Gisteren heb ik dan toch maar die pot met bockworst opengemaakt. Af en toe, zo eens in het halfjaar heb ik die hotdogbehoefte. Dat doet de gedachte daaraan me bijna kwijlen! Een broodje met worst en mosterd!. Dan kan ik het niet laten en is het sterker dan de strijdende vegetariër in mij. Opeens ligt er dan een blik of een pot met van die worsten in mijn winkelkarretje!
Terwijl, dat is het gekke, het achteraf in de regel toch tegenvalt. Het is nooit helemaal wat ik in mijn hoofd had. Het valt altijd tegen. Knakworstjes.
Maar in een vlaag heb ik toch die pot aangeschaft. Broodjes erbij. En een paar avonden later, tegen bedtijd kwam de lekkere trek naar boven en heb ik de deksel van de pot opengemaakt en de bokworsten opgewarmd.
De mosterd die we hadden aangeschaft leek wel zoete picalilly ,dat viel tegen, maar we hadden geen andere mosterd voorhanden. De worstjes gingen op de broodjes en... ... BAH . Weer niet! Ze smaakten me niet meer, Vieze geur. Vleesafval! Dat is nu al de zoveelste keer!! Dit keer werd ik er bijna misselijk van. Nog even gekeken of de bokworsten misschien niet over de datum waren, maar dat was niet het geval. Vanaf nu nu zit het gebeiteld in het hoofd: Nooit meer worstjes!!! Ik heb de rest weggegooid, en de smaak met yoghurt weggewerkt.
1 opmerking:
Heel goed! Dan hoeft de vegetariër in jou minder te strijden!!
Een reactie posten