Help, ik heb zo'n zin in een worstenbroodje. Red me, ik wordt aangetrokken door een gekruide kippendij. Mijn God, stop me of ik grijp die gehaktbal en zet mijn tanden erin en laat het vleesnat over mijn kin druipen.
Het water loopt me bijna uit de mond wanneer ik me in winkelcentra begeef.
Maar ik heb principes.
Principes die keer op keer op de proef gesteld worden, want ik wil het niet dat we omgaan met dieren zoals wij dat doen. Ze naar de slacht brengen zonder dat ze hebben kunnen leven.
Ik heb te doen met varkens, met koeien, stieren. Ik vind het niet getuigen van respect hebben voor de schepping om dieren slechts als consumptiemateriaal te zien. Ik vind dat getuigen van afgestompt gedrag, domheid of wegkijken. We worden niet geconfronteerd met het vlees dat we eten. Het ligt kant en klaar gereed in de koeling en er word weinig of niet bij stilgestaan dat het van een kadaver afkomstig is. Je krijgt een stuk kadaver op je bord. Je hebt niet gezien hoe het heeft geleefd, en hoe het tot zijn eind is gebracht. Gedood, opengesneden.
En geloof me, dat wil je ook niet zien.
Maar ik weet het.
Ik houd van vlees, en af en toe geef ik toe aan de verleiding. Dan denk ik daarbij 'wanneer iedereen dezelfde hoeveelheid vlees consumeert als ik, dan kunnen dieren op een andere, betere manier leven. '
Eieren koop ik slechts wanneer 'beter leven' er drie sterren aan heeft gegeven. Daar wil ik graag extra voor betalen.
Vlees moet duurder.
Vegetarisch eten staat onder de carnivoren bekend als smakeloos, maar dat komt voort uit onwetendheid.
Er zijn zulke lekkere maaltijden te maken zonder vlees.
Zonder een stuk kadaver op je bord, zonder een dierenlijk in je mond.
Dat bedenkt ik me ook in de supermarkt, en het lukt me steeds beter mezelf aan mijn principes te houden. Maar soms valt dat echt helemaal niet mee.
1 opmerking:
Goed bezig mijn vader
Een reactie posten