Ik las vandaag in de Volkskrant de volgende werkelijk onthutsende, schokkende en verschrikkelijke cijfers:
Het kost in totaal (minimaal) 3000 miljard (3.000.000.000.000) dollar om de kredietcrisis op te lossen
Het kost "slechts" 200 miljard (200.000.000.000) om de honger uit de wereld te helpen.
Snapt u nog waar wij met zijn allen mee bezig zijn?
woensdag 18 februari 2009
zondag 15 februari 2009
Collecteren
‘Het is eigelijk niet meer van deze tijd’hoorde ik laatst iemand zeggen. Het ging over het huis-aan-huis collecteren voor een nobel doel.
Of ‘nobel doel?’
Dat maken we ZELF wel uit of het een nobel doel is!!
Het schooien van deur tot deur met een rammelbus met gleuf is wellicht een restant van vroeger. Van ver voor de tijd dat mensen zeiden: ‘Ik heb al gegireerd’.
Mensen hoeven ook niet meer wakker te worden gemaakt door kerkklokken als ze naar de kerk willen gaan. Ze hebben een digitale wekker. Met ingesteld favoriete tune om bij wakker te worden.. Dolly Parton’s ‘nine-to-five’or whatever.
Maar daarom hoeft het luiden van de klokken nog niet meteen tot het verleden te horen.
Of vindt U dat gezien het dalende bezoekersaantal kerken zowiezo tegen de vlakte moeten?
Dat kan. We kunnen Nederland updaten. Moeten we eerst wat afbreken.
Vuurtorens bijvoorbeeld! Kunnen opgeruimd! Zijn overbodig!. De zeevaart zit niet meer op een jagend licht te wachten.
Watertorens, weg ermee!. Ze zijn niet langer in gebruik, dus wat staat het er nog?
Molens! Kom op!.
Vol is vol!
Dat kan ook gaan over de vergaarbak van ons cultureel erfgoed.
Kennelijk hechten we zeer aan de dingen. Markeerplaatsen.Ze ontlenen ons de identiteit van pré-multiculti. En daar houden we van.
De huis-aan huis collectant wordt gedoogd. Geprezen wordt hij zelfs, voor diens inzet. Maar eerlijk is eerlijk, eigelijk zou hij klompen moeten dragen.
Of ‘nobel doel?’
Dat maken we ZELF wel uit of het een nobel doel is!!
Het schooien van deur tot deur met een rammelbus met gleuf is wellicht een restant van vroeger. Van ver voor de tijd dat mensen zeiden: ‘Ik heb al gegireerd’.
Mensen hoeven ook niet meer wakker te worden gemaakt door kerkklokken als ze naar de kerk willen gaan. Ze hebben een digitale wekker. Met ingesteld favoriete tune om bij wakker te worden.. Dolly Parton’s ‘nine-to-five’or whatever.
Maar daarom hoeft het luiden van de klokken nog niet meteen tot het verleden te horen.
Of vindt U dat gezien het dalende bezoekersaantal kerken zowiezo tegen de vlakte moeten?
Dat kan. We kunnen Nederland updaten. Moeten we eerst wat afbreken.
Vuurtorens bijvoorbeeld! Kunnen opgeruimd! Zijn overbodig!. De zeevaart zit niet meer op een jagend licht te wachten.
Watertorens, weg ermee!. Ze zijn niet langer in gebruik, dus wat staat het er nog?
Molens! Kom op!.
Vol is vol!
Dat kan ook gaan over de vergaarbak van ons cultureel erfgoed.
Kennelijk hechten we zeer aan de dingen. Markeerplaatsen.Ze ontlenen ons de identiteit van pré-multiculti. En daar houden we van.
De huis-aan huis collectant wordt gedoogd. Geprezen wordt hij zelfs, voor diens inzet. Maar eerlijk is eerlijk, eigelijk zou hij klompen moeten dragen.
donderdag 12 februari 2009
de smaak van sneeuw
Van Leslie Schwartz.
"Een prachtige observatie van de invloed van een tragedie op de bijzondere bewoners van een bergdorp. Leslie Schwartz schrijft met precisie en elegantie" ( Janet Fitch)
woensdag 11 februari 2009
zondag 8 februari 2009
maak wat van je leven
Omdat elke dag je laatste kan zijn, hebben we het weekend besloten er op uit te gaan. We waren uitgenodigd in Wissant,en hebben genoten van de omgeving daar.
vrijdag 6 februari 2009
donderdag 5 februari 2009
Spam
Wat NOU weer in mijn mailbox?! Een enquête?! Er komt te veel spam reclame-onzin binnen. Het is het best om het meteen ongelezen te verwijderen.
Maar deze las ik ( waarom eigelijk? Had ik niks te doen?)
Het was de ‘wintereditie van de nationale voordeel enquete’.
Of ik mee wilde doen en bij regelmaat enquetes wilde invullen en dan korting krijgen blablabla.
Die eeuwige terreur. Méér willen ze weten! Meer meer. Nee, ALLES!. ALLES willen ze weten!
En dan lees je de bekende grote letters:
Gratis 2 DVD's naar keuze cadeau, en kans maken op superhoofdprijzen?
En dan de iets kleinere letters:
Als dank voor uw deelname ontvangt u per mail, gegarandeerd een code cadeau waarmee u 2 gratis DVD's kunt huren bij Huppeldepup, dé grootste online videotheek van Nederland!
Met vriendelijke groet,
Team Nationale Enquêtes
Ik mag, als dank voor mijn deelname, twee GRATIS DVD’s HUREN!
Ze bedoelen natuurlijk:DVD’s gratis huren.
Nou, ik ben óm hoor!
Nee, ik werd niet door dit aanbod verleid tot het invullen van de enquête. Voor mijn principiele bezwaren om mee te werken met dit soort dingen moet je met iets beters over de brug komen.
Een vliegvacantie voor vijf personen, naar Malaga , en dan een apartementje en een autootje.
Dat wil ik.
DAN mag je mij een keertje spam sturen en wat vragen. Anders niet.
Maar deze las ik ( waarom eigelijk? Had ik niks te doen?)
Het was de ‘wintereditie van de nationale voordeel enquete’.
Of ik mee wilde doen en bij regelmaat enquetes wilde invullen en dan korting krijgen blablabla.
Die eeuwige terreur. Méér willen ze weten! Meer meer. Nee, ALLES!. ALLES willen ze weten!
En dan lees je de bekende grote letters:
Gratis 2 DVD's naar keuze cadeau, en kans maken op superhoofdprijzen?
En dan de iets kleinere letters:
Als dank voor uw deelname ontvangt u per mail, gegarandeerd een code cadeau waarmee u 2 gratis DVD's kunt huren bij Huppeldepup, dé grootste online videotheek van Nederland!
Met vriendelijke groet,
Team Nationale Enquêtes
Ik mag, als dank voor mijn deelname, twee GRATIS DVD’s HUREN!
Ze bedoelen natuurlijk:DVD’s gratis huren.
Nou, ik ben óm hoor!
Nee, ik werd niet door dit aanbod verleid tot het invullen van de enquête. Voor mijn principiele bezwaren om mee te werken met dit soort dingen moet je met iets beters over de brug komen.
Een vliegvacantie voor vijf personen, naar Malaga , en dan een apartementje en een autootje.
Dat wil ik.
DAN mag je mij een keertje spam sturen en wat vragen. Anders niet.
dinsdag 27 januari 2009
computer (8)
De Digital Giant had zijn voicemail nog niet afgeluisterd, maar wel gezien dat Gert gebeld had.
Door de telefoon gaf hij Gert, die achter zijn multi-media-apparaat gezeten was, aanwijzingen waar te klikken, en hoe het toetsenbord te beroeren. Gert volgde de instructies met een verkrampte nek. Hij had immers zijn beiden handen nodig om de ingesproken handelingen uit te voeren, en hield het kubieke telefoontoestel ( model Jan des Bouvrie) geklemd tussen oor en schouder.
Het opvolgen van de telefonische instructies leidde niet tot enig resultaat.
Computerman zou nu zelf komen opdagen, en hij zou ook een nieuwe Rauter meenemen
( Rauter? Dat is zo’n modemkastje, leerde Gert bij) Hij zou dezelfde avond nog komen, tussen 6 en 9. Gert geloofde hem.
Die avond had de familie bezoek. Een reusachtige vriend was langsgekomen voor een aangenaam verpozen.
Alweer een reus? Jawel!
Nog groter? Jawel.
‘Schaapachtig’ dat is het woord, dat past bij de lach van computerman toen hij die avond hoorde dat hij vermoord zou worden.
Woorden, uitgesproken door de Vriend. Die op waarde geschat werden. En terwijl genoten werd van een heerlijke Spaanse visschotel met rijst, waarin de conversatie de verschillende mogelijkheden en opties over het vermoorden van de computerdeskundige de revue passeerden, begon deze aan de klus. Een klus die de hele maaltijd duurde, en uiteindelijk zou eindigen in de aanschaf van een nieuwe Rauter. Een goede, gedegen Rauter! En prima beveiligd ook nog! ‘Hadden ze dat nu maar meteen gedaan’ zei de Wijsheid achteraf.
Het bedrag voor de arbeid en het nieuwe apparaat werd neergeteld, en handen (ook van de Vriend) werden geschud toen computerman vertrok. De wens werd uitgesproken dat ze elkander het komend half jaar niet meer zouden zien.
Gert hoopte het ook, van ganscher harte.
Wellicht voorlopig geen vervolg, dus.
Door de telefoon gaf hij Gert, die achter zijn multi-media-apparaat gezeten was, aanwijzingen waar te klikken, en hoe het toetsenbord te beroeren. Gert volgde de instructies met een verkrampte nek. Hij had immers zijn beiden handen nodig om de ingesproken handelingen uit te voeren, en hield het kubieke telefoontoestel ( model Jan des Bouvrie) geklemd tussen oor en schouder.
Het opvolgen van de telefonische instructies leidde niet tot enig resultaat.
Computerman zou nu zelf komen opdagen, en hij zou ook een nieuwe Rauter meenemen
( Rauter? Dat is zo’n modemkastje, leerde Gert bij) Hij zou dezelfde avond nog komen, tussen 6 en 9. Gert geloofde hem.
Die avond had de familie bezoek. Een reusachtige vriend was langsgekomen voor een aangenaam verpozen.
Alweer een reus? Jawel!
Nog groter? Jawel.
‘Schaapachtig’ dat is het woord, dat past bij de lach van computerman toen hij die avond hoorde dat hij vermoord zou worden.
Woorden, uitgesproken door de Vriend. Die op waarde geschat werden. En terwijl genoten werd van een heerlijke Spaanse visschotel met rijst, waarin de conversatie de verschillende mogelijkheden en opties over het vermoorden van de computerdeskundige de revue passeerden, begon deze aan de klus. Een klus die de hele maaltijd duurde, en uiteindelijk zou eindigen in de aanschaf van een nieuwe Rauter. Een goede, gedegen Rauter! En prima beveiligd ook nog! ‘Hadden ze dat nu maar meteen gedaan’ zei de Wijsheid achteraf.
Het bedrag voor de arbeid en het nieuwe apparaat werd neergeteld, en handen (ook van de Vriend) werden geschud toen computerman vertrok. De wens werd uitgesproken dat ze elkander het komend half jaar niet meer zouden zien.
Gert hoopte het ook, van ganscher harte.
Wellicht voorlopig geen vervolg, dus.
Her Morning Elegance
Kunstzinnig en grappig 'stop- motion'filmpje van Oren Lavie. Kwam ik toevallig op het internet tegen. Take a look.
Computer (7)
De laptop van zijn zoon zag er mooi zwartglimmend uit. Prima scherm, goede resolutie, en vergeleken met Gerts computer was het een snelle..
Dat de oplader van het apparaat na een week doorbrandde deed wel weer het ergste vrezen, maar dat werd merkwaardig soepel afgehandeld. Telefoontje, opsturen, de volgende dag een nieuwe oplader in huis. Die avond werd er gebeden in Huize Davincini.
Maar, één ding: het apparaat had een ander besturingssysteem dan de computer van Gert. Hij werkte met Windows, zoon met Vista..Dat bleek problemen te kunnen opleveren. Het draadloze modem, het beveiligde netwerk, bleek door de laptop meestal niet gebruikt te kunen worden. Hierdoor werd het voor zoonlief vaak onmogelijk om van het internet gebruik te maken.
Nu volgt deze jongen een studie, waarvoor je wonderlijk genoeg nauwelijks studieboeken nodig hebt. De studie verlangt van de student dat hij alle benodigde informatie en studiemateriaal via het internet bij elkaar surft..
Zoonlief zegt: ik kan thuis niet studeren want ik kan hier zonder verbinding niet werken, ik ga de stad even in.
Hier werd een appel gedaan op Gert. Hier diende actie te worden ondernomen:
Gert schakelde de hulp van Computerman in.
Computerman, ‘kordaat wie immer ‘sprak:’ OK, ik heb mijn agenda niet bij me, maar ik bel vanavond voor een afspraak’ Gert vermoedde hier reeds dat dit een afspraak zou worden waar hij de reus later nog eens aan zou moeten herinneren.
En dat bleek ook zo te zijn. Want wat bleef de telefoon rustig die avond.
De volgende dag sprak Gert de voicemail in. ‘Je zou bellen?!’
Twee dagen later werd contact openomen..
‘Excuses!’
De vrouw van onze computerreus lag in het ziekenhuis met een behoorlijke longontsteking, en hij zat nu met de kinderen en…afin, vandaar. Maaarrr ’s AVONDS zou hij langskomen.
Gert dacht, we zien wel.
De voordeurbel bleef echter stil die avond. Wel, het was al laat, ging de telefoon. ‘Sorry’. Een andere klus was uitgelopen. Overmacht. Kon hij overmorgenavond komen?
‘Goed’ zei Gert, en dacht: ‘laten we gek doen!’ Maar als hij er dan niet is dan is het finito, en zoek ik desnoods een computerdwerg!!!
Vrijdagavond, net toen Gert gelaten zuchtend vermoedde dat Computerman ook ditmaal verstek zou laten gaan, stond hij dan toch met z’n immense gestalte voor de deur. Hij gaf een hand en toog meteen aan het werk. Dat was Computerman zoals Gert computerman kende! Geen tijd te verpillen! Het werk wachte.
Gert voelde alle verwijten ogenblikkelijk wegvloeien.
En binnen een kwartier zei de diepe bas die bij een ware reus past triomfantelijk dat het klusje geklaard was.
Inderdaad, De laptop liet keurig zien dat het informatie kon binnenhalen. Gert bracht nog wel te berde dacht dat dit wel vaker was gebeurd, maar dat het het volgende uur wel eens heel anders kon zijn, maar The man from the Digital Solutions, zoals computerman zichzelf afficieerde, dacht van niet, of de modem zou het niet aan moeten kunnen. Het beveiligingsniveau van de netwerkverbinding had hij wel een beetje naar beneden moeten schroeven ( heet dat downdaten?), maar echt veel risico zou dat voor hen niet inhouden. Alles doet het, en anders: ‘Just call me’ Gert pakte de portemonnaie en even later was computerman weg.
‘Naar huis? ‘
-‘Neen! Naar een volgende klus!’
Wauw! 10 uur ’s avonds! That’s the spirit!
Het was twee dagen later toen Gert achter zijn p.c. gezeten bemerkte dat verbinding met het draadloos modem niet langer tot de mogelijkheden van zijn multi-media-apparaat behoorde.
Iets met een I.P. adres dat niet klopte.
Ook zoon riep verontwaardigd vanachter zijn laptop dat hij zo maar weer eens naar de stad ging, omdat hij toch niets voor zijn studie kon doen. Geen verbinding.
