelletje te spelen op m'n mobiel. Ik deed mijn best te gaan slapen. maar de piloot doet me door de speaker keer op keer wakker schrikken door rondgebrachte waar en taxfree producten aan te prijzen op een manier waar een doorgewinterde marktkoopman een puntje aan kan zuigen. Piloten vliegen ook nog een vliegtuig, maar dat doen ze er een beetje naast lijkt wel.
De gezagvoerder liet sympathiek wel weten boven welk eiland of welke stad we vlogen. De wolkeloze hemel moet het dan mogelijk hebben gemaakt voor degene die het geluk hadden bij een beslagen ruitje te zitten, het vermelde gebied er vaag doorheen te kunnen waarnemen. Ik zat niet bij zo'n raampje .
En als ik het toch over het vliegtuig heb, en dan hou ik er over op: er is gesleuteld aan de manier waarop de passagiers ingelicht moeten worden hoe te handelen en zich te gedragen in het vliegtuig; ook en vooral in een noodgeval. Wat je moet doen als je neerstort , of in het water beland. De uitleg daarvan wordt niet meer gedaan door stewards of stewardessen, nu is er het volgend filmpje te zien:
Bedenk dat ik bij het bekijken ervan niet eens de mogelijkheid zag om op te staan.
Vliegen is je laten meevoeren.
Laten we dat maar gewoon zeggen voortaan.
Ga je vliegen?
-Nee, ik word vervoerd. Op 10E
Maar goed, waar je afgeleverd wordt, dat kan dan wel weer mooi zijn
Geen opmerkingen:
Een reactie posten