18 juni

Petit Caux, 18 juni, 16.00u

Het weerbericht: 

Broeierige  hitte strijd tegen verkoelende regen om de macht, en de goden rollen beheerst een bowlingbal door het hemels gewelf. 

We zullen zien hoe het uitpakt. We kijken naar de lucht en niet naar de voorspellingen van weer-on-line. Daar heb ik me al genoeg door laten misleiden. 

Maar goed, met de lucht kun je nu ook alle kanten op

Ik zit buiten aan tafel op mijn terrasje onder een hoera-parasol die tevergeefs stiekem naar de bliksem staat te lonken, maar die donderstraal heeft reeds het hazenpad gekozen. 

Vanmorgen ben ik na een Frans ontbijt ( 'Pain du Stock' ) in de auto gestapt en naar Le Tréport gereden. Nog geen half uur rijden van mijn verblijfplaats. Het blijkt een charmant havenstadje daar aan Het Kanaal. Een stadje dat zijn geschiedenis niet wil vergeten. Bij veel monumenten en aan de kust vind ik  bordjes die uitleg geven  over zijn historie. Ik stapte binnen in het de eeuwenoude Église Saint-Jacques , die sinds de oprichting in de 13e eeuw serieuze verwoestingen heeft moeten doorstaan maar toch weer opgebouwd is. Verderop nam ik de historische kabelbaan omhoog naar het hoger gelegen stadsdeel, waarvandaan ik met helder weer wellicht een indrukwekkender uitzicht had kunnen waarnemen, maar waarbij nu het zicht belemmerd werd door grijze mistbanken. Wat niet wegneemt dat het toch de moeite waard was. Meeuwen, de kustvogels bij uitstek, laveerden jaloersmakend op luchtstromen boven en onder de steile rotswanden. Ik zag beneden de vuurtoren. De haven. Het stadje - de oude huizen parallel in rechte straten

Rond te wandelen in Le Tréport stemde me goed. Ik genoot! 

Normandië, Bretagne, de Provence, de Alpen. Frankrijk heeft zoveel moois te bieden. En je hoeft alleen maar in de auto te stappen. Wel rijden ook dan natuurlijk!!  Hoewel het niet lang meer zal duren voordat je auto na een ingevoerde bestemming jou verder niet nodig heeft om te gaan. Dan heeft de auto jou en ben je overgeleverd aan zijn technisch vernuft, zoals we nu ook afhankelijk zijn van elektriciteit.  Een zegen?

Na een kleine drie uur rondkijkgenot ben ik weer terug gereden. 

Inmiddels is het tijdens dit schrijven gaan gieten. De parasol heb ik naar binnen gebonjourd. Dat lonken bleek toch niet helemaal tevergeefs. Zelf zit ik ook weer binnen.

Ik ben blij dat het vanmorgen in Le Tréport droog is gebleven. Het is een plaats om nog es te bezoeken. 

Je kunt hier ook nog naar Parc de Mouton Village. Daar kun je schapen bewonderen en knuffelen. Ik hou van dieren, maar daar liggen toch niet helemaal mijn behoeftes.

Nee, Dieppe, dat ligt nog wel te wachten. Daar ga ik binnenkort es een kijkje nemen. U hoort er van.

De avond bood weer rust. Het gedonder en het gekletter werd verdreven. De zon deed of er niks aan de hand was geweest en brandde er lustig op los. Het nodigde uit om , nu het eb was, met blote voeten door het water te lopen. De 'branding' kun je niet zeggen. De zee komt en gaat en klinkt hier als  wind in de bomen.

Dit keer ben ik eerst een stukje noordwaarts getogen. De centrale. Daarna weer terug.

Het deed me goed weer eens een strandwandeling te maken. 

Op de klif maakte ik me verder op om de zonsondergang te zien. De lucht was weer een schilderij.