Al was het zondag, Gert hing aan de telefoon om computerman te vragen dit ongemak te herstellen.
Maar life kreeg hij de man van de digital-solutions niet te spreken. Gert sprak het bandje in en wachte gelaten af.
Wordt vervolgd
Dat de oplader van het apparaat na een week doorbrandde deed wel weer het ergste vrezen, maar dat werd merkwaardig soepel afgehandeld. Telefoontje, opsturen, de volgende dag een nieuwe oplader in huis. Die avond werd er gebeden in Huize Davincini.
Maar, één ding: het apparaat had een ander besturingssysteem dan de computer van Gert. Hij werkte met Windows, zoon met Vista..Dat bleek problemen te kunnen opleveren. Het draadloze modem, het beveiligde netwerk, bleek door de laptop meestal niet gebruikt te kunen worden. Hierdoor werd het voor zoonlief vaak onmogelijk om van het internet gebruik te maken.
Nu volgt deze jongen een studie, waarvoor je wonderlijk genoeg nauwelijks studieboeken nodig hebt. De studie verlangt van de student dat hij alle benodigde informatie en studiemateriaal via het internet bij elkaar surft..
Zoonlief zegt: ik kan thuis niet studeren want ik kan hier zonder verbinding niet werken, ik ga de stad even in.
Hier werd een appel gedaan op Gert. Hier diende actie te worden ondernomen:
Gert schakelde de hulp van Computerman in.
Computerman, ‘kordaat wie immer ‘sprak:’ OK, ik heb mijn agenda niet bij me, maar ik bel vanavond voor een afspraak’ Gert vermoedde hier reeds dat dit een afspraak zou worden waar hij de reus later nog eens aan zou moeten herinneren.
En dat bleek ook zo te zijn. Want wat bleef de telefoon rustig die avond.
De volgende dag sprak Gert de voicemail in. ‘Je zou bellen?!’
Twee dagen later werd contact openomen..
‘Excuses!’
De vrouw van onze computerreus lag in het ziekenhuis met een behoorlijke longontsteking, en hij zat nu met de kinderen en…afin, vandaar. Maaarrr ’s AVONDS zou hij langskomen.
Gert dacht, we zien wel.
De voordeurbel bleef echter stil die avond. Wel, het was al laat, ging de telefoon. ‘Sorry’. Een andere klus was uitgelopen. Overmacht. Kon hij overmorgenavond komen?
‘Goed’ zei Gert, en dacht: ‘laten we gek doen!’ Maar als hij er dan niet is dan is het finito, en zoek ik desnoods een computerdwerg!!!
Vrijdagavond, net toen Gert gelaten zuchtend vermoedde dat Computerman ook ditmaal verstek zou laten gaan, stond hij dan toch met z’n immense gestalte voor de deur. Hij gaf een hand en toog meteen aan het werk. Dat was Computerman zoals Gert computerman kende! Geen tijd te verpillen! Het werk wachte.
Gert voelde alle verwijten ogenblikkelijk wegvloeien.
En binnen een kwartier zei de diepe bas die bij een ware reus past triomfantelijk dat het klusje geklaard was.
Inderdaad, De laptop liet keurig zien dat het informatie kon binnenhalen. Gert bracht nog wel te berde dacht dat dit wel vaker was gebeurd, maar dat het het volgende uur wel eens heel anders kon zijn, maar The man from the Digital Solutions, zoals computerman zichzelf afficieerde, dacht van niet, of de modem zou het niet aan moeten kunnen. Het beveiligingsniveau van de netwerkverbinding had hij wel een beetje naar beneden moeten schroeven ( heet dat downdaten?), maar echt veel risico zou dat voor hen niet inhouden. Alles doet het, en anders: ‘Just call me’ Gert pakte de portemonnaie en even later was computerman weg.
‘Naar huis? ‘
-‘Neen! Naar een volgende klus!’
Wauw! 10 uur ’s avonds! That’s the spirit!
Het was twee dagen later toen Gert achter zijn p.c. gezeten bemerkte dat verbinding met het draadloos modem niet langer tot de mogelijkheden van zijn multi-media-apparaat behoorde.
Iets met een I.P. adres dat niet klopte.
Ook zoon riep verontwaardigd vanachter zijn laptop dat hij zo maar weer eens naar de stad ging, omdat hij toch niets voor zijn studie kon doen. Geen verbinding.
Al was het zondag, Gert hing aan de telefoon om computerman te vragen dit ongemak te herstellen.
Maar life kreeg hij de man van de digital-solutions niet te spreken. Gert sprak het bandje in en wachte gelaten af.
Wordt vervolgd
zondag 25 januari 2009
3 waarheden (1)
‘Veiligheid Creeëren we niet door muren te bouwen maar door deuren te openen’ (U. Kekkone)
‘Alles wat we aandacht geven wordt groter’ (Kabat Zinn)
‘Het is niet zo dat we dingen niet durven te doen omdat ze moeilijk zijn, ze zijn moeilijk omdat we ze niet durven te doen’ (Seneca)
‘Alles wat we aandacht geven wordt groter’ (Kabat Zinn)
‘Het is niet zo dat we dingen niet durven te doen omdat ze moeilijk zijn, ze zijn moeilijk omdat we ze niet durven te doen’ (Seneca)
dinsdag 20 januari 2009
zaterdag 17 januari 2009
Batman
OK. Retro TV!
Als kind keek ik naar Batman. Net als naar de Wrekers
Ik heb veel bewondering voor deze series. Ze zijn geschikt voor jong en oud. Kinderen vonden het, net als ik, buitengewoon spannend, en de ouderen hadden er een hoogst komische serie aan. Bekijk de bovenstaande scene
dinsdag 13 januari 2009
legendarische platenhoezen
Nooit gehoord, deze l.p. Alleen de hoes gezien, en vooral de titel gelezen. Toppunt van goedkope sentimentaliteit. Verschrikkelijk, wat een ellende. En daardoor bijna weer cult.
Mooi album met mooie nummers, en een prachtige hoes. 'Breakfast in America'van Supertramp.
Nog met de Twin Towers.
'In search of the last Chord', Moody Blues. Zwaar ondergewaardeerde groep. Zwaar ondergewaardeerd album.
Schaatskoorts
Persoonlijk vind ik het wel een prettig gezicht
Smeltend ijs,
De eendjes weer terug in het water
De sjaal weer aan de kapstok,
De autoos weer pekelvrij
En de schaatsen aan de wilgen.
Het spijt me voor de oerhollandse koek- en zopie-eter, die met gezonde kaaskop en rode wangen de tijd van zijn leven op het ijs had.
Ik kan dit gevoel niet delen.
Schaatsen is leuk, en meer niet.
Natuurlijk gun ik iedereen zijn gekte.
Maar als je zo’n schaatsgek bent; ik heb wel een dringende tip voor je:
Voorat het ijs helemAAL weg is, kun je NU NOG naar de Noordpool! Met het vliegtuig ben je er zo!
Ja, ik ZEG het maar!
Kom op schaatsgek, pak je schaatsen en BOEK die vakantie. Leuk!
Lekker toeren!
,
Smeltend ijs,
De eendjes weer terug in het water
De sjaal weer aan de kapstok,
De autoos weer pekelvrij
En de schaatsen aan de wilgen.
Het spijt me voor de oerhollandse koek- en zopie-eter, die met gezonde kaaskop en rode wangen de tijd van zijn leven op het ijs had.
Ik kan dit gevoel niet delen.
Schaatsen is leuk, en meer niet.
Natuurlijk gun ik iedereen zijn gekte.
Maar als je zo’n schaatsgek bent; ik heb wel een dringende tip voor je:
Voorat het ijs helemAAL weg is, kun je NU NOG naar de Noordpool! Met het vliegtuig ben je er zo!
Ja, ik ZEG het maar!
Kom op schaatsgek, pak je schaatsen en BOEK die vakantie. Leuk!
Lekker toeren!
,
zaterdag 10 januari 2009
Real roadmovie
Ooit, jaaaaren geleden, zag ik een roadmovie. Een RAILroadmovie eigelijk. Gefilmd door de reiziger zelf, reizend in een trein door een gedeelte van Rusland.
Ik weet geen titel, of regisseur. De film is me wel bijgebleven. Hij bestond voor het grootste gedeelte uit het voorbijglijdend landschap. Zoals gezien door de reiziger kijkend door het raam naar buiten.
Het effect was dat ik zelf het gevoel kreeg in die trein te zitten, en door het raam naar buiten keek, en ik vond dat heerlijk. Ik houd ervan op reis te zijn.
Er mogen van mij meer van die films op t.v. Genieten!!!
Ik wil zelf op vakantie ook eens zo'n film maken. Karrend door een natuurgebied, de kamera mee laten draaien. En dan voornamelijk door de voorruit filmen. Dit terugziend krijg je, meer nog dan door vakantiekiekjes, eerder je vakantiegevoel terug, denk ik
Bij dit bericht had ik een filmpje gedaan. Ik had aan Gert gevraagd of hij het even voor me wilde oploaden, maar dat is niet gelukt. Ik probeer later nog wel iets, ter illustratie
Ik weet geen titel, of regisseur. De film is me wel bijgebleven. Hij bestond voor het grootste gedeelte uit het voorbijglijdend landschap. Zoals gezien door de reiziger kijkend door het raam naar buiten.
Het effect was dat ik zelf het gevoel kreeg in die trein te zitten, en door het raam naar buiten keek, en ik vond dat heerlijk. Ik houd ervan op reis te zijn.
Er mogen van mij meer van die films op t.v. Genieten!!!
Ik wil zelf op vakantie ook eens zo'n film maken. Karrend door een natuurgebied, de kamera mee laten draaien. En dan voornamelijk door de voorruit filmen. Dit terugziend krijg je, meer nog dan door vakantiekiekjes, eerder je vakantiegevoel terug, denk ik
Bij dit bericht had ik een filmpje gedaan. Ik had aan Gert gevraagd of hij het even voor me wilde oploaden, maar dat is niet gelukt. Ik probeer later nog wel iets, ter illustratie
donderdag 8 januari 2009
Karwei
Hij liep dan toch weer daar, waar je hem nimmer zou verwachten. Leerde hij dan niet? Was het massochisme?
Gert liep tussen de schappen van de bouwmarkt. ‘Karwei’
Oud woord, karwei. .Het ruikt naar houtsplinters, zaagsel, het klinkt als cirkelzagen en hamergeklop.Het beeld van noeste arbeid door eerlijke ambachtslieden..
Wat moest Gert in de wereld van Karwei?
Hij stond met zijn vrouw bij de afdeling: toiletten. Behalve het spoelblok van het toilet was ook de bril aan vervanging toe.
1 Bril sprong er onmiddellijk uit. Een wijnrood gelakte! Ja hoor, ze vielen er beide op! Universeel model, past op elke pot. Kost een aardige duit ( ‘100 gulden’had Gert snel omgerekend), maar goed. Dan heb je ook wat.
Wat had Gert een trek toen hij thuis kwam. Hij werd bijna akelig van dat lege gevoel in zijn buik. Maar toch won zijn ijver het van zijn trek, want meteen begon hij de oude bril van de WC te verwijderen. Hij wilde de nieuwe bril metéén plaatsen.
Dat er nog het e.e.a. gereinigd diende te worden werd heel snel duidelijk.
Er kwam WC reiniger, schuurmiddel en een allesreiniger aan te pas, voordat de nieuwe zitting met goed fatsoen geplaatst kon worden.
De instructies waren simpel, en Gert toog dan ook voortvarend te werk. Dit karwei was ook aan hem besteed!
Even later zat de bril stevig en wel op de pot gemonteerd! Net toen hij de vrouw wilde roepen, om het resultaat, behaald in zo’n korte tijd, te komen bekijken, tilde hij de deksel van de bril, en bleek het deksel maar voor een klein stukje open te gaan. De lage spoelbak op de w.c. pot liet voor de deksel onvoldoende ruimte om rechtop te staan. Zo zou je niet op de bril kunnen zitten.
Gert demonteerde de bril, en zocht naar ander mogelijke manieren om de bril zo te bevestigen, dat het deksel wel open zou gaan. Universeel is universeel.
Maar, eind goed, al goed. Dat lukte niet. Een vertrouwd gevoel sidderde door zijn lijf.
De oude bril werd weer gepakt. Gert monteerde het ding op de keramieke pot, en klaar was kees!
De WC was weer eens goed gereinigd.
Dag goed besteed!
En dan nu een boterham met pindakaas
Gert liep tussen de schappen van de bouwmarkt. ‘Karwei’
Oud woord, karwei. .Het ruikt naar houtsplinters, zaagsel, het klinkt als cirkelzagen en hamergeklop.Het beeld van noeste arbeid door eerlijke ambachtslieden..
Wat moest Gert in de wereld van Karwei?
Hij stond met zijn vrouw bij de afdeling: toiletten. Behalve het spoelblok van het toilet was ook de bril aan vervanging toe.
1 Bril sprong er onmiddellijk uit. Een wijnrood gelakte! Ja hoor, ze vielen er beide op! Universeel model, past op elke pot. Kost een aardige duit ( ‘100 gulden’had Gert snel omgerekend), maar goed. Dan heb je ook wat.
Wat had Gert een trek toen hij thuis kwam. Hij werd bijna akelig van dat lege gevoel in zijn buik. Maar toch won zijn ijver het van zijn trek, want meteen begon hij de oude bril van de WC te verwijderen. Hij wilde de nieuwe bril metéén plaatsen.
Dat er nog het e.e.a. gereinigd diende te worden werd heel snel duidelijk.
Er kwam WC reiniger, schuurmiddel en een allesreiniger aan te pas, voordat de nieuwe zitting met goed fatsoen geplaatst kon worden.
De instructies waren simpel, en Gert toog dan ook voortvarend te werk. Dit karwei was ook aan hem besteed!
Even later zat de bril stevig en wel op de pot gemonteerd! Net toen hij de vrouw wilde roepen, om het resultaat, behaald in zo’n korte tijd, te komen bekijken, tilde hij de deksel van de bril, en bleek het deksel maar voor een klein stukje open te gaan. De lage spoelbak op de w.c. pot liet voor de deksel onvoldoende ruimte om rechtop te staan. Zo zou je niet op de bril kunnen zitten.
Gert demonteerde de bril, en zocht naar ander mogelijke manieren om de bril zo te bevestigen, dat het deksel wel open zou gaan. Universeel is universeel.
Maar, eind goed, al goed. Dat lukte niet. Een vertrouwd gevoel sidderde door zijn lijf.
De oude bril werd weer gepakt. Gert monteerde het ding op de keramieke pot, en klaar was kees!
De WC was weer eens goed gereinigd.
Dag goed besteed!
En dan nu een boterham met pindakaas
woensdag 7 januari 2009
Leven
Het is een Goede Morgen,
Zonlicht en warmte is er. Ik hoor geen enkel, geen enkel storend geluid.
Er is haar lieve stem. Haar lieve lach, haar hand even door mijn haar.
Er zijn geen muren.
Ze stapt van onze wolk en komt even later terug met voor mij een kopje koffie en een boterham met bramenjam.
Ik luister naar gedempte tevreden stemmen en voel een licht windje door mijn haar. Ik overweeg of ik bij de stemmen ga zitten. Ik ken ze.
Ik draag een soort katoenen poncho. Mij wordt een glas verse jus-d’orange gegeven, en een elstar-appeltje.
Veboden vrucht? Welnee!
Wanneer ik een eindje loop zie ik dat terrasje met uitzicht waar ik een cappuccino neem, een warme kersenflap erbij.
Dan loop ik naar een gelegenheid bij een meertje in de bergen. Wat een rust en wat een pracht. Wat een helder water. Je kunt de vissen zien. Een vriendelijke vrouw brengt mij zomaar een broodje ham. Ik had er niet eens om gevraagd, maar het was precies dat, waar ik zin in had. Ze zegt: ‘de lunch komt er zo aan’ en aan een tafeltje waarover een wit tafellaken ligt gedrapeerd, staat mijn rieten stoel. Wanneer ik ga zitten,, brengt ze me wit brood met gebakken spek, gebakken ei,plakjes tomaat en mayonaisse.
Daarna voel ik me heerlijk verzadigd. Ik ga op het warme zand liggen en val in slaap.
Als ik wakker wordt is dat omdat een slanke oosterse vrouw me vriendelijk wekt. Ze heeft een schaal bij zich met daarop stukjes mango, verse annanas, een olijfje, wat salades en wit stokbrood.
Wanneer ik van de schaal heb gegeten vraagt zij of ik een massage wil.
Ik geniet en knik even naar Jezus om mijn geluk kenbaar te maken. Hij knikt vriendelijk terug, en uit het niets staat er opeens een bord met bitterballen op een terracotta kleurig picnickleedje. Met mosterd! Ook is er een koud biertje en een flesje koele droge witte wijn
Oh man.
En daar komt een gitarist, die verderop lekker gaat tokkelen, nadat hij mij heeft laten weten dat ik de gemarineerde kippepootjes eens moet proberen, Achter mij staat zij . Ze heeft een bordje bij zich, en daarop liggen er al twee.
Nagenietend van de kip krijg ik een doekje waarmee ik mijn handen en mondhoeken kan reinigen
En dan, als het licht enigszinds begint te schemeren, dan is er precies op tijd het avondeten. Ik zit samen met haar aan een blauwe zee. Er staat nauwelijs wind.. We eten samen en genieten van gebakken aardappeltjes, en een overheerlijk lekkerbekje, met wat broccoli en worteltjes.
Als toetje hebben we vannile-vla. Gewoon vannille vla. Maar dat kan ook zo lekker zijn!.
Als we een eindje langs een lichtende zee hebben gelopen, en er een heerlijke duik in hebben genomen, gaan we genieten van nog een kopje koffie, met een stukje kwark-taart.
’s Avonds kan ik op bezoek gaan waar en wanneer ik maar wil
Ons bed staat onder een palmboom, we zien de oplichtende zee. Zo nu en dan staat er bij wijze van verassing opeens een tafeltje bij ons bed met een flesje Palm en cashew-noten. Neergezet door een ons welgezinde stille en goede kracht.
En ik bid tot Onze Vader: Dank U dat ik nu dan eindelijk het leven kan leven zoals het volgens mij bedoeld is!
.
wauwelen
Opgevangen in een café, een gesprekje tussen twee studenten sociologie
'Als je een boel wauwelt kan het zomaar zijn dat er opeens iets zinnigs tussen zit.'
- 'maar dat gaat dan verloren'
'Dat gaat dan verloren ja, dus..'
-'Wauwel niet'
'Precies ja, wauwel niet'
Daarna hebben ze ongeveer tien minuten zwijgend tegenover elkaar gezeten, achter hun biertje.
'Als je een boel wauwelt kan het zomaar zijn dat er opeens iets zinnigs tussen zit.'
- 'maar dat gaat dan verloren'
'Dat gaat dan verloren ja, dus..'
-'Wauwel niet'
'Precies ja, wauwel niet'
Daarna hebben ze ongeveer tien minuten zwijgend tegenover elkaar gezeten, achter hun biertje.
dinsdag 6 januari 2009
Advertentie
Toen we nog in Den Haag woonden werden dit soort kaartjes regelmatig bij ons door de brievenbus geduwd.
"WAUW! WAT een man!" zei een vriendin toen ze het kaartje las. Maar ze heeft nimmer gebruik van zijn diensten gemaakt. Ik ook niet. Ik zoek gewone klussers. Iemand die me helpt een nieuwe WC-pot te plaatsen, bijvoorbeeld
maandag 5 januari 2009
Moustache
.....................ze houdt niet van me
.............ze houdt van me
Niet kleren maken de man, maar de moustache, de snor. Zonder snor gaat 's nachts het licht uit.
Dat een paar van die borstelige haartjes zo'n verschil uitmaken is een eigenaardig fenomeen. 'Hee, ik ben nog wel je zelfde lekkere lieverd hoor!'kan ik roepen, maar nee hoor.
Ik krijg zonder snor geen voet meer tussen de deur bij haar.
ook niet als ik romantisch Frans spreek.
kursus voor mannen
Deze uitnodiging ontving ik een tijdje geleden van een vriendin. Even er op klikken om het goed te kunnen lezen. Het gaat om een kursus voor mannen, met enkele interessante onderdelen. Heb je ook interesse? laat het even weten.
opgevangen in een atelier
‘Dus je vind er nix aan?
Weet je dat dat me nu werkelijk geen RUK interesseerd?
Maar ik hou toch van je? Zei je dat?
Nou, wat zou dat!?
Houden van is niet meer dan houden van.
Je moet er niet meer aan ophangen dan nodig is.
Hachee is lekker, vooral in de winter bedoel ik.
Dus zeur niet
En zanik niet over Kunst, of over Creativiteit
Voor alles wat ik zelf maak geldt, dat het mij niet uit maakt of het goed is of niet,
Als IK het maar leuk vind.
Activiteiten met Anderen, DAN wordt het ingewikkeld!
Want dan moet die ander het ook nog leuk vinden…
Daar kan ik flink de schurft aan hebben ja.
Daarom doe ik niets met anderen.
Samen kunst maken is water bij de wijn doen. En daar wordt de wijn niet beter van snoepie’
Weet je dat dat me nu werkelijk geen RUK interesseerd?
Maar ik hou toch van je? Zei je dat?
Nou, wat zou dat!?
Houden van is niet meer dan houden van.
Je moet er niet meer aan ophangen dan nodig is.
Hachee is lekker, vooral in de winter bedoel ik.
Dus zeur niet
En zanik niet over Kunst, of over Creativiteit
Voor alles wat ik zelf maak geldt, dat het mij niet uit maakt of het goed is of niet,
Als IK het maar leuk vind.
Activiteiten met Anderen, DAN wordt het ingewikkeld!
Want dan moet die ander het ook nog leuk vinden…
Daar kan ik flink de schurft aan hebben ja.
Daarom doe ik niets met anderen.
Samen kunst maken is water bij de wijn doen. En daar wordt de wijn niet beter van snoepie’
zondag 4 januari 2009
hoe het nieuwe jaar in
Verbaasd keek men mij aan.
WAT??
Heb je geen tips om mee verder te kunnen in het nieuwe jaar?
‘Nee, ik weet het niet, dus doe maar wat! Je kunt altijd meer dan dat je denkt.
Er zijn wel universele dingen over hoe je leven moet, misschien kun je daar weer eens naar kijken. D’r zijn 10 geboden, bijvoorbeeld, weet je wel? Moet IK daar nog wat aan toevoegen? Ik kan alleen maar zeggen: plezier, succes en sterkte’
WAT??
Heb je geen tips om mee verder te kunnen in het nieuwe jaar?
‘Nee, ik weet het niet, dus doe maar wat! Je kunt altijd meer dan dat je denkt.
Er zijn wel universele dingen over hoe je leven moet, misschien kun je daar weer eens naar kijken. D’r zijn 10 geboden, bijvoorbeeld, weet je wel? Moet IK daar nog wat aan toevoegen? Ik kan alleen maar zeggen: plezier, succes en sterkte’
woensdag 31 december 2008
2009
Dat zou toch mooi zijn. Elke morgen in het komend jaar ZO wakker worden, met DIE gedachte. En dan monter je bedje uit huppelen, naar de badkamer, heerlijk koud water over je kneitertje gooien. Voor de spiegel je armen naar jezelf uitspreiden, en met een open gezicht en met een nieuwsgierigheid die bij een nieuwe dag hoort, de dag omarmen. Vandaag is NIEUWDAG!
IK LEEF!
Nou, laten we niet gaan overdrijven. Maar ik wens iedereen in 2009 veel positiviteit toe. Ook 's morgens.
maandag 29 december 2008
Uitbuiken
Voor veel mensen is het weer een tijd van bijkomen na copieuze Kerstmaaltijden.
Ook voor de kleintjes in Sesamstraat was het feest!
knoop
Waarom doet zo'n man zoiets? Om te laten zien dat ie het kan wellicht('Ik wed dat ik het kan')of verschijnt deze Nieuw-Guineese(?) man zo voor de dokter en vertelt hij over zijn probleem.
Of is hij juist GEHOLPEN door zijn dokter, nu hij de wens te kennen heeft gegeven verder geen kinderen meer te willen?
Of zouden mannen van daar dat allemaal kunnen, en hij doet het nu even leuk voor die aardige toeriste met haar fotocameraatje?
Je weet het niet. Maar eerlijk is eerlijk, ik doe het hem niet na.
Heb jij ook nog leuke vakantiefotoos? stuur ze gerust op.
retro TV
Retro TV is in. Er is een ongekende honger naar de 'niets aan de hand TV' uit de Mies Bouwman-generatie. Hiermee volgt de TV programmering een trent die de regering Balkenende met 'Waarden en normen'heeft ingezet. Beiden willen de oude tijden doen herleven.Van Toen. Toen gezag nog gezag was en plezier nog plezier.
Dit onbelemmerd streven naar de terugkeer van een tijd dat de meeste politici nog in de katoenen poepluiers zaten (milieuvriendelijk almost avant la lettre)verraadt een licht paniekerig beleid van 'redden wat er nog te redden valt'. Er wordt aan de noodrem getrokken van de voortdenderende vooruitgang. Immers, De schaduwkanten hiervan worden grimmiger, ongrijpbaar en onbeheersbaar.
Maaarrr, of 2010 zich net zo makkelijk laat ombuigen als ware het 1955, ik zie het nog niet helemaal gebeuren. Al vind ik de poging imposant te noemen
Wat mij betreft: het enige retro beeld waar ik nog wel eens naar terugverlang is het bovenstaande.
woensdag 24 december 2008
Antoine Dufour
Voor liefhebbers van de accoustische gitaar, een must see! Ik had nog niet eerder van hem gehoord, maar vind hem steengoed.
kerst
Wil ik m’n kinderen iets over Kerst vertellen, dat ze iets weten van de origine van het feest, onze cultuur, maar dan stuit ik weer ergens op.
Ten eerste zou het, voor dat doel, goed zijn, om de kinderen eens mee te nemen naar een inspirerende Kerkdienst, waar het feest is!.Waar gevierd wordt! Hallelujah!
Maar feestelijk is het niet in de kerk. Het is er over het algemeen sober en plechtig. Gekuch, geschuif, blikken naar anderen, koud vaak. Een onverstaanbare galm van een voorganger, de zijige klanken van al even onverstaanbare psalmen, meegemurmeld door de aanwezige gemeente, met de boekjes in de hand. De tijd die maar niet is vooruit te branden, en een dienst die maar niet af-ge-lo-pen wil ZIJN!.
Kinderen gaan dreinen, zeuren, jengelen, ouders proberen hun kroost rustig te sissen,er ontstaat chaoas in de kerk.
Daar krijgen wij, en mijn kinderen geen Kerstgevoel van.
Desalniettemin hebben ze het meegemaakt. De Kerk is er bij hen niet geliefder op geworden
In mijn woonplaats wordt echter een alternatief geboden: De herdertjestocht!
Met lampionnen en vrolijke lichtjes loop je dan ’s avonds door een donker bos met honderden mensen, om uiteindelijk terecht te komen bij een Kerststal. Het is koud, vaak wat modderig in het bos. Om je heen wordt gepraat over de scheiding van Alie, en het gebroken been van Stef, maar goed. De lichtjes lichten feeëriek op in een lange bochtige sliert door het bos, en dat op zich, geeft het geheel iets sfeersvols.
Uiteindelijk wordt halt gehouden bij het tafereel wat de Kerststal moet voorstellen, en nou, ja, dan ben je allen daar tesamen.Op een open plek in het bos. Saamhorig staan we allemaal gelijk te wezen. Bij de Kerststal.
Het is dan mooi om met z’n allen een kerstlied te zingen, of om te luisteren naar een mooi lied.
Dit had de organisatie de afgelopen jaren ook bedacht. Waar ze echter volledig aan voorbij zijn gegaan is aan de voor mij logische gedachte, namelijk dat het voorzingen moet gebeuren door iemand die KAN zingen.
Wat er nu gebeurd is dat de microfoon in handen is van een voorzanger die bij het openen van zijn mond de bomen doet kreunen en de aanwezigen na een ogenblik van aan de grond genageld te hebben gestaan doet besluiten zo snel mogelijk het hazenpad te kiezen. De samengedromde lichtjes spetteren alle kanten op het bos in. Saamhorigheid in vluchten! Mensen verdwalen, komen soms pas middernacht verkleumd thuis, maar de prioriteit was: wegwezen van het trommelviezen teisterende geluid. Jaar in, jaar uit eindigd het tafereel met deze apotheose.
Kesrtgevoel betekende voor de kinderen ook toen, vooral: thuiskomen.
.
Dit jaar blijven we thuis. Ik verzin zelf wel wat. Zo dacht ik: ik ga de tekst van de kerstliedjes eens doornemen, ik ken ze niet eens meer. Kijken of dat nog aansprekende teksten zijn voor de kinderen. Op het internet vond ik de tekst van ‘Stille nacht’
Stuit ik op de Protestante, en de Katholieke versie.
Het Godshuis is verdeeld. Zucht.
Ten eerste zou het, voor dat doel, goed zijn, om de kinderen eens mee te nemen naar een inspirerende Kerkdienst, waar het feest is!.Waar gevierd wordt! Hallelujah!
Maar feestelijk is het niet in de kerk. Het is er over het algemeen sober en plechtig. Gekuch, geschuif, blikken naar anderen, koud vaak. Een onverstaanbare galm van een voorganger, de zijige klanken van al even onverstaanbare psalmen, meegemurmeld door de aanwezige gemeente, met de boekjes in de hand. De tijd die maar niet is vooruit te branden, en een dienst die maar niet af-ge-lo-pen wil ZIJN!.
Kinderen gaan dreinen, zeuren, jengelen, ouders proberen hun kroost rustig te sissen,er ontstaat chaoas in de kerk.
Daar krijgen wij, en mijn kinderen geen Kerstgevoel van.
Desalniettemin hebben ze het meegemaakt. De Kerk is er bij hen niet geliefder op geworden
In mijn woonplaats wordt echter een alternatief geboden: De herdertjestocht!
Met lampionnen en vrolijke lichtjes loop je dan ’s avonds door een donker bos met honderden mensen, om uiteindelijk terecht te komen bij een Kerststal. Het is koud, vaak wat modderig in het bos. Om je heen wordt gepraat over de scheiding van Alie, en het gebroken been van Stef, maar goed. De lichtjes lichten feeëriek op in een lange bochtige sliert door het bos, en dat op zich, geeft het geheel iets sfeersvols.
Uiteindelijk wordt halt gehouden bij het tafereel wat de Kerststal moet voorstellen, en nou, ja, dan ben je allen daar tesamen.Op een open plek in het bos. Saamhorig staan we allemaal gelijk te wezen. Bij de Kerststal.
Het is dan mooi om met z’n allen een kerstlied te zingen, of om te luisteren naar een mooi lied.
Dit had de organisatie de afgelopen jaren ook bedacht. Waar ze echter volledig aan voorbij zijn gegaan is aan de voor mij logische gedachte, namelijk dat het voorzingen moet gebeuren door iemand die KAN zingen.
Wat er nu gebeurd is dat de microfoon in handen is van een voorzanger die bij het openen van zijn mond de bomen doet kreunen en de aanwezigen na een ogenblik van aan de grond genageld te hebben gestaan doet besluiten zo snel mogelijk het hazenpad te kiezen. De samengedromde lichtjes spetteren alle kanten op het bos in. Saamhorigheid in vluchten! Mensen verdwalen, komen soms pas middernacht verkleumd thuis, maar de prioriteit was: wegwezen van het trommelviezen teisterende geluid. Jaar in, jaar uit eindigd het tafereel met deze apotheose.
Kesrtgevoel betekende voor de kinderen ook toen, vooral: thuiskomen.
.
Dit jaar blijven we thuis. Ik verzin zelf wel wat. Zo dacht ik: ik ga de tekst van de kerstliedjes eens doornemen, ik ken ze niet eens meer. Kijken of dat nog aansprekende teksten zijn voor de kinderen. Op het internet vond ik de tekst van ‘Stille nacht’
Stuit ik op de Protestante, en de Katholieke versie.
Het Godshuis is verdeeld. Zucht.
dinsdag 23 december 2008
Hollandse kust
Uren dagen maanden, jaren van mijn leven doorgebracht langs de Holandse kust heb ik. Ik vind de kust in Holland behoren tot de mooiste kusten van Europa. De stranden aan de Mediterrannee kunnen me gestolen worden met hun palmpje hier en ligstoeltje daar. Fuck Monte Cartlo met z’n protserigheid.
Langs de Belgische kust heeft men goed zijn best gedaan het zo onaantrekkelijk mogelijk te maken met de bouw van blokkendozen bij elke badplaats.
Zuid Frankrijk is vergeven van mondain-aandoende toeristen.
Natuurlijk, je komt ook wel eens paradijsjes tegen langs de kust in het buitenland, maar laten we Nederland niet te kort doen met z’n duinen, en z’n kilo-me-ters lange zandstranden, de eilanden, de wadden. Wij hoeven niet weg om lekker aan de kust te zijn. Ik snap die Duitsers wel hoor, die massaal hier komen in vakantietijd( en ook weer niet als ze meteen na aankomst op het strand een kuil gaan graven als een soort schuttersputje om zich de rest van de dag in te verschwanschen) Die weten waar ze moeten zijn!
Het wordt voor mij weer eens tijd voor een lekkere strandwandeling!
maandag 22 december 2008
zeevonk
Ik ben een bewonderaar van het werk van Escher. Maar ik vind deze de mooiste: 'Lichtende Zee'
Ooit zag ik zo'n lichtende zee. Ik vond dit een fascinerend iets. Op een zoele zomeravond in zee bij Ouddorp zagen wij het water reageren met licht op onze bewegingen in het water. Veel groen licht. We spetterden in een fontein van watervonken, bewogen in zee, en trokken al doende wonderlijke lichtsporen rondom ons lichaam. Het donkere zeewater veranderde met onze aanraking in een lichtkrans, een lichtspoor om ons heen. Het was fantastisch.
We konden er geen genoeg van krijgen.
Ik kan me herinneren dat toen we uiteindelijk naar ons vakantiehuisje terugkeerden, met een paar liter Noordzeewater in een emmertje, we dit leegkieperden in een teil, in afwachting van het lichteffect. Zelfs toen zag je het nog oplichten, al was het toen zwakjes.
Bij nazoeking van dit fenomeen (het zal toch niets met radio-activiteit van doen hebben?) bleek dat het waarschijnlijk veroorzaakt wordt door een alg, zeevonk. Dit kan voorkomen in een langere periode van rustig en stabiel weer.
zondag 21 december 2008
de familiebuis
Ik wilde zeggen dat ik het komend jaar vast en zeker meer buiten te vinden zal zijn. Wandelend, fietsend, haren in de wind. Niet de wilde frisheid van limoenen, maar echte frisheid om me heen. Voelen dat je leeft is dat! En dat is NIET zoals ik nu te vaak doe, op de bank zitten hangen voor de TV en dan programma’s zien omwille van het familiegevoel! Programma’s voor het familiegevoel zijn over het algemeen om te kotsen. Wat zijn programmamakers aan het doen? Retrogek wordt teruggedacht aan de tijd dat de TV nog maar twee of drie zenders had en het toch zo leuk was met ‘Een van de Acht’met Mies Bouwman, en nu is er gezocht naar een zelfde soort programma’s om de hele familie gezellie rond de buis te krijgen. Die programma’s zijn er inmiddels legio en nu zitten we daar naar te kijken. Met z’n vieren. Omdat de kinderen het zo leuk vinden. De kinderen zijn 9 en 11 en we kijken naar programma’s als ‘Ik Hou van Holland’, ‘Idols’en ‘Popstars’en we kijken naar Amerikaanse Kerstfamiliefilms en ik wordt er nu misselijk van! Misselijk vooral van die shows met klapvee, dat aanstellerige gedoe, dat grote grote opgeklopte nix!
Ik heb het GEZIEN! Ik doe niet meer mee! De kinderen kijken voortaan maar zonder mij.
Ik trek een fles wijn open, lees een goed boek, of ga wat schrijven en trek me terug achter de computer, sluit me af voor de misselijkmakende verzonnen buitenwereld die door het blauwe licht mijn mooie huiskamer vervuild.
Genoeg is genoeg.
En, naar buiten moet ik! Leven!
2009 tegemoet!
Hoe zal dat verder gaan?
Blijf kijken! Tot na de reclame!
Ik heb het GEZIEN! Ik doe niet meer mee! De kinderen kijken voortaan maar zonder mij.
Ik trek een fles wijn open, lees een goed boek, of ga wat schrijven en trek me terug achter de computer, sluit me af voor de misselijkmakende verzonnen buitenwereld die door het blauwe licht mijn mooie huiskamer vervuild.
Genoeg is genoeg.
En, naar buiten moet ik! Leven!
2009 tegemoet!
Hoe zal dat verder gaan?
Blijf kijken! Tot na de reclame!
vrijdag 19 december 2008
bedjumping
Natuurlijk, ik had het kunnen weten. Alles is er, en alles is op het internet. Er bestaan hele communities die zich bezighouden met 'the art of bedjumping'. Je moet voor de aardigheid maar eens 'bedjumpen'invoeren bij de afbeeldingenzoeker van Google. En eerlijk gezegd, lijkt het me ook niet eens zo'n slechte hobby. Hmmm, misschien eens informeren waar dat hier in de buurt in groepsverband kan. Of individueel. Het moet geen onderdeel van een sessie zijn, waarbij beoogd wordt verdrongen gevoelens naar boven te krijgen, daar houd ik niet van. Het moet wel leuk blijven.
donderdag 18 december 2008
Voorspel
Ik vond een fotootje van een vrouw die wel eens de moeder zou kunnen zijn van het meisje dat ik laatst heb gepost.
Het is een licht afwijkende foto in de serie 'vrouwen in bed'. Wellicht is dit een soort inheemse paringsdans, een variant op ons voorspel; of een foto uit een commercial voor matrassen. Of gewoon, ook weer, pure vrolijkheid?!
wens
Blij als een kind blij zijn kan. Zo blij en zo vrolijk dat een glimpje ervan door de plooien van je olifantshuid glipt, en je doet glimlachen.Ik zie dat wel eens bij ouderen. Wanneer ze naar verondersteld ongerepte en onschuldige kindertjes kijken zie ik harten smelten, mondhoeken omhoog gaan en ogen gaan glanzen.
Ik weet niet waar het kind op de foto blij van is. Ik ga er maar vanuit dat het niet iets is waarvoor ik me hoef te schamen. Stel je voor, ze heeft gezorgd dat ze voor ALTIJD van haar vervelende broertje verlost is!? Nee, laat ik nou de foto, die al zo'n tijd in 'mijn afbeeldingen' zit, geen afbreuk doen. Zij is blij. Ze voelt zich vrij en danst op muziek. Op blote voetjes. Ze schatert!
Heerlijk! Ik wens alvast iedereen eenzelfde moment toe voor het komend jaar. Een bescheiden wens voor ieder, maar je moet ergens beginnen
maandag 15 december 2008
Nieuw T-Shirt
Gert kreeg op Sint Nicolaasavond een fraai T-Shirt met lange mouwen. Gert trok hem onmiddellijk aan. De rest van de pakjes moesten nog uitgepakt worden.
Was het een fopkado?
Die vraag stelde Gert zichzelf toen hij een paar dagen later in de stad liep en geen winkel kon betreden zonder dat het alarm af ging.
Was het iets in zijn boodschappentas dat het signaal activeerde? Check, Nee!
Zijn andere tas? Ook niet.
Nee, hijzelf!!. Wanneer Gert zonder tassen de winkel betrad ging het alarm immers ook af!
En er is heden ten dage geen winkel meer zonder alarm.
.
Die middag ging hij niet ongemerkt voorbij.
Pas op, alarm! Gert komt in de winkel! Zie hem gaan! Er kan nu van alles gebeuren!
Was het een fopkado?
Die vraag stelde Gert zichzelf toen hij een paar dagen later in de stad liep en geen winkel kon betreden zonder dat het alarm af ging.
Was het iets in zijn boodschappentas dat het signaal activeerde? Check, Nee!
Zijn andere tas? Ook niet.
Nee, hijzelf!!. Wanneer Gert zonder tassen de winkel betrad ging het alarm immers ook af!
En er is heden ten dage geen winkel meer zonder alarm.
.
Die middag ging hij niet ongemerkt voorbij.
Pas op, alarm! Gert komt in de winkel! Zie hem gaan! Er kan nu van alles gebeuren!
vrijdag 12 december 2008
De Steniging
"Priscilla, 22, havo, dochter van een platvloerse vrachtwagenchauffeur uit de bollenstreek, wordt verliefd op de knappe Karim, 26, student Nederlands, ongelovige volledig geïntegreerde model-Marokkaan, zoon van welgestelde beschaafde ouders. Hij is haar kans om haar arbeidersmilieu te ontstijgen. Niets lijkt hun multiculturele geluk in de weg te staan, tot Karim op een nacht wordt gevonden aan de rand van een tulpenveld, gestenigd als een vrouw in een woestijndorp. Waarom? Door wie? Is dit racistisch gekleurd zinloos geweld? Eerwraak? Of is er sprake van een criminele afrekening"
donderdag 11 december 2008
Nepal (1)
Het Tibetaanse klooster Tengboche, waar we een ceremonie meemaakten
Een uitzicht waar je voor opstond in Pokhara. In het ochtendlicht op z'n mooist.
Mijn 'Thuisland' zeg ik wel eens. Omdat ik me daar zo lekker heb gevoeld. Ik heb er een klein half jaar rondgereisd. Ik ben er samen met Ingrid o.a. de bergen ingeweest.
20 (!) jaar geleden.
Eerder begreep ik de uitdrukking niet goed,die ik regelmatig hoorde, wanneer iemand van een reis was teruggekeerd: 'Dat nemen ze je niet meer af!'zeiden ze dan.
Nu weet ik dat wel.
Want reiservaringen kunnen overweldigend zijn, die je een leven lang met je mee draagt, en waar je af en toe in gedachten naar weg kunt vluchten.
Vakantietip
Rood landschap (1)
Ah, wat was dat heerlijk! Jarenlang zijn we in februari een voorschot op de zomer gaan nemen op een van de Canarische Eilanden. Elk jaar een ander eiland. Voor mij was het indrukwekkendste, en misschien wel meest geliefde eiland Lanzerote. Op de foto zie je een gedeelte van het natuurpark Timanfaya op Lanzarote. Je waant je op de maan als je daar rondloopt. Nergens anders op aarde heb ik zo het gevoel gehad dat de aarde een planeet was. Zo puur. Een maanlandsachap. In de 18e eeuw waren er de laatste vulkaanuitbarstingen. Het is indrukwekkend om er vrij in rond te lopen. Officieel is dat verboden, maar ik kan het toch aanraden. Gedeelte's van de 'Lord of the Ring'films zijn er opgenomen. ( Het land 'Mordor')
En bovenal: de heerlijke zomerse temperatuur in februari!
woensdag 10 december 2008
Wees niet bang
><
Nooit gedacht dat ik nog eens zo'n positivo-filmpje zou plaatsen. Vaak wordt ik er zelf een beetje appelig van. Plaatjes van dolfijnen en zo meer.
Maar na het zien en lezen van de gebruikelijke dagelijkse krantenellende, en sombere toekomstgedachten, vond ik dit toch even een welkome afwisseling. En, wie weet, kan het je opbeuren in moeilijke tijden
Nooit gedacht dat ik nog eens zo'n positivo-filmpje zou plaatsen. Vaak wordt ik er zelf een beetje appelig van. Plaatjes van dolfijnen en zo meer.
Maar na het zien en lezen van de gebruikelijke dagelijkse krantenellende, en sombere toekomstgedachten, vond ik dit toch even een welkome afwisseling. En, wie weet, kan het je opbeuren in moeilijke tijden
vrijdag 5 december 2008
emancipatie
Een halve eeuw geleden stonden vrouwen en mannen anders tegenover elkaar dan tegenwoordig. Die verandering is niet van de ene op de andere dag gegaan. Kunnen wij van de Muslim mannen en vrouwen ook niet verwachten. Drie generaties staan daarvoor.
woensdag 3 december 2008
uit het tijdschrift 'No Future'
ik heb een paar advertentiekoppen bij elkaar gezocht, geplaatst onder 'diversen' in het esoterische blad 'No Future', en hiertonder verkort weergegeven
Ook zo’n last van spirituele bemoeienissen?
Neem spiri-spray, en wèg nare entiteiten. Een avond heerlijk rust!
Meditroy! Een handige meditatiecursus om entiteiten en andere vervelende geestverschijningen van de 5e dimensie te weren en te isoleren!
Geef indringers en vervelende bemoeizuchtige entiteiten met ISO- SPIRIT geen kans!
Iso-spirit.
No escape! Not even from future dimensions!
Levensmoe?
Duurt 2012 wel leng voor U? Laat U helpen door onze eigen Drion. De cliniclown for the dead.
Wilt U eersterang zitten bij het afbreken van het Canarisch eiland La Palma? Boek nu een plaats. www.therightsideoflapalma.nl .
Wilt U 21 december 2012 zien EN overleven? Boek dan nu onze 24 uurs vlucht van Pacific Ocean. Wij vertrekken om de 21e 00.00u en landen 22 december for a good clean up!
20 december 2012 houdt restaurant de HEMEL een gastronomisch Galgenmaal met het lekkerste wat onze aarde in al die tijd heeft voortgebracht! We maken er iets gezelligs van!
Ook zo’n last van spirituele bemoeienissen?
Neem spiri-spray, en wèg nare entiteiten. Een avond heerlijk rust!
Meditroy! Een handige meditatiecursus om entiteiten en andere vervelende geestverschijningen van de 5e dimensie te weren en te isoleren!
Geef indringers en vervelende bemoeizuchtige entiteiten met ISO- SPIRIT geen kans!
Iso-spirit.
No escape! Not even from future dimensions!
Levensmoe?
Duurt 2012 wel leng voor U? Laat U helpen door onze eigen Drion. De cliniclown for the dead.
Wilt U eersterang zitten bij het afbreken van het Canarisch eiland La Palma? Boek nu een plaats. www.therightsideoflapalma.nl .
Wilt U 21 december 2012 zien EN overleven? Boek dan nu onze 24 uurs vlucht van Pacific Ocean. Wij vertrekken om de 21e 00.00u en landen 22 december for a good clean up!
20 december 2012 houdt restaurant de HEMEL een gastronomisch Galgenmaal met het lekkerste wat onze aarde in al die tijd heeft voortgebracht! We maken er iets gezelligs van!
Abonneren op:
Posts (Atom)