Afdruipen

Het was een macho niet overkomen. Die had lekker onbekommerd op een terrasje in de zon naar voorbijlopend  volk zitten kijken. Hij had zich misschien net als ik verbaasd over de diversiteit ervan. De Dame (?) in de Nikab naast de Westerse die haar benen niet onder stoelen of banken, en zeker niet in een nikab stak. 

Hij had misschien net als ik een lekker flesje koude tonic besteld.

Maar daar begon het verschil.

Het flesje werd op tafel gezet een jongen die voor ober speelde. Glas erbij, keurig! Maar toen ik het flesje wilde openen bleek het dopje ervan niet echt mee te willen werken. Het zat behoorlijk vast blijkbaar, en er moest enige kracht gezet worden teneinde het koude vocht in te schenken en door mijn dorstige keelgat te laten glijden.

De dop weigerde dienst. Er zat geen beweging in. Meer kracht was blijkbaar nodig om het flesje te openen. Een oplettende omstander had misschien geamuseerd staan kijken naar het geworstel van die meneer aan dat tafeltje met zijn flesje. 

Potverdomme!!!

Het lukt niet,

Hoe is het mogelijk!! Het was me deze vakantie al een keer eerder overkomen trouwens. Misschien is het wel iets om me zorgen over te maken. Ik heb minder kracht in de handen blijkbaar. 

Ik wenkte de jongen die het flesje helaas  in een handomdraai open had. Ik had ergens liever gezien dat hij er ook heel veel meer moeite voor had moeten doen. 

Maar dat was nog niet alles. 

Terwijl ik langzaam n het reine kwam met mezelf over mijn falen aangaande het flesje, en ik weer openstond voor genieten naderde een gezelschap van zo'n man of 12 het terras. Ze overwogen om er te gaan eten. Dit werd ogenblikkelijk opgemerkt en opgepakt door bedienend personeel die als wilden te keer gingen om de groep tot hun clientèle in te palmen. Ze lieten er geen gras over groeien! Er werd in aller ijl ruimte gecreëerd , want het gezelschap wilde bij elkaar zitten en de stoelen en tafels werden voor dit doel haastig bij elkaar gescharreld. Deze kans om geld binnen te harken wilden ze niet voorbij laten gaan. Hopla, nog een stoel erbij, en terwijl ik een slok van mijn tonic nam was ook opeens mijn tafeltje verdwenen in de overspannen haast waarmee te werk werd gedaan. 

Wat krijgen we nou!?

Zat ik daar opeens in de openlucht op een stoeltje.

Nog geen minuut later vroegen ze wat dwingend om mijn stoel. 

Ik ben opgestaan en heb een bediende laten weten dat ik het geen stijl vond. en dat ik hier nooit meer heen zou gaan ( hè hè) , maar de dollartekens stonden al in de ogen en ik kon als een loser afdruipen.

En ik denk dat een echte macho dit niet was overkomen. 

Maar ik had ook geen zin om stuurs op mijn stoel te blijven zitten. Zonder tafeltje.