Meer en meer mensen leveren hun huid uit aan de inktnaald van een tatoeëerder. Het taboe is er af! Jan en alleman versiert ( een deel van) het lichaam met tekeningen en/of teksten. We zien een groeiend aantal tattooshops in de winkelstraat. Het is het laatste decennia voor de wind gegaan met de branche.
Het maakt me als ik het zie nieuwsgierig. ' Wat zie ik daar nou op je lijf? 'zou ik dan willen vragen 'Wat is dat? Waarom heb je dat laten zetten?' Ik zou het allemaal wel willen weten. 'Hoe impulsief heb je hem laten zetten? Heb je spijt dat je het gedaan hebt?' Persoonlijk vind ik het zelden een fraai gezicht wanneer mensen zich met inkt hebben laten bewerken/ versieren. Zeker wanneer het gelaat ook is meegenomen. Ik weet niet of ik dat dapper of dom moet vinden.
Meestal wel dom, omdat ik het doorgaans lelijk vind. Net zag ik iemand, die had een soort behangmotiefje over zijn armen.
Hoger opgeleiden schijnen zich minder vaak te laten tatoeëren. Wat dat zegt?
Laatst sprak ik iemand die er helemaal niets van moest hebben. Haar man was thuisgekomen met op zijn borst een groot rood hart getatoeëerd waarin in zwierige letters haar naam stond: 'HANNY, VOOR HET LEVEN! Ze was er niet door gecharmeerd. Dat viel hem tegen, want hij had ingeschat dat ze verrast zou zijn. Het tegendeel was waar. Het eerste wat ze zei bij de aanblik ervan was ' Je kunt het toch wel laten verwijderen hè!?'
Maar dat was een lastige.
Het is opgelopen dit akkefietje tot grote desastreuze proporties waarin ze hem op een bepaald moment onder verdoving heeft gebracht en hem in die staat een extra tatoeage heeft toegebracht.
Onder het hart heeft ze met inkt geprikt. ECHT NIET!!! GROETJES HANNIE .Toen hij uit zijn verdoving bijkwam en zag wat ze had aangericht is bij hem het licht utigegaan. Hij vloog haar woedend aan! Buren hoorden kabaal en belden 112. Al snel kon men de politiewagen horen aansnellen: "Ta-tooo, ta-tooo, ta-tooo"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten