Mocht ik de afgelopen maanden een tekort aan slaap hebben gehad, mijn lichaam haalt dat nu in met een constante behoefte aan rust, liggen en slapen. s Middags, 's avonds en 's nachts kan ik wanneer de omgeving dit toestaat, wegdommelen in vaak droomrijke spinsels terwijl mijn vakantiepartner, mijn vrouw, dit met een toenemende bezorgdheid gadeslaat. Ze ziet haar gezelschap voor het merendeel languit of met opgetrokken knieën op de bank of op het bed. Gezelligheid ziet er anders uit. Dat begrijp ik.
Drank is er geen debet aan, mocht iemand dit vermoeden. Of dat ik te veel zou eten, dat valt reuze mee
Wat waarschijnlijker is, is de temperatuur die me loom maakt. Die me lui, maar me verder overigens wel aangenaam doet voelen. Mijn lichaam heeft behoefte aan die warme koestering
Maar , ook vanuit een schuldgevoel, ik zou mezelf liever zien als energieke en enthousiaste jongen die tot in de nachtelijke uurtjes kwik en fief de wereld inkeek. Die voor zijn vrouw aangenaam gezelschap zou zijn
Helaas, de oogleden beginnen opeens loodzwaar te wegen en vallen in een kort onbewaakt moment toe.
Vandaag ga ik een serieuze poging doen om de slaap de baas te blijven en telkens weer nieuwe energie in het hoofd en lichaam te stoppen.
Als ik daar maar niet nóg eerder moe van word...
Wordt vervolgd..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten