Bijna het einde van de maand. We hebben een hittegolf achter de rug. De wereldkampioenschappen voetbal zijn begonnen. In de wereld is het onrustig als je de media volgt. In mijn eigen omgeving veranderd er niet bijster veel. We hebben onze ditjes en datjes. Met of zonder sociale contacten. Binnen of buiten. Hobbeldehobbel flierefluitemans. Je kent het wel. In ontspannen of licht bezwaard gemoed. Enkele keren in de wolken, dan weer op straat.
De dingen die gebeuren moeten gebeuren, of niet. Me ergens druk over maken zet me niet snel aan tot actie . Maar niets laat me werkelijk onverschillig. Er is veel dat intern knaagt Wat me kan doen sombermansen. Een mens die zijn geloof aan het verliezen is. Ik wil het niet zijn maar ik hoor mezelf vaker vooral zuchten. Ik begrijp de mensen steeds minder.
Dat ik ook de hemel kan raken is geluk. Wie weet raak ik de hemel te vaak zonder er veel moeite voor te doen. Daar word je misschien wel lui van. Zeker als je vanaf de bank of het bed de hemel kunt beroeren.
Er staan op mij een aantal op zich leuke activiteiten te wachten de komende tijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten