En zo zijn we bezig met het laatste weekje Marokko. Dat wil zeggen, het laatste weekje in 2026.. Ik sluit niet uit dat er volgend jaar weer een kleine periode zal zijn dat ik het land bezoek. Want dit landschap boeit me en maakt me nieuwsgierig naar meer.
Het is voor mij gebleken een ideaal land te zijn voor een 'roadtrip'. De lange wegen die tot in de oneindigheid door het Atlasgebergte kronkelen, en waar je verdomd weinig andere auto's tegenkomt geven me achter het stuur van de auto gezeten een goed gevoel. Het ruige gebergte met z'n hoogtes en dalen bieden uitzichten op onwerkelijke landschappen zoals in epische films als 'Games of Thrones' of 'In de ban van de ring' te zien zijn. Ik mocht in zo'n decor rijden.
Zo nu en dan wenste ik in een '4-wheeldrive' te rijden, wanneer de weg bestond uit een hobbelige ondergrond van aarde en stenen, maar het had ook wel wat om daar noodgedwongen zeer langzaam overheen te manoeuvreren met de kleine Honda.
Wat doet muziek ook veel bij zo'n tocht! Hoe relaxed of spannend wil je de tocht maken? Je past je muziek aan en de beleving van je tocht wordt gestuurd door ritme en sfeer van muziek.
Soms is het wenselijk te rijden zonder andere klanken, de motor uit te zetten, uit te stappen en in verwondering en fascinatie te kijken naar die lege onherbergzame wereld. Zon op je huid, een lichte bries langs je wang. Stilte, of toch soms nog ergens een vogel.
Dan was er de nieuwe ervaring met het soort steden als Fez, Mèknes, Tafraout, en meer. Steden met medina's. Lang heb ik gedacht dat Medina ook een stad was in Marokko, maar het zijn de oude binnensteden die zo genoemd worden en zich kenmerken door hun smalle steegjes en straatjes. Die een beroep doen op je oriëntatie wanneer je er eenmaal in begonnen bent rond te dwalen. Ik kan van mezelf zeggen dat ik niet helemaal kan vertrouwen op mijn oriëntatie-vermogen, om de simpele reden deze vaak aangeboren vaardigheid totaal niet aanwezig lijkt.
Waar zouden we zijn zonder Google-maps en internet? Dan zouden we gewoon met een grote stadsplattegrond rond moeten lopen of het aan mensen vragen die er wonen. Er zijn genoeg mensen die bij het zien van een onzekere westerse blik hun diensten aanbieden om de weg te wijzen, maar de betrouwbaarheid daarvan is beslist niet te garanderen. Je beland eerder in een tapijtshop van iemand z'n moeder, of in de keramiekhandel van iemand z'n oom.
Katten, de steden zijn bevolkt door mensen en katten. Er zijn weinig steegjes in de medina waar je er geen kunt ontdekken. Honderden komen we er tegen als we langs de uitbaters lopen op weg naar bijvoorbeeld een terrasje.
Soms onverzorgde exemplaren maar over het algemeen zitten ze goed in hun vacht. Ze worden ook wel geholpen/ gevoerd door bewoners, immers de katten zorgen ervoor dat er geen muizen-of rattenplaag kan ontstaan.
Nieuwe dingen allemaal
Het was alleen al daarom een reis die de moete waard was voor mij. Wat is dat nou, dat Marokko, waar zovelen van zijn inwoners toch liever hun heil zoeken in het buitenland?
Ik heb armoede gezien, mensen die in erbarmelijke situaties hun bestaan uitzitten, zonder uitzicht. Wanneer je daar geboren wordt, is er maar één weg, dat is de uitweg uit dat alles, op zoek naar een beter bestaan.
Het is niet allemaal even mooi. Er is een afvalprobleem in Marokko. De verwerking van veel plastic troep is nog niet op gang gekomen en biedt sommige gebieden een triest rommelig onverzorgd en verpeste aanblik. Ik vermoed dat dit binnenkort door de Marokkaanse regering aangepakt zal gaan worden omdat, zo ik al eerder schreef Marokko zich goed wil presenteren nu het wereldkampioenschap voetbal voor de deur staat.
De cultuur, de hijab, de nikab die door veel vrouwen nog gedragen wordt. Is dat puur een teken van onderdrukking? Je kunt het nuanceren, maar duidelijk is wel dat de positie van de vrouwen onderdoet voor de positie van mannen. ( understatement) Wat er achter de voordeur gebeurt, dat weten we niet. Maar dat geldt evenzogoed voor Nederland waar eveneens vrouwenmishandeling plaatsvind. Laten we eerst naar onszelf kijken.
De architectuur, de kunst, de omgangsvormen, de geuren, het vakmanschap van handarbeiders, het eten, de Tajines.
Marokko heeft me veel laten zien en ervaren
Dankbaar dat ik het mee heb mogen maken.
Nu morgen naar Marrakesh, en dat zal dan de laatste stad zijn die we bezoeken voor we weer huiswaarts gaan.
1 opmerking:
Mooi dat het de ervaring zo waard was! Ben blij dat jullie een mooie tijd hebben 🥰
Een reactie posten